فعالیت بدنی منظم، حتی در قالب پیاده‌روی سریع و انجام فعالیت‌های روزمره، می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی، دیابت نوع ۲ و افسردگی کمک کند. سازمان جهانی بهداشت توصیه می‌کند بزرگسالان در طول هفته دست‌کم ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط داشته باشند.
به گزارش بهداشت نیوز، تحرک بدنی یکی از ساده‌ترین راهکارها برای حفظ سلامت عمومی و پیشگیری از بسیاری از بیماری‌های غیرواگیر است. برخلاف تصور رایج، برای بهره‌مندی از فواید فعالیت بدنی، لزوماً نیازی به انجام ورزش‌های سنگین یا حضور روزانه در باشگاه نیست؛ پیاده‌روی سریع، دوچرخه‌سواری، رقص و حتی برخی فعالیت‌های خانه‌داری نیز می‌توانند بخشی از تحرک روزانه افراد باشند.
بر اساس توصیه‌های سازمان جهانی بهداشت، بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ سال باید در طول هفته ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط یا ۷۵ تا ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی شدید انجام دهند. ترکیبی از این دو نوع فعالیت نیز می‌تواند جایگزین مناسبی باشد. همچنین انجام تمرین‌های تقویت عضلات در دست‌کم دو روز هفته توصیه شده است.
پیاده‌روی؛ گامی ساده برای سلامت بیشتر
پیاده‌روی منظم می‌تواند به بهبود آمادگی قلبی و تنفسی، کنترل وزن و کاهش خطر ابتلا به فشار خون بالا و دیابت نوع ۲ کمک کند. این فعالیت همچنین با بهبود سلامت روان، کاهش علائم اضطراب و افسردگی و ارتقای کیفیت خواب ارتباط دارد.
یکی از مزیت‌های پیاده‌روی این است که می‌توان آن را بدون تجهیزات خاص و متناسب با شرایط جسمانی انجام داد. انتخاب مسیرهای کوتاه برای رفت‌وآمد، استفاده کمتر از خودرو در مسیرهای نزدیک و اختصاص بخشی از زمان استراحت به قدم زدن، راهکارهایی برای افزایش تحرک روزانه هستند.
چگونه فعالیت بدنی را به عادت روزانه تبدیل کنیم؟
کارشناسان توصیه می‌کنند افرادی که مدت‌ها فعالیت بدنی منظمی نداشته‌اند، با زمان‌های کوتاه و شدت کم شروع کنند و به‌تدریج مدت و شدت فعالیت خود را افزایش دهند. انتخاب فعالیت مورد علاقه، تعیین هدف‌های واقع‌بینانه و گنجاندن حرکت در برنامه روزانه می‌تواند به استمرار این عادت کمک کند.
همچنین بهتر است افراد در کنار ورزش، از نشستن طولانی‌مدت پرهیز کنند و در طول روز فرصت‌هایی برای برخاستن و حرکت کردن در نظر بگیرند.
جمع‌بندی: برای برخورداری از فواید فعالیت بدنی، لازم نیست از همان ابتدا برنامه‌ای سنگین داشته باشید. شروع تدریجی، استمرار و انتخاب فعالیت متناسب با توان جسمی می‌تواند راهی مؤثر برای مراقبت از سلامت بدن و روان باشد. افرادی که بیماری زمینه‌ای یا محدودیت جسمی دارند، بهتر است درباره نوع و میزان فعالیت مناسب با پزشک مشورت کنند.
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.