رنجش ها بخش اجتناب ناپذیر زندگی اجتماعی هستند که خارج از خواسته ما بر ما تحمیل می شوند. اما این به معنای آن نیست که ما محکوم به حمل کردن آنها با خود در همه عمرمان هستیم. ما می توانیم خودمان را از شر هر رنجشی خلاص کنیم.
به گزارش بهداشت نیوز، برای شما هم پیش آمده که حرفی و یا رفتاری از کسی برای مدتی روی دلتان سنگینی کرده باشد و شما برای خلاص شدن از این وضعیت، به زعم خودتان آن فرد را بخشیده باشید ولی بعد از مدتی با کوچکترین جرقه ای آتش رنجشتان از او دوباره الو بگیرد و حالتان از قبل هم بدتر بشود؟ فکر می کنید که چرا شما گاهی اوقات موفق به گذشت کردن نمی شوید و برای رسیدن به این هدف چه کار باید بکنید؟ به عبارت دیگر، چه کارهایی باید بکنید تا گذشت کردن حالتان را بهتر کند؟ برای رسیدن به این هدف دو کار را باید انجام بدهید:
بایدها و نبایدهای گذشت کردن را بشناسید
گذشت کردن مثل خیلی دیگر از رفتارها بایدها و نبایدهای خودش را دارد که کم توجهی کردن به آنها، این رفتار پسندیده را با شکست مواجه می کند و در نتیجه حال شما را بدتر از قبل می کند.
بایدهای گذشت:
- باید گذشت را آزادانه انتخاب کنید نه اینکه به صرف آموزه ها و یا فشارهای دیگران، خودتان را به نوعی مجبور به انجام آن ببینید.
- برای کامل شدن فرایند گذشت، باید صبور باشید و به صورت آهسته و پیوسته روی خودتان کار کنید.
- در گذشت، باید تمرکزتان فقط روی خودتان و بهتر کردن حالتان باشد. شما نمی توانید فرد دیگر را هر چقدر هم که مقصر باشد تغییر بدهید.
نبایدهای گذشت:
- گذشت را نباید به معنای آشتی بدانید. آشتی کردن مرحله بعدی گذشت است و لازم است قبل از اینکه بخواهید با فرد مقصر آشتی کنید، فرایند گذشت را در خودتان کامل کرده باشید.
- گذشت را نباید به معنای فراموش کردن اتفاقات پیش آمده بدانید. واقعیت این است که اتفاقات زندگی، اتفاق افتاده اند و نمی توانند فراموش شوند. کاری که گذشت می کند این است که بار هیجانی ماجرا را می گیرد و باعث می شود که شما دیگر از بابت یادآوری آن اتفاق حالتان بد نشود نه اینکه آن ماجرا را به کلی از ذهن تان پاک بکند.
- نباید به خاطر گذشت منتی بر سر کسی گذاشت. همانطور که گفته شد گذشت انتخاب خودتان بوده است، شما برای بهتر کردن حال خودتان آن را انتخاب کرده اید و کسی شما را مجبور به آن نکرده است.
مقدمات گذشت را فراهم کنید
برای اینکه گذشت، به معنای واقعی آن اتفاق بیفتد لازم است مقدماتی را فراهم کنید. این مقدمات شامل موارد زیر هستند:
*احساساتتان را نخورید
اتفاقاتی که افتاده شما را رنجانده است و هیجاناتی را در شما برانگیخته است مثلاً ممکن است خیلی عصبانی تان کرده باشد و یا دلتان را شکسته باشد. برای اینکه بتوانید واقعاً کسی را ببخشید، باید این احساسات را بیرون بریزید و آنها را بشناسید. برای این هدف می توانید چند راه را امتحان کنید مثلاً قصه رنجشتان را با ذکر جزئیات روی کاغذ بنویسید و با صدای بلند چندین بار برای خودتان بخوانید. یا آن را برای روانشناس یا هر فرد قابل اعتماد دیگری تعریف کنید.
*به رنجشتان وقت قبلی بدهید
وقتی حالتان از دست کسی بد است تا مدت ها دلتان می خواهد بنشینید و فقط به رفتار بد او فکر کنید و آن را در ذهنتان پایین و بالا کنید. این کار نه فقط وقت شما را هدر می دهد بلکه کینه تان را هم عمیق تر و در نتیجه حالتان را بدتر می کند. کاری که می توانید در این مورد انجام بدهید این است که با خودتان عهد ببندید در روزهایی که فکر آن فرد به سرتان می زند، بیش از مثلاً پنج دقیقه ٓلازم است زمان آن کوتاه باشد به آن فکر نکنید و بعد از آن بلافاصله خودتان را با انجام کارهایی که به آن قضیه ربطی ندارند مثل جارو زدن خانه، گوش کردن به یک موسیقی آرام بخش و ... مشغول کنید.
*به رنج تان معنی بدهید
یک مثلی هست که می گوید که آدم هایی که ما در زندگی با آنها آشنا می شویم یا دوستان و همراهان خوبی برای ما می شوند و یا درس های مهمی به ما می دهند. به چیزهایی که از فردی که شما را رنجانده یاد گرفتید فکر کنید.
*سهم خودتان را بردارید
هیچ رنجشی صد در صد یک طرفه اتفاق نمی افتد. در کمترین حالت ممکن، شما به خاطر اجازه ای که به آن فرد دادید تا آزارتان بدهد در آن قضیه سهم دارید. این سهم را بشناسید و مسئولیت آن را به عهده بگیرید.
*خودتان را جای آن فرد بگذارید
هر آدمی حاصل تجربه های زندگی خود است. ممکن است فرد رنجاننده شما به خاطر همین تجربه ها خواسته یا ناخواسته شما را آزرده باشد. پس با همدلی کردن، فرآیند گذشت را برای خودتان هموارتر کنید.
*به پشت سرتان نگاهی بکنید
شما هم گاهی در گذشته خواسته یا ناخواسته فردی یا افرادی را رنجانده اید. اگر می خواهید بخشیده شوید دیگران را ببخشید البته نه به عنوان یک تکلیف اجباری بلکه به عنوان یک انتخاب آزادانه.
اگر همه کارهای لازم را کردید و به جایی رسیدید که دیدید دیگر فکر کردن به آن قضیه و یا دیدن آن فرد حالتان را بد و روزتان را خراب نمی کند، به خاطر موفقیتی که در بخشیدن یک انسان به دست آورده اید برای خودتان جشن بگیرید. آشتی کردن یا نکردن، انتخاب بعدی شما است که در تصمیم گیری برای آن کاملاً آزادید. ولی اگر آشتی را انتخاب کردید منتظر آرامش عمیقی که خداوند به شما هدیه خواهد کرد باشید.
منبع:تسنیم
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.