چند صباحی میشود که دیگر خبری از بازیهای فکری و پرجنب و جوش کوچه و خیابان نیست و جای هفتسنگ و خالهبازی و دویدن دنبال یک لاستیک در دنیای کودکان را اسباببازیهای جذابتری محاصره کرده است. دیگر مثل گذشته کودکان فعالیتهای بدنی ندارند و بیشتر اوقات سرجای خود نشستهاند و موبایل و تبلت به دست مشغول بازی یا کار با وسایل هوشمند خود هستند.
به گزارش «بهداشت نیوز» در یک کلام میتوان گفت تکنولوژیهای جدید و لاکچری به خانوادههایی با درآمد بالا و متوسط محدود نیست و تقریباً در دسترس همه قرار گرفته است. جالب اینجاست که اکثر خانوادهها و والدین نیز بر این عقیده استوار هستند که تبعات ناشی از این غرق شدن در دنیای مدرن از هر سو دیر یا زود دامنگیر آنها میشود، اما کنترل ابعاد منفی این تکنولوژی تا حدی از عهده آنها خارج شده است، کمااینکه نظارت درست و برنامهریزی دقیقی هم از سوی برنامهریزان و مسئولان صورت نمیگیرد. اینگونه است که هر روز بر آمار فاجعهآمیز آسیب سنگین تلفنهای همراه هوشمند افزوده میشود.
چند وقت پیش بود که در همین صفحه گزارشی نوشتیم با این تیتر آماری که ۱۴ میلیون «گیمر» زیر ۱۹ سال در کشور وجود دارد. بازیهایی که علاوه بر غیرآنلاین بودن شعاع جذابیت آن به بازیهای آنلاین رسید و به لطف اینترنت پرسرعت بین دانشآموزان شایع شد، خطر مهمی که علاوه بر آنکه نوجوان را برای افزایش رتبه بازی تحریک به پرداخت پول میکند، اخلاقیات را نیز با نوع پوشش و ارتباطات در برخی بازیها هدف گرفته است.
در این راستا گفتیم به طور حتم نمیتوان هیچ کس را به طور کامل از مقابل لپتاپ، تبلت و تلفنهای هوشمند دور کرد، بلکه فقط باید تلاش کرد زمانی را که فرزندان برای سرگرم بودن در تکنولوژیهای روز دنیا صرف میکند، مدیریت کرد که لازمه دور بودن از تهدیدات این فناوریها، چیدمان برنامهای مدون برای پرکردن اوقات فراغت از سوی والدین و دستگاههای مرتبط با این موضوع است.
اما کاش تبعات دنیای مدرن در دنیای کودکان و نوجوانان تنها به همین بازیهای آنلاین و غیرآنلاین و یکجا نشینی پای تبلت و گوشی هوشمند ختم میشد. کار به جایی رسیده که حتی سادهترین امکانات تلفن همراه امروز باعث دردسرهای فراوانی شده که تبعات آن تا ماهها و حتی سالها همراه فرد خواهد بود.
آسیبهای تلفن همراه
ضعف بینایی، بروز مشکلات عصبی در کودکان، پایین آمدن کیفیت خواب، به وجود آوردن اختلالات ذهنی، منزوی شدن کودکان، چاقی کودکان، تومور مغزی، آسیبهای انگشت دست کودکان، خطر ابتلا به سرطان، آسیبهای جسمی فراوان در اثر استفاده از هندزفری، اعتیاد به تلفن همراه، کاهش مهارتهای ارتباطی، محدود شدن یادگیری، اتلاف وقت زیاد، در ارتباط قرار گرفتن با اطلاعات نامتناسب تنها بخشی از این آسیبهای شناسایی شده است.
بسیاری از محققان نیز معتقدند استفاده بیش از اندازه از تلفن همراه در ذهن و اعصاب کاربران نوعی اعتیاد پدید میآورد که درست مانند اعتیاد به موادمخدر، بازیهای رایانهای و اینترنت مخرب است.
در حالت کلی به نظر میرسد همین اندک کنترل فعالیت کودکان و نوجوانان در اینترنت نیز که توسط والدین صورت میگیرد، فقط به خانه محدود میشود، اما این دولتها هستند که وظیفه دارند فعالیتهای کودکان و نوجوانان زیرسن قانونی را در جامعه خود کنترل کنند؛ از تصویب قوانین برای اجرای فیلترینگ توسط اپراتورهای تأمینکننده گرفته تا اطلاعرسانی و آموزش کودکان برای جلوگیری از سوءاستفادههای احتمالی. محدودیتی که لازم بوده سایر فعالیتهای اینترنتی کاربران دیگر را تحتالشعاع قرار ندهد و از طرف دیگر فراهمکننده خطر فکری مرتبط با فرهنگ کشور نیز باشد و نوجوان و کودک امروزی را دور از دنیای مدرن قرار ندهد.
آنچه نگرانی سایر دولتها است
به طور مثال امروزه کتابخانهها و مدارس کشور امریکا به طور گستردهای از اینترنت به عنوان ابزاری برای آموزش دانشآموزان خود استفاده میکنند، اما تمامی کتابخانهها و مدرسههای ابتدایی و راهنمایی این کشور باید از تکنولوژی سیستماتیک فیلترینگ روی کامپیوترهای مورد استفاده دانشآموزان استفاده کنند.
انگلیس دیگر کشوری است که با استفاده از قرارداد دولت با شرکتهای مرتبط فیلترهای خانگی را راهاندازی کرد تا خانوادهها دیگر نیازی به دانلود و نصب نرمافزارهای فیلترینگ برای کنترل اینترنت خود نداشته باشند و تنها با راهاندازی این سیستم توانستند فعالیت فرزندان خود را در اینترنت تحت نظارت خود درآورند.
آلمان نیز دیگر کشوری بوده که طی یک قرارداد با اپراتورهای همراه، آنان را موظف کرد دسترسی به مطالب غیرقانونی را محدود کنند و با تعبیه سیستمهای شناسایی، برخورد نکردن کاربران زیرسن قانونی با مطالب پورنوگرافی را تضمین کنند.
شرکتهای تأمینکننده خدمات اینترنتی کشور کانادا نیز برنامههای زیادی به منظور آموزش امنیت سایبری ایجاد کردهاند. همچنین بسیاری از همین شرکتها ابزار کنترل والدین و همچنین وبسایتهای اطلاعرسانی فراوانی در اختیار کاربران خود قرار دادهاند تا به این وسیله به خانوادهها در جهت کنترل دسترسی کودکان به اینترنت کمک کرده باشند. طبق استراتژی دولت، سالهاست که برنامههای منسجم و کاملی در حیطه آموزش امنیت سایبری جزو برنامه درسی اصلی کودکان کانادایی قرار گرفته است.
حال آنکه در کنار همه اینها با آمدن شبکههای اجتماعی نظیر تلگرام، دنیای پنهانکاری و یواشکیهای سن نوجوانی در ایران وسعت بیشتری هم پیدا کرده است، بیآنکه والدین دلسوزی برای کنترل در این فضاها پیدا شود. دنیایی که یکسوی آن را فضای چت و گفتوگو، ارسال تصاویر خصوصی و غیرخصوصی مستهجن و غیراخلاقی احاطه کرده است، یک سوی آن را مطالب غیرواقعی و بعضاً شبهات دینی و مذهبی و یک سوی دیگر آن شامل اقداماتی چون فروش موادمخدر و قرصهای روانگردان و مشروبات الکلی میشود.
آنچه مورد توقع است فراهم کردن امنیت کاربران در هر سنی از طریق فضای شبکه ملی اطلاعات است که امید است با فراهم شدن شرایط مدیریت جدید در فضای ارتباطی کشور، فارغ از اقدامات نمایشی شاهد تحقق اهداف کوتاهمدت و بلندمدت در این راستا باشیم.
منبع: روزنامه جوان
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.