مطالعات دانشگاهی نشان می‌دهد که یادگرفتن مهارت‌ها یا موضوعات جدید، بهتر از هر راهکار دیگری به کاهش استرس شغلی کمک می‌کند.

دفاتر باز نقش مهمی در کاهش هزینه‌ و افزایش همکاری کارمندان ایفا می‌کنند، اما در روی دیگر سکه تداخل بین کارکنان نیز افزایش می‌یابد.

موسیقی می‌تواند شما را بخنداند یا بگریاند، شما را برانگیزاند یا آرام کند. برخی می‌گویند موسیقی شفادهنده روح است، اما به‌جز این‌ها موسیقی ممکن است برای سلامت قلب شما هم سودمند باشد.

یک روانشناس گفت: برای رهایی از اضطراب و افت تحصیلی بهتر است خانواده‌ها فرزندان خود را از امتحان و نمره نترسانند.

مردی که به او دلبسته اید، حرفی از ازدواج نمی زند و با بهانه های مختلف خواستگاری را عقب می اندازد؟ باید با او چطور رفتار کرد؟

تحقیقات نشان می‌دهد برای اینکه یک فرد بتواند پیشرفت کند، در درجه اول به «کنجکاوی» نیاز دارد؛ در واقع کنجکاوی پیش‌نیاز هرگونه رشدی است. مقاله «کنجکاوی به اندازه هوش مهم است» در مجله HBR ایده هوش کنجکاوی (Curiosity Quotient) را برجسته می‌سازد. هوش کنجکاوی به معنای داشتن ذهن گرسنه است. افرادی که دارای هوش کنجکاوی بالاتر هستند، کنجکاوتر و پذیرنده تجربیات جدید هستند.

ویژگی های شخصیتی هر فردی را از روی خیلی چیزها می توان تشخیص داد. به عنوان مثال از روی عادت های فردی یا از روی زبان بدن. حتی از روی رنگ لباس و علاقمندی ها نیز می توان فرد را شخصیت شناسی کرد.

زمستان فصل مچاله شدن کنار شومینه و نوشیدن یک فنجان چای داغ است. به علاوه در این فصل به علت آفتاب کمی که می بینیم ممکن است شرایط سلامتی چندان خوبی نداشته باشیم و این شرایط روی سطح انرژی و سلامت ذهن مان تاثیر منفی می گذارد. به همین دلیل رفتن به سفر و قدم زدن زیر آفتاب به تقویت سلامتی و برگرداندن لبخند به صورت تان کمک بزرگی می کند.

صفحات شخصی فیس بوک و اینستاگرام بعضی ها را که باز می کنیم، با سیل خروشانی از پست ها و تصاویر غمناک، مضطرب و به قول روان شناسان: انرژی منفی و ناهنجار بر می خوریم که معمولا مخاطب از مشاهده آنها چیزی یاد نمی گیرد و پس از چند لایک الکی، از این صفحات خارج می شود. این که چرا واقعا عده ای که شمارشان هم اصلا کم نیست، صبح تا شام، تصنیف ها و پیام ها و کامنت ها و جملات کوتاه و بلند انرژی منفی و غم انگیز را به اشتراک می گذارند، از جنبه های مختلفی قابل تحلیل است.

مهم نیست چند ساله هستید دوست یابی در هر سنی کار چالش برانگیزی است. اما در سن ۴۰، ۵۰ و ۶۰ سالگی سخت تر و چالش برانگیزتر می شود. باید ببینیم دلیل اصلی این مشکل چیست و چرا دوست یابی بعد از ۴۰ سالگی سخت می شود.

کسانی که از اختلال شخصیت بی ثبات یا مرزی رنج می برند در همه ی ابعاد زندگی خود درگیر بی ثباتی هستند، از روابط عاطفی شان گرفته تا شخصیت و فعالیت هایشان. آن ها به سختی می توانند احساسات شان را کنترل کنند، به همین دلیل خوش رفتاری شان می تواند به سرعت تبدیل به خشونت شود. اختلال شخصیت بی ثبات یا مرزی عموما با اختلال دو قطبی اشتباه گرفته می شود. اختلال دو قطبی خلق و خوی شخص را تحت تأثیر قرار می دهد نه شخصیت او را. اما تأثیر اختلال شخصیت بی ثبات فراتر از دمدمی مزاج یا بد قلق کردن شخص است. شخصیت شما شکل معمول حضورتان در دنیا و چگونگی تعامل تان با دیگران در غالب اوقات است. اما نشانه های این اختلال چه هستند؟

یک روان شناس گفت: زندگی در محیط‌های ناامن و با قانون‌های بی ثبات بر شکل گیری شخصیت کودکان اثرگذار است.

از وقتی دختر کوچکی بودم می‌دانستم که رابطه‌ی من با پدرم خاص است. او همیشه حامی من بود، همیشه رویاهایم را باور می‌کرد و به من یاد داده بود که تنها مانعی که سر راهم قرار دارد در نهایت خودم هستم، مگر اینکه اسب رویاهایم را با شهامت بتازانم.

محققان دریافتند که بیش‌فعالی در سال‌های نوجوانی و جوانی هم ادامه دارد و به نوعی اختلالی برای همه عمر است.

کم رویی عبارت است از احساس بدی که فرد در مقابل اطرافیان دارد. در این بحث به عادت‌ها و راه‌های مقابله با این مسأله خواهیم پرداخت.