دختر پنجسالهای دارم که تکفرزند است و اعتمادبهنفس کمی دارد و دائم از ما خواهر یا برادر میخواهد ولی من و همسرم معتقدیم یک بچه کافی است. نگران دخترم هستم که بدون اعتمادبهنفس و افسرده بزرگ شود لطفاً من را راهنمایی کنید.
به گزارش بهداشت نیوز به عنوان مشاور با تکفرزندی نظر موافقی ندارم. چراکه معتقدم کودکان در محیط خانه مهارتهای زیادی را فرا میگیرند که خواهر یا برادر به روند این فراگیری کمک زیادی دارند. علاوه بر نوع ارتباطات خواهر و برادری که در مهارتآموزی مؤثر است نوع رفتارهای پدر و مادر نیز میتواند در ارتباط با فرزندان تأثیرات مثبت زیادی را ایجاد کند.
تکفرزندها به دلیل توجه زیاد در محیط خانواده و محور بودن میتوانند دچار نوعی خودشیفتگی شده و در آینده موجب پرتوقعی زیاد آنها در روابط اجتماعی باشد.
از دیگر آثار تکفرزندی
اگر در نهایت تصمیم قطعی برای تکفرزندی گرفتهاید سعی کنید هر چه بیشتر او را در محیطهای اجتماعی شرکت دهید. البته در حدی که گنجایش و ظرفیت آن را داشته باشد.
چندراه ساده برای افزایش اعتمادبهنفس
از ریسک کردنهای سالم استقبال کنید. کودکتان را به کشف چیزی تازه، مثل خوردن غذایی متفاوت، یافتن دوستان تازه، یا اسکیت سواری تشویق کنید. با اینکه همیشه احتمال شکست وجود دارد اما بدون ریسک کردن موفقیت هم به دست نمیآید. پس به کودک خود اجازهی تجربههای کمخطر را بدهید و در مقابل تقاضاهای او در دخالت خود مقاومت کنید.
اجازه بدهید اشتباه کند
اگر کودکتان با وقت تلف کردن در اتاقخوابش از اتوبوس مدرسه جامانده است، او را تشویق کنید که بیندیشد دفعه بعد چطور رفتار کند بهتر است. بهاینترتیب اعتمادبهنفسش صدمه نمیبیند و خواهد فهمید که گاهی میشود اشتباه کرد.
از اتفاقات مثبت تجلیل کنید
همه تشویق پذیر هستند، بنابراین سعی کنید چیزهای خوبی را که کودکتان در روز انجام میدهد با صدای بلند اعلام کنید؛ مثلاً به پدرش بگویید «دخترمان امروز همه تکالیفش را سریع انجام داد». با این کار او را در معرض تحسین خود و پاسخ دلگرمکنندهی پدرش قرار میدهید. واضح و مشخص بیان کنید. بهجای اینکه بگویید «خوب بود» بگویید «ممنون که میز شام را چیدی»
خوب گوش کنید
اگر کودکتان نیاز به حرف زدن دارد، بایستید و به چیزی که برای گفتن دارد خوب گوش دهید. او نیاز دارد احساس کند که افکارش، احساساتش، خواستهها و نظراتش مهم هستند. به او کمک کنید با نام گذاشتن روی احساساتش با آنها راحت کنار بیاید. بگویید «میفهمم که ناراحتی چون نمیتوانی به آن مهمانی بروی». با پذیرفتن احساساتش بدون قضاوت درباره آنها، به احساسات او اعتبار میبخشید و نشان میدهید که برای چیزی که میخواهد بگوید ارزش قائلید
از مقایسه اجتناب کنید
نظراتی مثل «چرا سعی نمیکنی مثل برادرت باشی؟» یا «چرا مثل دوستت مؤدب نیستی؟» فقط کودکتان را به یاد مشکلاتش میاندازد و در او احساس خجالت، حسادت و رقابت را تشدید میکند. حتی مقایسههای مثبت مثل «تو بهترین بازیکنی» هم بهطور بالقوه مخرباند چون کودک بهسختی میتواند همیشه بر طبق این تصویر خود را بسازد. اگر بگذارید کودکتان بداند که او را به خاطر منحصربهفرد بودنش تحسین میکنید، او هم ارزش بیشتری برای خودش قائل میشود.
احساس همدردی کنید اگر کودکتان خودش را به شکلی ناخوشایند با خواهر برادرها یا همسالانش مقایسه میکند مثلا ً میگوید: «چرا نمی تونم مثل دوستم توپ پرت کنم»، با او همدردی کنید و بعد روی یکی از تواناییهایش تأکید کنید؛ مثلاً بگویید، «آره راست میگی. دوستت توپ پرت کن ِ خوبیه. تو هم خیلی تند میدوی». این به کودکتان کمک میکند متوجه شود که ما همه نقاط قوت و ضعفی داریم و لازم نیست که حتماً بیعیب باشد تا احساس خوبی درباره خودش داشته باشد.
تشویق کنید
هر کودکی نیاز به شکلی از حمایت از جانب عزیزانش دارد که پیغام میدهند «ما به تو ایمانداریم. ما تلاشهایت را میبینیم. ادامه بده!» تشویق یعنی تشخیص دادن پیشرفت و نهفقط پاداش دادن به نتیجهای.
در امور خانه او را مشارکت دهید.
زمان کافی و خصوصی به او اختصاص دهید.
بر ضعفهایش زوم نکنید.
در تصمیمگیریها از او نظر بگیرید.
مسئولیتهایی در حد توانش به او بسپارید.
خودتان با اعتمادبهنفس و قاطع برخورد کنید.
قوانین خانه را قاطعانه طرح کنید و در مورد آنها قاطعانه برخورد کنید.
در روابط از کمرویی پرهیز کنید و ارتباطات پررنگ و بدون خجالت داشته باشید. یک سلام بلند میتواند برای فرزند شما بسیار آموزنده باشد.
او را در حیطههای مختلف توانا کنید.
با تخیلاتش همراه شوید.
احساساتش را بشنوید و همراهی کنید.
نقل از تبیان
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.