بهداشت نیوز: دبیر کل خانه پرستار، در نوشتاری از عملکرد معاونت پرستاری وزارت بهداشت در دولت یازدهم انتقاد کرد.
با نگاهی به پرستاری کشور در طول سه سال اخیر باید گفت متاسفانه دوره وزارت جناب آقای قاضی زاده هاشمی، سیاهترین دوران تاریخی برای پرستاری بود. دورانی که پرستاری ایران بیشترین ظلم ها و بی عدالتی ها را تحمل کرد، برخوردهای متفاوت و ناشایستی را تجربه کرد و در این3/5 سال گذشته نه تنها اقدام مثبتی برای پرستاری صورت نگرفت و از آلام پرستاران چیزی کم نشد بلکه با طرح های پرستار ستیز، نمکی بر زخم پرستاری پاشیده شد.
همانگونه که خاطر پرستاری کشور به خوبی در یاد دارد در اواخر دولت قبل انتظار چندین سال جامعه پرستاری کشور تحقق پیدا کرد و آن ایجاد معاونت پرستاری بود اتفاق مبارکی که باعث شد پرستاران هرگز آن روز را فراموش نکنند. اندکی بعد وقتی اولین معاون پرستاری در مقابل دیدگان مشتاق پرستاران معرفی می شد، مقام تودیع کننده که از مسئولین دولت وقت بود اظهار داشتند: شما (یعنی معاون پرستاری) باید پرچمدار پرستاری باشید و در کنار نظام پرستاری از حقوق پرستاری دفاع کنید.
و یا وقتی ایجاد این پست در صحن دولت مطرح می شد همگی به خاطر دارند علی رغم مخالفت های فراوان دلیل عمده تصویب آن این بود که باید به پرستاران میدان داد و آن موقع ببینید که این قشر شریف چه ها نمی کنند.
جامعه پرستاری در آن روزها بسیار خوشحال بود و باور داشت وضعیت پرستاری پس از این متحول خواهد شد، چراکه معاون پرستاری ارتباط نزدیکتری با وزیر و سایر معاونین داشته و مسلما با توسعه این معاونت تا سطح دانشگاه ها و حتی بیمارستانها شاهد ارتقاء سطح مدیریت پرستاری بودیم. در آن موقع همه به این معاونت به دید فرصت نگاه می کردند.
ولی اکنون بعد از چهار سال از تشکیل معاونت پرستاری بعنوان بالاترین مقام اجرایی برای پرستاری چه تحولاتی در پرستاری ایجاد شده است؟
با به روی کار آمدن دولت جدید اولین اقدام آن حذف پست معاونت پرستاری بود که بصورت رسمی از طرف معاون توسعه و منابع انسانی به معاون پرستاری وقت ابلاغ شد ولی با حساسیت های نظام و جامعه پرستاری از این اقدام صرف نظر کردند ولی وزیر بهداشت با زیرکی خاص با انتصاب رئیس کل وقت سازمان پرسشگر و مطالبه گر نظام پرستاری به معاونت پرستاری که قاعدتا پاسخگو می باشد عملا دوسال تمام سازمان نظام پرستاری را به نهادی دولتی و منفعل تبدیل نمود.
ضمن اینکه این معاونت نوپا بدون توسعه طولی و عرضی وتشکیلاتی و داشتن اختیارات لازم در حد یک اتاق وچند کارشناس نگه داشته شد. بنابراین نه تنها گشایشی در وضعیت پرستاری کشور ایجاد نکرد که هیچ، بلکه بصورت ابزاری در اختیار سیستم پزشک سالار قرار گرفت.
از آنجاییکه انفعال، سکوت و سکون بدترین حالت برای یک سازمان حرفه ای و صنفی و بهترین حالت برای جریان حاکمیت بود، جهت استمرار این حالت خوشایند بصورت بی سابقه و با استفاده از تمامی ابزارهای ممکن و دخالت در انتخابات نظام پرستاری سعی در بدست گرفتن سازمان نظام پرستاری نموده ولی با هوشیاری جامعه پرستاری این اتفاق نیفتاد.
بعد از آن هم این معاونت به جای همراهی با نمایندگان پرستاری سعی کرد با طرح های مختلفی نظیر، کمک پرستار، پرستار بیمارستانی، صلاحیت ناقص حرفه ای، طرح قاصدک و... اذهان پرستاری کشور را به امور حاشیه ای مشغول نماید و در خصوص مطالبات پرستاری در هر کجا که پی گیری شد معاون پرستاری به عنوان نماینده وزارت بهداشت و مقامی در مقابل پرستاری ظاهر شد. در حالی که قبل از تشکیل معاونت تکلیف مشخص بود و نمایندگان وزارت یا معاون درمان بود و یا معاون توسعه و یا شخص وزیر .
خلاصه اینکه جناب آقای قاضی زاده هاشمی با زیرکی خاص معاونت را حذف نکرد ولی به عنوان ابزاری بر علیه پرستاری استفاده کرد، البته هر چند پرستاری روزگار خوبی را سپری نکرد ولی این تقابل هزینه های سنگینی برای وزارت بهداشت به دنبال داشت و یکی از دلایل عمده شکست طرح تحول سلامت و یا افشای فیش های حقوقی نجومی و بی اعتمادی مردم و مسئولین به وزارت بهداشت و سیستم پزشک سالاری، شاید جامعه پرستاری کشور بود و اگر وزارت بهداشت جامعه بزرگ پرستاری را در کنار خود داشت این چنین به زعم وزیر سابق بهداشت این وزارتخانه به اغما نمی رفت و یا به قول صاحب نظران اقتصادی در باتلاق گرفتار نمی شد.
متاسفانه معاونت پرستاری علاوه بر هزینه هایی که بر پرستاران تحمیل کرد هزینه های بسیار سنگینی را نیز بر وزارت بهداشت به عنوان متولی امر سلامت مردم تحمیل نمود. حالا این سوال برای جامعه پرستاری مطرح است که آیا معاونت پرستاری یک فرصت بود یا تهدید برای پرستاری؟
در حالیکه مجموعه وزارت بهداشت به مشابه کشتی به گل نشسته ای توان انجام امورات جاری خود را ندارد و تعویق مطالبات پرستاری به حدود 11 ماه می رسد، در پرده ای دیگر معاونت محترم پرستاری با فراخوان نشستی از صاحب نظران پرستاری خواسته در برنامه ای تحت عنوان نشست هم اندیشی، برنامه عملیاتی سال 1396 آن معاونت را تنظیم نماید. حال این سوال به ذهن پرستاران کشور به عرصه ظهور رسانده که در طی 4 سال گذشته این معاونت کدام برنامه عملیاتی را برای پرستاری کشور داشته که برای سال 96 که مشخص نیست این دولت برقرار باشد یا خیر و یا این وزیر همچنان بر مسند وزارت باشد یا نه و در صورت بقای دولت و شخص وزیر بهداشت آیا معاونین تغییری خواهند کرد یا خیر، چقدر این برنامه به کار می آید؟
و آیا این نمایشی نیست جهت انحراف اذهان عمومی جامعه پرستاری کشور از مطالبات انباشته شده پرستاری؟
قضاوت با شما...
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.