دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با تأکید بر ضرورت ارزیابی منصفانه عملکرد این شورا گفت: اگرچه بخشی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی به‌طور کامل اجرا نشده و در تحقق نقش قرارگاهی شورا نیز تنها حدود ۳۰ درصد موفق بوده‌ایم، اما نباید دستاوردهای گسترده این نهاد در حوزه‌های علم و فرهنگ نادیده گرفته شود. سیاست‌گذاری زمانی موفق خواهد بود که علاوه بر پشتوانه علمی و کارشناسی، ظرفیت دستگاه‌های اجرایی و شرایط واقعی کشور نیز در آن مورد توجه قرار گیرد.

دبیر ستاد راهبری و نظارت علم، فناوری و نوآوری شورای عالی انقلاب فرهنگی از بررسی عملکرد آیین‌نامه جذب دانش‌آموختگان برتر بنیاد ملی نخبگان به‌عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی خبر داد و گفت: با توجه به برداشت‌های متفاوت از ماده ۶ این آیین‌نامه و مشکلات ایجادشده در صدور مجوزهای استخدامی، مقرر شد اصلاحیه مصوبه با هدف رفع ابهامات و تسهیل فرایند جذب نخبگان تهیه و در دستور کار شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گیرد.

دبیر ستاد فرهنگی و اجتماعی شورای عالی انقلاب فرهنگی از پیگیری بازنگری در مصوبه جایزه ادبی جلال آل‌احمد با هدف تقویت جایگاه ملی و فراهم‌سازی زمینه بین‌المللی شدن آن خبر داد و گفت: همچنین در بررسی گزارش وزارت آموزش و پرورش درباره زیست عفیفانه و عفاف و حجاب، بر ضرورت توجه بیشتر به اجرای برنامه‌ها و ارزیابی آثار میدانی آنها تأکید شد.

اگر قرار باشد هر روز تلاش کنیم، با مشکلات تازه‌ای روبه‌رو شویم و در نهایت بدانیم که زندگی روزی به پایان می‌رسد، آیا این همه تلاش واقعاً ارزشی دارد؟ آلبر کامو در کتاب «افسانه سیزیف» به سراغ همین پرسش می‌رود؛ پرسشی که شاید بسیاری از ما در لحظات شکست، خستگی یا سردرگمی با آن روبه‌رو شده باشیم. او معتقد است جهان پاسخ قطعی و تضمین‌شده‌ای برای پرسش‌های ما ندارد، اما این به معنای بی‌ارزش بودن زندگی نیست. کامو با بررسی مفاهیمی مانند پوچی، طغیان و آزادی نشان می‌دهد که حتی بدون یافتن معنایی نهایی برای زندگی، می‌توان انتخاب کرد، تلاش کرد و از لحظه‌های آن لذت برد.

اگر قرار باشد میان لذت بردن از امروز و ساختن آینده‌ای معنادار یکی را انتخاب کنید، کدام را برمی‌گزینید؟ آیا آزادی یعنی رها بودن از هر تعهدی، یا درست در لحظه‌ای معنا پیدا می‌کند که مسئولیت انتخاب‌هایمان را می‌پذیریم؟ سورن کی‌یرکگور در کتاب «یا این/یا آن» با طرح چنین پرسش‌هایی، ما را به تأمل درباره شیوه زندگی‌مان دعوت می‌کند. او نشان می‌دهد که انتخاب‌های ما فقط مسیر آینده را تعیین نمی‌کنند؛ بلکه به‌تدریج مشخص می‌کنند چه کسی هستیم و چه چیزی به زندگی‌مان معنا می‌دهد.

گاهی یک نامه می‌تواند بیش از هزاران گفت‌وگو به ما کمک کند خودمان را بشناسیم. رمان «بابا لنگ‌دراز» نوشتهٔ جین وبستر، داستان دختری است که از دل محرومیت و تنهایی قدم به دنیایی تازه می‌گذارد؛ دنیایی که در آن آموزش، دوستی، تجربه و امید، آرام‌آرام مسیر زندگی‌اش را تغییر می‌دهند. این کتاب در کنار روایت شیرین و گاه طنزآمیز خود، پرسش مهمی را مطرح می‌کند: آیا گذشته و شرایطی که در آن متولد شده‌ایم، باید آیندهٔ ما را تعیین کنند؟

رمان «غرور و تعصب» نوشته جین آستن، با گذشت بیش از دو قرن از انتشار، همچنان یکی از آثار ماندگار ادبیات جهان درباره عشق، پیش‌داوری و پیچیدگی روابط انسانی است. این کتاب با روایت زندگی خانواده بنت در انگلستان قرن نوزدهم، نشان می‌دهد چگونه غرور، اختلاف طبقاتی و قضاوت‌های عجولانه می‌توانند مانع شناخت حقیقت شوند. آستن در این داستان، فراتر از یک عاشقانه ساده، به موضوعاتی می‌پردازد که هنوز در زندگی امروز ما حضور دارند؛ از انتخاب شریک زندگی و فشارهای اجتماعی گرفته تا سوءتفاهم‌هایی که گاهی رابطه میان نزدیک‌ترین افراد را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند.

کتاب «بیداری غول درون» اثر آنتونی رابینز، راهنمایی برای شناخت توانایی‌های فردی، مدیریت احساسات و ایجاد تغییرات پایدار در زندگی است. نویسنده توضیح می‌دهد که باورها، ارزش‌ها، تصمیم‌ها و عادت‌های ما چگونه بر رفتار و آینده‌مان تأثیر می‌گذارند. پیام اصلی کتاب این است که برای بهتر شدن زندگی، نباید فقط منتظر تغییر شرایط بیرونی بمانیم؛ بلکه باید یاد بگیریم از توانایی‌های درونی خود آگاهانه استفاده کنیم و مسئولیت انتخاب‌هایمان را بپذیریم.

آیا انسان از ابتدا هویت مشخصی دارد یا در طول زندگی و با انتخاب‌هایش به کسی تبدیل می‌شود که هست؟ آیا می‌توان تمام رفتارهای خود را به گذشته، خانواده و شرایط اجتماعی نسبت داد؟ ژان پل سارتر در کتاب «هستی و نیستی» با بررسی آگاهی، آزادی، نیستی و رابطه انسان با دیگران، تصویری متفاوت از وجود انسان ارائه می‌دهد. از نظر او، انسان موجودی از پیش تعریف‌شده نیست؛ بلکه در جهانی پر از محدودیت، با انتخاب‌هایش به زندگی خود شکل می‌دهد. این آزادی، هرچند امکان تغییر را فراهم می‌کند، با اضطراب و مسئولیت نیز همراه است.

حجت الاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در پیامی، قهرمانی مقتدرانه تیم ملی کشتی آزاد زیر ۲۳ سال ایران در رقابت‌های جهانی آمریکا را تجلی ایمان، اراده و عزت ملی دانست و از تلاش کشتی‌گیران، کادر فنی و مسئولان ورزش کشور قدردانی کرد.

دبیر ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی معاونت علمی ریاست جمهوری با ارائه گزارشی از وضعیت اجرای سند راهبردی علوم و فناوری‌های شناختی مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی، به تشریح دستاوردها و چالش‌های تحقق اهداف هفت‌گانه این سند پرداخت و گفت: تمامی اهداف و اقدامات پیش‌بینی‌شده در سند، با درجات متفاوتی از تحقق، در دستور کار قرار گرفته‌اند و بازنگری آن با اولویت توجه به مبانی فلسفی علوم شناختی و ارتقای تاب‌آوری شناختی کشور دنبال خواهد شد.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در نشست شورای فرهنگ عمومی استان کردستان با اشاره به ارائه گزارش همایش ملی «بانوی کُرد»، این ایده را بسیار ارزشمند، نوآورانه و فن‌آورانه توصیف کرد و بر ایده معرفی زن کُرد به عنوان «زن تراز ایران اسلامی» تأکید کرد.

چرا گاهی خودمان مانع خوشبختی خود می‌شویم؟ «یادداشت‌های زیرزمینی» اثر فئودور داستایفسکی، داستان انسانی است که دیگران را نقد می‌کند، اما از روبه‌روشدن با خودش نیز می‌ترسد. او تنهایی را تجربه می‌کند، از تحقیرشدن رنج می‌برد و در عین حال، با تصمیم‌ها و رفتارهایش فاصله خود را از دیگران بیشتر می‌کند. این کتاب فقط روایت زندگی مردی منزوی نیست؛ سفری به ذهن انسانی است که میان عقل و احساس، آزادی و مسئولیت، و میل به صمیمیت و ترس از آسیب‌پذیری گرفتار شده است. داستایفسکی با ترسیم این تناقض‌ها، پرسشی مهم پیش روی ما می‌گذارد: آیا همیشه شرایط بیرونی مانع خوشبختی ما هستند یا گاهی خودمان، آگاهانه یا ناآگاهانه، راه رسیدن به آرامش را دشوار می‌کنیم؟

اگر بدانید فقط چند ساعت تا مرگ فاصله دارید، به چه چیزی فکر می‌کنید؟ به آدم‌هایی که دوستشان دارید، تصمیم‌هایی که گرفته‌اید یا فرصت‌هایی که دیگر هرگز به دست نمی‌آیند؟ ژان پل سارتر در کتاب «دیوار» انسان را درست در چنین موقعیتی قرار می‌دهد؛ جایی که ترس، آزادی و انتخاب معنایی تازه پیدا می‌کنند. این مجموعه داستان با روایت شخصیت‌هایی گرفتار در موقعیت‌های دشوار، نشان می‌دهد که گاهی یک اتفاق غیرمنتظره کافی است تا تمام تصورات ما درباره زندگی و سرنوشت زیرورو شود.

چرا گاهی از چیزی می‌ترسیم که هنوز اتفاق نیفتاده است؟ چرا انتخاب کردن، حتی وقتی فرصت تغییر و ساختن زندگی بهتری را در اختیارمان می‌گذارد، می‌تواند تا این اندازه دشوار باشد؟ سورن کی‌یرکگور، فیلسوف دانمارکی و از پیشگامان اگزیستانسیالیسم، در کتاب «مفهوم اضطراب» به یکی از بنیادی‌ترین تجربه‌های انسان می‌پردازد؛ احساسی که ریشه آن همیشه در یک خطر بیرونی نیست، بلکه گاهی از آگاهی ما نسبت به آزادی و امکان‌های پیش رو سرچشمه می‌گیرد. او نشان می‌دهد که انسان با توانایی انتخاب کردن، هم فرصت تغییر دارد و هم مسئولیت تصمیم‌هایش را بر دوش می‌کشد. از نگاه کی‌یرکگور، اضطراب بخشی از مواجهه انسان با آزادی است؛ مواجهه‌ای که می‌تواند درک ما را از خودمان و جایگاهمان در زندگی عمیق‌تر کند.