یک بوتیمار در سواحل دریاچه زاینده رود توسط ماموران یگان حفاظت محیط زیست شهرستان چادگان رها سازی شد.
روزگذشته طی تماس یکی از شهروندان دوستدار محیط زیست مبنی بر حضور یک پرنده ناشناس در حیاط منزل، بلافاصله ماموران این اداره به محل اعزام شدند.
ماموران یگان حفاظت محیط زیست شهرستان چادگان این پرنده را که یک بوتیمار از خانواده حواصیل ها بود شناسایی و به این اداره منتقل کردند. پس از بررسی و اطمینان از سالم بودن پرنده، جهت رهاسازی و بازگرداندن به زیستگاهش، به سواحل دریاچه زاینده رود رفته و در آنجا عملیات رها سازی انجام شد.
بوتیمار یا غمخورک گونهای پرندهٔ آبچر است از راسته سقامرغسانان، خانوادهٔ حواصیلان. ویژگی اصل این پرنده که آن را از دیگر اعضای تیره حواصیلان متمایز میکند، گردن کوتاهتر آن است.
دو زیرگونه از بوتیمار در ایران به همین نام شهرهاند که در سیستان و سواحل خزر به میان نیزارها و باتلاقها به فصول پرباران میزیند. این دو عبارتاند از بوتیمار و بوتیمار کوچک. بوتیمار آهسته و بهدشواری و در ارتفاعی کم پرواز میکند و گردن خود را هنگام پرواز جمع میکند و به هنگام خطر بیحرکت میایستد و منقار خویش را به شکلی ویژه عمودی نگاه میدارد و به شکلی گوژپشتانه حرکت میکند. وی رابطه نامأنوسی با انسان دارد و بیشتر از انسان دوری میجوید و صبح زود یا به هنگام غروب از نهانگاه خود بیرون میآید.
بوتیمار از جمله مرغان افسانهای ادبیات پارسی است که به تنگچشمی و بخیلی آوازه دارد. مشهور است که بوتیمار همیشه در تشنگی به سر میبرده اما آن هنگام که به رودخانه و دریا میرسیده، چه غم بسیار میخورده که مبادا آب دریا تمام شود و او از تشنگی بمیرد، از این جهت آب نمیخورده. بوتیمار به معنای صاحب غمخواری است.
از بوتیمار با نامهایی دیگر چون کیلان، غمخورک، ماهیخوار، هوقار و مرغ غصه نیز یاد میکنند.
منبع: اداره حفاظت محیط زیست شهرستان چادگان
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.