مهرانه مهینترابی سال ۱۳۳۶ شمسی در کرج به دنیا آمد و مدرک لیسانس بازیگری و کارگردانی را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران اخذ کرد. وی اولین بار درتئاتر «تله»در سال ۱۳۵۶ به ایفای نقش پرداخت و از آن زمان تاکنون در نقشهای متفاوتی بازی کرده است. مهینترابی در سال ۱۳۶۵ با بازی در فیلم «گلبهار» به کارگردانی تهمینه اردکانی به دنیای سینما وارد شد و بازی در مجموعه تلویزیونی « مش خیرالله صندوقچه اسرار» در سال ۱۳۷۰ او را به تلویزیون کشاند و به شهرت رساند.
به گزارش «بهداشت نیوز» مهینترابی بازی در سریالهایی مانند «همسران» و «خانه سبز» را نیز در کارنامه دارد. سریالهایی مانند همه چیز آنجاست، بچههای نسبتاً بد، زمانه، در مسیر زاینده رود، همه بچههای من، مأمور بدرقه، صاحبدلان، نرگس، عروس ، قطار ابدی و شماری دیگر از مجموعههای تلویزیونی مهرانه مهینترابی را به یاد مردم میآورند. وی همچنین در فیلمهای سینمایی متعددی از جمله آتش بس ۲، پاتو زمین نزار، سفر پر ماجرا، شور زندگی، فاتح، نگین و... حضور داشته است. سلامت آنلاین با وی گفتگویی درباره مسائل مربوط به سلامت انجام داده است که در ادامه میخوانید.
خانم مهین ترابی، اصولاً آدمی هستید که نگران سلامتی خودتان باشید؟
نه هیج وقت نگران سلامتی خودم نبوده و به تنها چیزی که فکر نمیکنم سلامتی خودم است.
یعنی هیچ ملاحظهای در مورد سلامتی خودتان ندارید؟
البته به طور خیلی طبیعی عادت کردهام که غذای بد نخورم و پیادهروی هم میکنم.
منظورتان از غذای بد چه نوع غذایی است؟
غذای بد به نظر من غذای بیرون است، غذای رستورانی، فست فود و این قبیل غذاها به نظرم بد هستند. اصلاً غذای بیرون را نمیخورم حتی اگر از بهترین رستورانها باشند.
به نظرتان سلامتی روح مهمتر است یا جسم؟
قطعاً سلامتی روح مهمتر است. البته من نگاه خاص خودم را دارم. به نظر من، بیماریهایی که الان بشر به آنها مبتلا میشود تنها بر اثر مسائلی مانند استرس، اضطراب، ترسها و نگرانیهای مختلف به وجود آمدهاند. اصلاً قرار نبوده که بشر مریض شود؛ در خلقت انسان مریضی نبوده و خود انسان با دست خودش و بر اثر دغدغههای بی مورد این بیماریها را برای خود به وجود آورده است.
به نظرتان چه کارهایی میتوانیم بکنیم تا سالم باشیم؟
تنها کاری که انسانها میتوانند برای خودشان انجام دهند تا سلامت باشند این است که از نگرانی، ترس، دغدغه، استرس و اضطراب دوری کنند. به نظر من تنها دلیل مریض شدن آدمها همین موارد هستند و دست خود فرد است که چگونه زندگی کند؛ پر از استرس و بیمار یا آرام و سالم.
خودتان در این زمینه موفق بودهاید؟
بله خیلی زیاد. من سالهاست که حتی سرما نخوردهام. واقعاً یادم نمیآید آخرین باری که سرما خوردم کی بود. به این دلیل که بی مورد حرص نمیخورم و سعی میکنم که آرام زندگی کنم.
بعضی افراد را میبینم که هر مسئلهای را بزرگ میکنند و از یک موضوع کوچک غمی بزرگ برای خودشان درست میکنند و آنقدر حرص میخورند که کلاً سیستم بدن و جسمشان به هم میریزد، من این کارها را نمیکنم و در نتیجه، سالم هستم.
البته بعضی مسائل دست خود آدم نیست و بر سلامتی جسم تأثیر میگذارند، مثل آلودگی هوا و ... موافقید؟
بله من هم میدانم که بعضی موارد مانند همین آلودگی هوا که گفتید خارج از اراده انسان هستند و بر کیفیت زندگی افراد تأثیر میگذارند، امّا، معتقدم که حتی اثرات همین آلودگی هوا را هم میتوانیم خودمان کم یا زیاد کنیم.
فرض کنید یک روز صبح از خواب بیدار میشوید و میبینید که هوا دو الی سه برابر بیشتر از حد استاندارد آلوده است. دو راه دارید: اول اینکه به اعصاب خودتان مسلط باشید و سعی کنید که در کمال آرامش به نوبه خودتان هر کاری که برای بهبود شرایط از دستتان برمیآید انجام دهید. مثلاً، آن روز را با وسایل نقلیه عمومی به محل کار بروید و یا اگر کاری ندارید از منزل خارج نشوید. امّا، دومین راه این است که مدام به خودتان و دیگران غر بزنید که این چه وضعیتی است، چرا هوا این طوری است، وای چقدر این هوای آلوده به جسم من آسیب میزند و از این دست حرفها.
مشخصاً راه حل اول باعث میشود که ضمن کمک به کاهش آلودگی هوا، اعصاب راحتتری داشته باشید و از آسیب بیشتر به خودتان جلوگیری کنید. امّا، افرادی که روش دوم را انتخاب میکنند، نه تنها به کاهش آلودگی هوا کمک نمیکنند بلکه باعث خراب شدن اعصاب خودشان و دیگران میشوند و بیشتر و بیشتر به همه آسیب میزنند.
تا حالا از این زوایه به موضوع نگاه نکرده بودم
حرف من این است که باید نگاهمان را به مقوله سلامتی عوض کنیم. نباید تصور کنیم که فقط مسائل سخت افزاری در بیماری و سلامت ما دخیلاند، بلکه به نظرم مسئله سلامتی بیشتر امری ذهنی است و خودمان باید تلاش کنیم که به بالا بردن سطح سلامتیمان کمک کنیم و این کار از طریق تغییر نگاهها امکانپذیر است.
مثلاً، وقتی که هوا خوب است و از خواب بیدار شدهایم معمولاً زنگ نمیزنیم به دوستان و آشنایان تا حال خوبمان را با آنها قسمت کنیم و بگوییم که هوا چقدر عالی است. امّا، اگر هوا آلوده است همین موضوع را آسمان و ریسمان میکنیم و تلفنی و حضوری دربارهاش حرف میزنیم.
و سخن پایانی؟
حرفهایی که در مورد آلودگی هوا زدم ابداً به این معنا نیست که بگذاریم همین طور آلودگی ادامه پیدا کند و فقط نگاهمان را عوض کنیم. بلکه منظورم این بود که ضمن تلاش برای تغییر اوضاع و کاستن از آلودگی به لحاظ روانی هم به خودمان کمک کنیم.
موضوع دیگر اینکه، یکی از راهها برای داشتن سلامتی روان و متعاقب آن سلامتی جسم این است که در کار دیگران فضولی نکنیم. واقعاً تصورم این است که فضولی کردن در کار دیگران انرژی زیادی از انسان میگیرد و به بیمار شدن روح و جسم افراد کمک میکند.
در کل اگر شاد زندگی کنیم و به لحاظ روحی آرام باشیم جای نگرانی برای سلامتی وجود ندارد و حتی در کهنسالی هم زندگی خوب و فارغ از درد و بیماری خواهیم داشت. من تا جایی که امکان دارد تلاش میکنم که خوب و شاد زندگی کنم و مطمئن هستم که مرگ شادی هم خواهم داشت
منبع: سلامت آنلاین
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.