اگر دعایی از بنده به اجابت نرسید باید بداند که خیر همین بوده است و نباید دست از توجه به خدا بردارد.

تواضع درجاتى دارد: یکى از آنها این است که انسان اندازه خود را بشناسد و با طیب خاطر خود را در آن جایگاه قرار دهد،.

امام صادق علیه‌السلام در حدیثی به آخرین پیامبر خدا که وارد بهشت می شود، اشاره کرده و علت این تأخیر را بیان می‌کند.

واژه برف به صراحت در قرآن نیامده است اما در آیاتی در قرآن به طور ضمنی به بارش برف اشاره شده است.

بنابر تصریح روایات انگشتر عقیق خواصی عجیب دارد. از این رو، امام رضا (ع) ضمن احادیثی توصیه هایی در باب استفاده از این انگشتر کرده اند.

نفس کشیدن کسی که برای ظلمی که بر ما وارد شده مهموم باشد، تسبیح است.

بالاترین مرتبه اخلاص، آن است که هرگاه شخص عملی را انجام می دهد، به کمترین اجر در دو عالم چشم نداشته باشد و نظر او فقط رضای حق تعالی باشد و به جز او، مقصود و مطلوبی نداشته باشد

هیچکدام از ما از حضرت علی (علیه السلام) بالاتر نیستیم؛ این حضرت در کار خانه بسیار به حضرت زهرا (سلام الله علیها) کمک می کردند و ما نیز اگر می خواهیم علی وار زندگی کنیم باید سیره آن حضرت را در زندگی پیاده کنیم.

حضرت عیسى (علیه السلام)  به هنگام قیام امام مهدى(عج) از آسمان فرود مى آید و به آن گرامى اقتدا مى کند و به امامت او نماز مى گذارد. هم چنین فرماندهى سپاه حضرت را به دست مى گیرد و در سرکوبى دشمنان به امام یارى مى رساند. پس از این واقعه، همه مسیحیان به دستور او زیر پرچم امام عصر(عج) وارد مى گردند.

مرحوم آیت الله العظمی بهجت می فرمود: تمام طاعات و همه‌ی آن چه مرضی خداست ذکر الله است, و این گونه ذکر با همه‌ی طاعات جمع, و یا با هر نوع طاعت پیاده می‌شود, نظیر قضای حوایج, ادای واجبات, بلکه به جای آوردن مستحبات, که نزد اهلش ذکر الله است.

توقف در برزخ‌، موقتی‌، ولی در آخرت همیشگی است‌.

مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: گاهی با یک ساعت کار رزق یک سال را می‌دهد. این جور نیست که هر کس کم برود کم به او بدهد و هر کس زیاد برود زیاد بدهد. عمده روحیه شماست که به قدر احتیاج بروید، نه برای جمع کردن مال که عبد دنیا شوید.

امام‌حسن عسکری(ع) فرمودند: و لا تمازح فیجتری علیک. شوخی مکن تا بر تو جسور نشوند.(تحف‌العقول ص 516)

مرحوم میرزا اسماعیل دولابی می فرمود: بنده یک وقت به ذهنم آمده بود که نکند زبان مقدر باشد. یعنی اگر گفتی خوب است خوب می‌َشود و اگر گفتی بد است بد می‌شود.

کفّار می گویند: چرا در قرآن تا این اندازه از جهنم و عذاب صحبت شده است؟ چرا دائم از عذاب و عقوبت و درد و رنج بحث می کند؟ آیا چنین خدایی رئوف و رحیم است؟