آدمی برای بهتر شدن همیشه لازم نیست از بیرون شروع کند؛ گاهی مهم‌ترین تغییر، از جایی آغاز می‌شود که کمتر به آن توجه داریم: درون خودمان. چرا گاهی از موفقیت دیگران ناراحت می‌شویم؟ چرا در برابر یک انتقاد ساده واکنش تندی نشان می‌دهیم؟ چرا ممکن است کار خوبی انجام دهیم، اما دوست داشته باشیم دیگران آن را ببینند؟ کتاب «الأخلاق» اثر آیت‌الله سید عبدالله شُبّر، با طرح چنین پرسش‌هایی، اخلاق را به مسئله‌ای نزدیک به زندگی روزمره انسان تبدیل می‌کند. این اثر مسیر تهذیب نفس را از شناخت درون و اصلاح نیت آغاز می‌کند و به مبارزه با رذایل، پرورش فضایل، رعایت حقوق دیگران و اصلاح رابطه انسان با خدا می‌رساند.

حجت الاسلام والمسلمین خسروپناه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، در پیامی به مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت‌الله سید حسن نصرالله، با گرامیداشت یاد و راه سید مقاومت، «مکتب نصرالله» را الگویی تمدنی و منظومه‌ای پایدار از ایمان، عقلانیت، ایثار و تربیت اجتماعی دانست و بر نقش جامعه علمی و نخبگانی در تبیین و تداوم این گفتمان تأکید کرد.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با بیان اینکه دشمنی آمریکا با انقلاب اسلامی از ابتدای پیروزی انقلاب آغاز شده است، گفت: تحریم‌ها و اعمال فشارهای اقتصادی، حمایت از جنگ تحمیلی و جنگ‌های اخیر، در چارچوب تلاش آمریکا برای تضعیف و سرنگونی نظام جمهوری اسلامی بوده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، با حضور در منزل آیت‌الله عابدی شاهرودی، از ایشان عیادت و درباره مسائل حکمی و فقهی حوزه علمیه گفت‌وگو کرد.

وزیر آموزش‌وپرورش با تأکید بر جایگاه دانشگاه فرهنگیان در نظام تعلیم و تربیت گفت: شخصیت معلمی است که دانش‌آموز و انسان می‌سازد و تمام امید آموزش‌وپرورش به دانشجومعلمان این دانشگاه است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با تأکید بر ضرورت تحول در نظام تعلیم و تربیت گفت: اگر الگوریتم‌نگاری، کدنگاری و ارزش‌نگاری متناسب با تعلیم و تربیت اسلامی را بر بستر هوش مصنوعی خودمان حاکم نکنیم، تحت حکمرانی فناوری‌های هوش مصنوعی قدرت‌های دیگر قرار خواهیم گرفت.

عضو شورای عالی آموزش و پرورش و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با تأکید بر جایگاه دانشگاه فرهنگیان در نظام تعلیم و تربیت کشور گفت: هر اصلاح و تحولی در آموزش و پرورش باید از «تربیت معلم» آغاز شود.

اگر یک انسان بااستعداد، فرصت کافی برای فکرکردن، یادگرفتن و خلق‌کردن نداشته باشد، آیا استعدادش می‌تواند به یک اثر ماندگار تبدیل شود؟ ویرجینیا وولف در «اتاقی از آن خود» تلاش می‌کند به همین پرسش پاسخ دهد. این اثر که یک جستار ادبی و غیرداستانی است، از موضوع زنان و نویسندگی آغاز می‌شود و به مسئله‌ای گسترده‌تر می‌رسد: رابطه میان خلاقیت و شرایط زندگی. وولف نشان می‌دهد که برای شکوفایی استعداد، فقط نبوغ کافی نیست؛ انسان به استقلال اقتصادی، زمان، آموزش، آرامش، آزادی و فضایی شخصی برای فکرکردن و خلق‌کردن نیاز دارد.

گاهی تفاوت میان یک گفت‌وگوی خوب و یک گفت‌وگوی خسته‌کننده، نه در موضوع صحبت، بلکه در کلماتی است که برای بیان آن انتخاب می‌کنیم. جونا برگر در کتاب «کلمات جادویی» نشان می‌دهد که واژه‌ها فقط حامل اطلاعات نیستند؛ آن‌ها می‌توانند روی احساس، توجه، برداشت و حتی رفتار ما و دیگران اثر بگذارند. از نوع سؤال پرسیدن گرفته تا میزان صمیمیت، استفاده از زبان عینی و نحوه بیان احساسات، تغییرات کوچک در زبان می‌توانند ارتباط‌های روزمره را مؤثرتر کنند.

مجموعهٔ هری پاتر نوشتهٔ جی. کی. رولینگ، داستان پسری یازده‌ساله است که در آغاز، خودش را کودکی معمولی و تنها می‌داند؛ اما خیلی زود می‌فهمد که یک جادوگر است و سرنوشتش به یکی از خطرناک‌ترین جادوگران تاریخ گره خورده است. هری با ورود به مدرسهٔ جادوگری هاگوارتز، دوستانی پیدا می‌کند که در تمام مسیر کنار او می‌مانند و همراه آن‌ها با رازهای گذشته، دشمنان قدرتمند و انتخاب‌های دشوار روبه‌رو می‌شود. این مجموعه در هفت جلد، مسیر رشد هری از کودکی ناشناخته تا جوانی شجاع را روایت می‌کند؛ داستانی دربارهٔ دوستی، عشق، فداکاری، شجاعت و مبارزه با شر.

گاهی آدمی که دیگر در زندگی ما حضور ندارد، بیشتر از هر آدم زنده‌ای بر زندگی‌مان سایه می‌اندازد. «ربکا» داستان زنی جوان است که پس از ازدواج با مردی ثروتمند، وارد خانه‌ای می‌شود که همسر اول او در آن زندگی کرده و مرده است؛ اما خاطره و رازهایش هنوز زنده‌اند. دافنه دوموریه در این رمان نشان می‌دهد که چگونه مقایسه، ناامنی و رازهای پنهان می‌توانند آرام‌آرام زندگی آدم‌ها را تغییر دهند.

تا به حال برایتان پیش آمده کاری را کنار بگذارید و با خودتان بگویید: «من برای این کار ساخته نشده‌ام»؟ شاید مشکل همیشه کمبود استعداد نباشد. گاهی ما خیلی زودتر از آنکه توانایی خود را امتحان کنیم، برای خودمان سقف تعیین می‌کنیم. جان سی. مکسول در کتاب «نه به محدودیت» از همین نقطه شروع می‌کند و توضیح می‌دهد که ظرفیت انسان تا حد زیادی قابل توسعه است. از نگاه او، خودآگاهی، یادگیری، انتخاب‌های روزانه، تمرین، روابط و حتی شیوه برخورد ما با شکست می‌توانند دامنه توانایی‌هایمان را تغییر دهند.

ویل اسمیت برای بسیاری از ما همان چهره پرانرژی و موفق سینماست؛ بازیگری که از موسیقی شروع کرد، به تلویزیون رسید و بعد به یکی از ستاره‌های شناخته‌شده هالیوود تبدیل شد. اما کتاب «ویل» روایت دیگری از پشت این تصویر آشناست. اسمیت در این زندگی‌نامه، از کودکی و رابطه پیچیده با پدرش تا موفقیت در موسیقی، ورشکستگی، ورود به سینما، ترس از شکست، رابطه با فرزندان و مواجهه با مرگ پدرش می‌گوید. این کتاب که با همکاری مارک منسون نوشته شده، در نهایت بیشتر از آنکه داستان شهرت باشد، داستان خودشناسی، پذیرش شکست، بخشش و بازتعریف معنای موفقیت است.

حسرت معمولاً ما را به گذشته می‌برد؛ به تصمیم‌هایی که می‌توانستند جور دیگری گرفته شوند، فرصت‌هایی که از دست رفته‌اند و شکست‌هایی که هنوز ذهنمان را درگیر می‌کنند. اما دن سالیوان و بنجامین هاردی در کتاب «حسرت و فرصت» (The Gap and The Gain) پیشنهاد می‌کنند نگاه خود را از آنچه به دست نیاورده‌ایم به مسیری که طی کرده‌ایم تغییر دهیم. از نگاه نویسندگان، گذشته را نمی‌توان تغییر داد، اما می‌توان معنایی را که از آن می‌گیریم تغییر داد. شکست‌ها و تجربه‌های ناخوشایند، اگر درست بررسی شوند، می‌توانند به فرصتی برای یادگیری، رشد و ساختن آینده تبدیل شوند.

اختلال در زیرساخت‌ انرژی عربستان، آرامکو را برای تأمین گازوئیل از مدیترانه و بنزین از بازار اروپا راهی بازار کرد.