دورههایی را به یاد بیاورید که برای مدتی احساس میکردید پرانرژی و شاد هستید، بدنتان سرشار از نیرو و شور و حرکت است، برای انجام کارهای جدید هیجان و شوق داشتید و شبانهروز کار میکردید. اما چند روز که گذشت ناگهان افت انرژی پیدا میکردید و کم و بیش افسرده و بیروح میشدید... این تجربه شاید بین خیلی از ما مشترک باشد و اتفاق غیرعادیای هم بهنظر نرسد. سیکل روانی با افتوخیزهای جزیی، بخشی از طبیعت ماست اما بعضی افراد هستند که این بالا و پایینهای انرژی جسمی و روانی را بهصورت دائمی و با شدتی عجیب تجربه میکنند. آنها مرتب بین حال «زیادی خوش» و «زیادی بد» در نوسان هستند و تقریبا هیچوقت یک روال قابل پیشبینی ندارند، آنقدر که زندگیشان بهخاطر این همه نوسان خلقی مختل میشود و از نظر همکاران، خانواده یا حتی غریبهها غیرعادی بهنظر میرسند. روانشناسان چنین افرادی را مبتلا به اختلال دوقطبی میدانند. اختلالی که به منیک- دپرسیو هم معروف است و یک فاز سرخوشی و یک فاز غم و افسردگی دارد. با مریم بزرگی، روانشناس بالینی درباره این اختلال و شرایط زندگی با فرد مبتلا گفتوگو کرده و از او درباره نشانههای اختلال دوقطبی پرسیدهایم که در ادامه میخوانید.
ادامه مطلب
