کلمات، هرگز خنثی نیستند، هر کدام دارای بار منفی و مثبت خاص خود هستند. زمانی که کلمات در کنار هم قرار می گیرند و جمله ای را می سازند و لحنی که با آن جمله ادا می شود، بار مثبت یا منفی یک جمله را تثبیت می کند. بسیار پیش می آید که ما متوجه تأثیر کلاممان یا لحن ادای کلماتمان در طرف مقابل نمی شویم. این بی توجهی زمانی که با کودکان طرف هستیم، بیشتر به چشم میخورد. چرا که تصورمان در مورد کودک و آنچه فکر و احساس می کند، روشن نیست. گاه گمان میکنیم که گفتن برخی جملات در تربیت فرزندامان موثر است، خیال می کنیم جملات منفی، جملاتی که بار سرزنش و تهدیدآمیز دارند، از لوس شدن کودکمان جلوگیری کرده و از آنها افرادی سخت و مقام می سازد. حتی پیش می آید که در انتخاب کلمات مناسب در جملات محبت آمیز هم دچار اشتباهیم و کودک را دچار اضطراب و استرس میکنیم.
ادامه مطلب