دانشمندان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد روشی غیرجراحی برای ترمیم غضروف ابداع کرده‌اند که، روزنه‌ای از امید را برای میلیون‌ها بیمار مبتلا به آرتروز گشوده است.
به گزارش بهداشت نیوز گروهی از دانشمندان گزارش داده‌اند که یک پروتئین تزریقی جدید می‌تواند با تحریک رشد مجدد غضروف، به درمان میلیون‌ها نفر از مبتلایان به استئوآرتریت (آرتروز تخریبی) کمک کند.
این کشف، امید‌های تازه‌ای را در مبارزه با بیماری‌ای تخریبی که در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای آن وجود ندارد، ایجاد کرده است.
استئوآرتریت که شایع‌ترین نوع آرتروز است یک بیماری تخریبی محسوب می‌شود که موجب تحلیل تدریجی غضروف شده و به درد، تورم و مشکلات حرکتی می‌انجامد. این بیماری ناشی از افزایش سن، آسیب‌دیدگی یا چاقی است. در حال حاضر، گزینه‌های درمانی محدود به کنترل علائم از طریق دارو، فیزیوتراپی و در برخی موارد جراحی هستند و هیچ راهکاری برای رفع علت اصلی بیماری وجود ندارد.
کشف جدید
دانشمندان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد روشی غیرجراحی برای ترمیم غضروف ابداع کرده‌اند. آنها ماده‌ای ساخته‌اند که پروتئینی به نام «۱۵-PGDH» را هدف قرار می‌دهد. سطح این پروتئین با افزایش سن بالا می‌رود و در تجزیه مولکولی که برای عملکرد سلول‌های بنیادی حیاتی است، نقش دارد.
مطالعه‌ای که در نشریه علمی *Science* منتشر شد، نشان داد که مهار این پروتئین منجر به بازسازی و افزایش توده عضلانی در موش‌ها می‌شود. نتایج امیدوارکننده آزمایش‌ها حاکی از آن بود که در موش‌های مسن، مهار پروتئین ۱۵-PGDH باعث افزایش ضخامت غضروف آسیب‌دیده در سطح مفصل شده است.
همچنین این درمان تزریقی به پیشگیری از آرتروز پس از آسیب‌هایی شبیه به پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) کمک کرده است. پژوهشگران برای تأیید بیشتر این یافته‌ها، نمونه‌های غضروفی افراد مبتلا به استئوآرتریت را نیز مورد بررسی قرار دادند. یک هفته پس از مهار پروتئین ۱۵-PGDH، آنها شاهد کاهش چشمگیر فعالیت ژن‌های مرتبط با تخریب غضروف بودند.
دکتر نیدی بوتانی، دانشیار جراحی ارتوپدی و نویسنده اصلی این پژوهش، نتایج به‌دست‌آمده به‌ویژه میزان بازسازی غضروف در موش‌های مسن را «قابل‌توجه و شگفت‌انگیز» توصیف کرد. او افزود: «مکانیسم عمل این روش بسیار جذاب است و دیدگاه ما را نسبت به چگونگی بازسازی بافت‌ها به‌کلی تغییر داده است... این روش پاسخی به یک نیاز پزشکی بزرگ و بی‌پاسخ‌مانده است.»
دکتر هلن بلاو، استاد میکروبیولوژی و ایمونولوژی و از دیگر نویسندگان اصلی این پژوهش، نیز اظهار داشت که این دستاورد «رویکردی نوین برای بازسازی بافت در بزرگسالان» محسوب می‌شود و «نویدبخشِ درمان آرتروز ناشی از افزایش سن یا آسیب‌دیدگی در حوزه بالینی است.» مراحل بعدی
علیرغم اهمیت این یافته‌های اولیه، محققان تأکید می‌کنند که این مطالعه بر روی موش‌ها و نمونه‌های بافت انسانی آزمایشگاهی متمرکز بوده است. در نتیجه، آزمایش‌های بالینی گسترده‌ای بر روی انسان برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی این درمان در بازسازی غضروف و پیشگیری از آرتروز مورد نیاز است.
دکتر بوتانی امیدوار است که به زودی آزمایش‌های بالینی را آغاز کند و از این "پیشرفت بالقوه" ابراز اشتیاق می‌کند، که می‌تواند راه را برای بازسازی غضروف موجود و جلوگیری از جراحی‌های دردناک تعویض مفصل هموار کند. در صورت موفقیت، این درمان می‌تواند منجر به توسعه یک داروی خوراکی یا تزریقی شود که نیاز به جراحی‌های تعویض زانو یا لگن را کاهش می‌دهد.
منبع: روزنامه سان
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.