تا به حال شــده فرزندتان از اینکه قد کوتاه یا بلندی دارد یا اینکه موهایش کم پشت است یا بینی بزرگی دارد یا عینکی است به شما گله کند؟ بسیاری از این ویژگیها ذاتی است و گرچه برای برخی درمانها و روشهای پیشــگیری وجود دارد، اما باید واقعیت را پذیرفت و با آن کنار آمد. اگــر این مهارت مهم را به بچهها نیاموزید، قطعــا او در کنار آمدن با دیگر واقعیتهای زندگی اش مشکل خواهد داشــت.
به گزارش «بهداشت نیوز» آیا میدانید چطور باید به فرزندتان کمک کنید ظاهرش را آنگونه که هست بپذیرد؟ فرزندتان با ظاهرش مشکل دارد؟ در آغاز بیایید ببینیم کدام کودکان خود را با دیگران مقایسه میکنند. کودکان 6 ساله خودمحور هستند، یعنی فقط از زاویه دید خود به دنیا نگاه میکنند. اما بعد از اتمام 6 ســالگی و مخصوصا با ورود به نوجوانی، دید او برعکس میشود، یعنی تمام وقت فکر میکند تماشــاگر خیالی دارد و تلاش میکند از زوایه دید دیگران به خود نگاه کند. نوجوان در واقع به دنبال این است که خود را مثل دیگران نشان دهد تا کانون توجه و به زعم خود زیباتر شود و چیزی برای ارائه به اجتماع داشته باشد. مانع تشدید
با نوجوان صحبت کنید به نظر میرسد اولین کاری که میتوانیم انجام دهیم، آموزش پذیرش ویژگیهای ذاتی به فرزندمان است. برای این منظور باید اعتمادبه نفس نوجوان را با بیان ویژگیهای مثبتی که دارد، تقویت کنیم
خودزشت انگاری نوجوان شوید همه انسانها در نوجوانی احساس میکنند به نوعی زشت تر از دیگران هستند. مثلا پیشانی کوتاهی دارند، دماغشان بزرگ است، قد کوتاهی دارند و... این موضوع کاملا طبیعی است. نوجوان با تفکر "احساسی" چهره خود را از دید دیگران ارزیابی میکند. مثلا چون فکر میکند دماغش بزرگ اســت، احســاس میکند دیگران هم آن را بزرگ میبینند. از سوی دیگر، در نوجوانی پدیده ای به نام "انتشــار" وجود دارد. یعنی وقتی در یک جمع، فردی از احساسی صحبت میکند، ناخودآگاه نوجوان هم متوجه همان احساس در خودش میشود، چیزی شــبیه خود بیمارانگاری. از اینها مهمتر، واکنش هایی است که اطرافیان نوجوان به چهره و اندامشان نشان میدهند. مثلا رفتار مادری که مرتب روبروی آینه میایستد و خود را ورانداز میکند یا در صحبت با دیگران مدام به فکر عمل های زیبایی است، الگوی بدی برای نوجوان است.
با نوجوان صحبت کنید به نظر میرسد اولین کاری که میتوانیم انجام دهیم، آموزش پذیرش ویژگیهای ذاتی به فرزندمان است. برای این منظور باید اعتمادبه نفس نوجوان را با بیان ویژگیهای مثبتی که دارد، تقویت کنیم. برخورد والدین با نوجوان نیز مهم است. وقتی نوجوان میگوید ناراحت است که چه دماغ بزرگی دارد، به عنوان والدین چه رفتاری با او داریم؟ چقدر حوصله داریم با این مساله علمی برخورد کنیم؟ آیا وقت میگذاریم تا به نوجوان توضیح دهیم همه افراد در این سن خودزشت انگاری دارند و 3-2 سال بعد این تفکر کاملا از بین میرود؟ چقدر عکس های دوران نوجوانی خودمان را به فرزندمان نشان میدهیم و در مورد احساساتمان در آن زمان صحبت میکنیم؟ بهترین کار قبل از قضاوت و ارائه راه حل، همفکری و هم حسی با نوجوان است. فراموش نکنید وقتی نوجوان با یک سوال، با یک گره و ناراحتی به والدین مراجعه میکند، معنی اش این نیست که پاسخ را نمیداند، قصدش این است که اطلاعاتش را با شما تبادل کند یا میخواهد واکنش های گفتاری و رفتاری شما را در مورد ناراحتی اش بسنجد. آیا رفتار شما با لبخند و روی گشاده و همراه با پذیرش است یا برعکس؟ تقویت کننده های درونی را جایگزین کنید هیچکس کامل نیست. همه ما عیب هایی داریم که گاهی باعث میشوند روی آنها تمرکز کنیم و از موفقیت جا
اجازه بدهید نوجوان به خاطر عیبی که دارد و فهمیده نمیتوان بــرای آن کاری کرد، حتی گریه کند. البته باید او بفهمد که این مساله بدی نیست. بالاخره هر کسی مشــکلی دارد و این نیز بد نیست
بمانیم اما باید یاد بگیریم تقویتکننده های درونی داشته باشیم. شاید از بیرون مورد توجه نباشیم اما باید خود را قبول داشته باشیم. اگر فرزند شــما هوش ریاضی خوبی دارد، ارتباطهای اجتماعی قوی دارد و باید این مسائل را مرتب به او یادآوری کنید تا بیاموزد در زندگی داشته هایش را ببیند و بشــمرد و از یادآوری آنها لذت ببرد. نوجوانان به دلیل توجه انتخابی که دارند، دست روی عیوبشــان میگذارند. به فرزندتان یاد دهید زیاد به خودش آفرین بگوید: «آفرین به خودم که مرتب و منظم هستم»، «آفرین به خودم که همینطور که هستم، خودم را قبول دارم و با اینکه فلان نقص ظاهری یا عضوی دارم، این فکر عاملی برای جدایی ام از جامعه نیست» و.. اگر نقص ظاهری فرزندتان آشکار است.. گاهی نوجوان عیبی آشکار دارد. اگر این عیب قابل رفع کردن است، باید آن را برطرف کرد. اگر نیست، باید واقعیت را به او فهماند. اجازه بدهید نوجوان به خاطر عیبی که دارد و فهمیده نمیتوان بــرای آن کاری کرد، حتی گریه کند. البته باید او بفهمد که این مساله بدی نیست. بالاخره هر کسی مشــکلی دارد و این نیز بد نیست. بهتر است به او فهماند که ظاهر افراد مهم نیســت و در اولویت های دیگر قرار دارد. اگر امید واهی به او بدهید، ممکن اســت به بیراهه برود؛ مثلا باور کند که با خوردن فلان قرص بدون محدودیت ســنی روزی 3سانت به قدش اضافه میشود و.. انســان به صورت طبیعی و خداداد، خودش مشکلاتش را انکار میکند و تبلیغات کذایی معمولا از این میل سوء استفاده میکنند.
منبع : ماهنامه کودک
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.