پنهان کردن احساسات به‌ معنای از بین رفتن آنها نیست و احساسات سرکوب‌شده ممکن است به شکل‌های متفاوتی بروز کنند.

 یک دکترای روان‌شناسی سلامت با تأکید بر ضرورت عبور از نگاه صرفاً درمان‌محور به اوتیسم، گفت: شناسایی استعدادها و توانمندی‌های فردی افراد دارای اختلال طیف اوتیسم می‌تواند مسیر توانبخشی آنان را از تمرکز بر محدودیت‌ها به سمت توانمندسازی، استقلال و حضور مؤثر در جامعه تغییر دهد.

یک روانشناس بالینی و فردی گفت: بازی‌های علمی به دلیل ایجاد هیجان و نشاط، فرایند یادگیری در نوجوانان را تسهیل کرده و با فعال شدن نیم کره راست مغز، به ماندگاری بیشتر مطالب در حافظه کمک می‌کند.

پژوهشگران سوئیسی با بررسی مگس‌های میوه، شواهد جدیدی را از چگونگی بازگشت و تغییر خاطرات فراموش‌شده ارائه داده‌اند.

وقتی برای مدتی ارتباطمان با دیگران کمتر می‌شود، ممکن است متوجه تغییراتی در خواب، انرژی، اشتها یا حتی حال عمومی خود شویم. تنهایی فقط به معنای تنها بودن در یک خانه یا نداشتن ارتباط با دیگران نیست؛ گاهی ممکن است فرد در میان خانواده، دوستان یا همکاران هم احساس کند ارتباط عمیق و رضایت‌بخشی با دیگران ندارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که احساس تنهایی و انزوای اجتماعی می‌توانند با سلامت روان، کیفیت خواب و برخی رفتارهای مرتبط با سلامت ارتباط داشته باشند. اما آیا می‌توان این تغییرات را به «تغییر مزاج» نسبت داد؟ برای پاسخ به این پرسش، باید میان مفهوم سنتی مزاج و یافته‌های پزشکی مدرن تفاوت قائل شویم.

استفاده از هوش مصنوعی برای دریافت کمک در زمینه سلامت روان در میان جوانان به‌سرعت در حال گسترش است. یک گزارش جدید از پژوهشگران دانشگاه هاروارد نشان می‌دهد محبوبیت ابزارهای هوش مصنوعی در این حوزه افزایش یافته، اما کارشناسان تأکید دارند که پاسخ‌های AI همیشه جایگزین ارزیابی و درمان توسط متخصص سلامت روان نیست.

گاهی برای آرام شدن ذهن، نه قرص می‌خواهیم، نه سفر و نه حتی گفت‌وگویی طولانی. یک مداد، یک پاک‌کن و یک تکه کاغذ شاید کافی باشد تا برای چند دقیقه از شلوغی دنیا فاصله بگیریم. پژوهش‌های علمی نیز نشان داده‌اند که فعالیت‌های هنری مانند نقاشی و طراحی می‌توانند با کاهش اضطراب و برخی شاخص‌های فیزیولوژیک استرس همراه باشند؛ انگار هنر راهی است برای اینکه ذهن، حرف‌هایی را که نمی‌تواند با کلمات بزند، روی کاغذ بیان کند.

شاید شما هم افرادی را بشناسید که در میان جمعیت هستند اما احساس تنهایی می‌کنند، یا برعکس، کسانی که زمان زیادی را تنها می‌گذرانند اما از این تنهایی رنج نمی‌برند. این تفاوت ظریف، کلید درک یک پرسش اساسی است: چرا تنهایی و انزوای اجتماعی، تأثیرات متفاوتی بر سلامت ما دارند؟

خشم، احساسی طبیعی است که می‌تواند واکنشی سالم به بی‌عدالتی، ناکامی یا تهدید باشد. با این حال، وقتی عصبانیت مکرر، شدید و خارج از الگوی همیشگی فرد می‌شود، ممکن است پای مسئله‌ای فراتر از فشارهای روزمره در میان باشد. به گزارش همشهری آنلاین به نقل از WebMD، برخی بیماری‌های عصبی، متابولیک و هورمونی و بعضی داروها می‌توانند با تحریک‌پذیری و تغییرات رفتاری همراه شوند. این موضوع به معنای آن نیست که هر فرد عصبانی بیماری پنهان دارد، اما تغییر ناگهانی یا تشدید خشم، نیازمند توجه و در مواردی بررسی پزشکی دارد. ردپای بیماری‌های پنهان در طغیان‌های عصبی برخی اختلالات مغزی و عصبی می‌توانند توان فرد را در کنترل احساسات و بیان نیازهایش تحت تأثیر قرار دهند. در این شرایط، خشم گاهی زبان دیگری برای بیان درد، ترس، سردرگمی یا ناتوانی در برقراری ارتباط است. این اختلالات مغزی و عصبی عبارتند از: عضویت در کانال تلگرام / روبیکا / بله عصر ایران زوال عقل: در دمانس، از جمله آلزایمر و زوال عقل، فرد ممکن است به دلیل فراموشی، گیجی، درد یا ناتوانی در توضیح خواسته‌هایش عصبانی شود. برای خانواده و مراقبان، توجه به علت ناراحتی بیمار، از گرسنگی و درد تا شلوغی محیط، می‌تواند مهم‌تر از واکنش به خود خشم باشد. اوتیسم: در افراد طیف اوتیسم، اضافه‌بار حسی ناشی از صدا، نور یا شلوغی، تغییر ناگهانی برنامه روزانه و دشواری در بیان احساسات ممکن است به واکنش‌های خشمگینانه منجر شود. این واکنش‌ها گاهی نشانه لجبازی و گاهی نشانه فشار بیش از ظرفیت فرد هستند. خرید شمش پلمپ طلاسی، از ۰.۵ گرم تا ۱۰ گرم خریدطلا خرید شمش پلمپ طلاسی، از ۰.۵ گرم تا ۱۰ گرم صرع: برخی افراد مبتلا به صرع ممکن است پیش یا پس از تشنج دچار تغییرات رفتاری، گیجی یا تحریک‌پذیری شوند علاوه براین بعضی داروهای ضدتشنج در مواردی می‌توانند بر خلق‌وخو اثر بگذارند این موضوع به‌ویژه در کودکان باید با پزشک مطرح شود. سکته مغزی: با توجه به ناحیه آسیب‌دیده در مغز، گاهی تنظیم هیجان و کنترل رفتار دشوار می‌شود. اگر فردی پس از سکته دچار زودرنجی یا عصبانیت غیرمعمول شده است، این تغییر رفتاری می‌تواند بخشی از پیامدهای آسیب مغزی باشد. بیماری ویلسون: در این بیماری ژنتیکی و نادر ویلسون، مس در بدن، به‌ویژه کبد و مغز، تجمع می‌یابد. درگیری مغز، از جمله نواحی مرتبط با کنترل رفتار، ممکن است با تغییر شخصیت، تحریک‌پذیری و تشدید خشم همراه باشد. از نوسان قند خون تا تغییرات هورمونی بدن و روان دو مسیر جدا از هم نیستند. افت قند خون، افزایش هورمون تیروئید یا تغییرات هورمونی در دوره‌های مختلف زندگی می‌تواند تحمل فرد را کمتر و واکنش او به محرک‌های روزمره را شدیدتر کند. دیابت: افت قند خون در افراد مبتلا به دیابت می‌تواند با تعریق، لرزش، ضعف، گیجی و تحریک‌پذیری همراه باشد. در چنین لحظه‌ای، رفتار تند فرد ممکن است بیش از آنکه از یک تصمیم آگاهانه ناشی شود، به افت گلوکز و اختلال موقت در عملکرد مغز مربوط باشد. یائسگی و قاعدگی: برخی زنان در روزهای پیش از قاعدگی یا دوران یائسگی، تغییرات قابل توجهی در خلق‌وخو تجربه می‌کنند. در موارد شدیدتر مانند اختلال ملال پیش از قاعدگی یا PMDD، خشم، اضطراب و احساس درماندگی می‌تواند زندگی روزمره و روابط فرد را مختل کند. پرکاری تیروئید: افزایش بیش از اندازه هورمون تیروئید می‌تواند فرد را دچار تپش قلب، بی‌خوابی، اضطراب و بی‌قراری کند. در این وضعیت، آستانه تحمل کاهش می‌یابد و عصبانیت ممکن است یکی از نشانه‌های قابل مشاهده پرکاری تیروئید باشد. نارسایی کبد: در مراحل پیشرفته بیماری‌های کبدی، کبد ممکن است نتواند مواد سمی را به‌خوبی از بدن دفع کند. تجمع این مواد و بروز آنسفالوپاتی کبدی می‌تواند با گیجی، تغییر شخصیت، اختلال تمرکز و کاهش کنترل هیجان همراه شود. افسردگی: افسردگی برای همه به شکل غم آشکار یا کناره‌گیری ظاهر نمی‌شود. بعضی افراد، به‌ویژه مردان، ممکن است افسردگی را با زودرنجی، بی‌حوصلگی، بدبینی و خشم بیرونی تجربه کنند، نشانه‌هایی که گاهی اطرافیان آن را با اخلاق بد اشتباه می‌گیرند. وقتی داروها بر خلق‌وخو اثر می‌گذارند گاهی تغییر رفتار، هم‌زمان با آغاز یک داروی جدید یا تغییر مقدار مصرف آن رخ می‌دهد. این موضوع نباید به قطع خودسرانه دارو منجر شود، اما باید در اولین فرصت با پزشک یا داروساز در میان گذاشته شود. بنزودیازپین‌ها، داروهایی که برای اضطراب، بی‌خوابی، وسواس یا اختلال استرس پس از سانحه تجویز می‌شوند، در مواردی نادر ممکن است واکنش معکوس ایجاد کنند و با بی‌قراری یا حملات خشم همراه شوند. برخی پژوهش‌ها نیز احتمال ارتباط میان مصرف استاتین‌ها، داروهای کاهنده چربی خون، و تغییرات خلقی یا پرخاشگری را مطرح کرده‌اند با این حال، این ارتباط برای همه افراد رخ نمی‌دهد و نیازمند ارزیابی فردی پزشک است. گام‌های عملی برای مدیریت خشم نخستین گام، این است که بجای اینکه خشم را به عنوان برچسبی بر شخصیت فرد بدانیم آن را به‌عنوان یک نشانه ببینیم. اگر عصبانیت ناگهان آغاز شده، بیش از گذشته تکرار می‌شود یا با علائمی مانند گیجی، فراموشی، لرزش، تعریق، تپش قلب، بی‌خوابی یا تغییر محسوس رفتار همراه است، مراجعه به پزشک می‌تواند ضروری باشد. ثبت زمان و موقعیت بروز خشم، الگوی خواب، وعده‌های غذایی، بیماری‌های زمینه‌ای و داروهای مصرفی، به پزشک برای یافتن علت احتمالی کمک می‌کند. در کنار بررسی پزشکی، تمرین تنفس عمیق، فاصله گرفتن کوتاه‌مدت از موقعیت تنش‌زا، صحبت کردن درباره احساسات، نوشتن افکار خشم‌آلود و مراجعه به روان‌شناس یا مشاور می‌تواند راهی برای مدیریت سالم‌تر هیجان باشد. داروها نیز نباید خودسرانه قطع، کم یا زیاد شوند. اگر خشم با تهدید یا آسیب به خود و دیگران همراه است، یا فرد ناگهان دچار سردرگمی و تغییر رفتار شدید شده، باید کمک فوری پزشکی دریافت کند.

استرس و اضطراب هر دو واکنش‌های طبیعی بدن و ذهن هستند، اما تفاوت‌هایی اساسی دارند. شناخت این تفاوت‌ها کمک می‌کند واکنش‌های خود را بهتر درک کنیم و در زمان مناسب برای مدیریت و کاهش آن‌ها اقدام کنیم.

شاید مغز شما چند ثانیه قبل از شروع یک گفتگو تصمیمش را گرفته باشد

 یک روانشناس با بیان اینکه تروماها از والدین به کودکان منتقل می‌شوند، گفت: آسیب‌های هیجانی و تروماهایی که والدین به کودکان خود وارد می‌کنند طبیعتاً در شرایط بحرانی، به‌ویژه برای کودکان دوچندان می‌شود و تحمل شرایط برای آن‌ها بسیار دشوارتر خواهد بود.

در میان شلوغی کار و زندگی، گاهی چند دقیقه فاصله گرفتن از هیاهو می‌تواند حال ذهن را بهتر کند. اختصاص زمان کوتاهی برای آرامش، تنفس عمیق، موسیقی یا یک پیاده‌روی آرام می‌تواند به ایجاد تعادل بیشتر در روز کمک کند.

در یک پژوهش تازه، محققان به سراغ بررسی تأثیر آموزش ایماگوتراپی بر زنان متأهلی رفتند که در زندگی مشترک با تعارض روبه‌رو هستند؛ موضوعی که می‌تواند برای فهم بهتر راه‌های تقویت توان روانی در برابر فشارهای خانوادگی مهم باشد.

در دنیای پرتنش امروز، بسیاری از افراد با وجود خواب کافی همچنان احساس فرسودگی می‌کنند؛ موضوعی که کارشناسان آن را ناشی از نادیده گرفتن ابعاد مختلف استراحت در زندگی روزمره می‌دانند.