استرس می تواند اشتها را در افراد مختلف به شکل متفاوتی تغییر دهد. استرس کوتاه مدت ممکن است اشتها را کاهش دهد، اما استرس طولانی مدت در برخی افراد با افزایش اشتها و تمایل بیشتر به غذاهای پرکالری همراه است.
به گزارش بهداشت نیوز، احساس گرسنگی همیشه به این معنا نیست که بدن به غذای بیشتری نیاز دارد. خواب ناکافی، ترکیب وعده غذایی، استرس، بعضی داروها و حتی عادت های غذایی می توانند اشتها را افزایش دهند. در مواردی نیز گرسنگی غیرعادی و مداوم می تواند با یک بیماری زمینه ای ارتباط داشته باشد.
خواب ناکافی
کمبود خواب می تواند تنظیم اشتها را مختل کند و میل به غذا را افزایش دهد. تغییر در هورمون ها و سیگنال های مرتبط با گرسنگی و سیری، همراه با افزایش تمایل به غذاهای پرکالری، از پیامدهای شناخته شده خواب ناکافی است.
وعده غذایی کم پروتئین و فیبر
پروتئین و فیبر می توانند به احساس سیری کمک کنند. اگر وعده های غذایی بیشتر از کربوهیدرات های تصفیه شده تشکیل شده باشند و مقدار کمی پروتئین و فیبر داشته باشند، ممکن است مدت کوتاهی پس از غذا دوباره احساس گرسنگی کنید.
تخم مرغ، حبوبات، لبنیات، گوشت و ماهی از منابع پروتئین هستند و سبزیجات، میوه ها، حبوبات و غلات کامل می توانند فیبر مورد نیاز بدن را تامین کنند.
مصرف زیاد کربوهیدرات های تصفیه شده
نان سفید، شیرینی ها و بسیاری از محصولات تهیه شده از آرد تصفیه شده، فیبر کمی دارند و معمولا سریع تر هضم می شوند. مصرف زیاد این مواد می تواند باعث شود وعده غذایی ماندگاری کمتری از نظر احساس سیری داشته باشد.
جایگزین کردن بخشی از این مواد با غلات کامل و همراه کردن کربوهیدرات ها با منابع پروتئین و فیبر می تواند به کنترل بهتر اشتها کمک کند.
غذا خوردن سریع
مغز برای دریافت و پردازش پیام های سیری به زمان نیاز دارد. غذا خوردن بسیار سریع ممکن است باعث شود پیش از آن که احساس سیری به خوبی شکل بگیرد، مقدار بیشتری غذا مصرف کنید.
آهسته تر غذا خوردن و توجه به نشانه های گرسنگی و سیری می تواند به کنترل مقدار غذای مصرفی کمک کند.
کالری های مایع
نوشیدنی های شیرین، برخی شیک ها و سایر نوشیدنی های پرکالری ممکن است در مقایسه با بسیاری از غذاهای جامد، احساس سیری کمتری ایجاد کنند. بنابراین ممکن است فرد کالری قابل توجهی دریافت کند، اما همچنان مدت زیادی احساس سیری نداشته باشد.
آب و نوشیدنی های بدون کالری انتخاب های مناسب تری برای تامین مایعات روزانه هستند.
تشنگی
گاهی تشنگی ممکن است با گرسنگی اشتباه گرفته شود، هرچند این دو احساس کاملا یکسان نیستند. تامین مایعات کافی در طول روز برای سلامت بدن ضروری است، اما نباید هر نوع گرسنگی را صرفا به کم آبی نسبت داد.
افزایش فعالیت بدنی
افزایش قابل توجه فعالیت بدنی، به ویژه تمرینات طولانی یا شدید، می تواند نیاز انرژی بدن را افزایش دهد. اگر میزان دریافت غذا متناسب با این نیاز نباشد، احساس گرسنگی بیشتر کاملا قابل انتظار است.
استرس
استرس می تواند اشتها را در افراد مختلف به شکل متفاوتی تغییر دهد. استرس کوتاه مدت ممکن است اشتها را کاهش دهد، اما استرس طولانی مدت در برخی افراد با افزایش اشتها و تمایل بیشتر به غذاهای پرکالری همراه است.
غذا خوردن از روی عادت یا بی حوصلگی
هر بار که میل به غذا پیدا می کنیم، لزوما گرسنگی فیزیولوژیک نداریم. دیدن غذا، تماشای تلویزیون، بی حوصلگی، عادت یا قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی می تواند میل به خوردن ایجاد کند.
توجه به زمان آخرین وعده غذایی و بررسی این که آیا علائم واقعی گرسنگی وجود دارد یا صرفا میل به یک غذای خاص ایجاد شده است، می تواند به تشخیص این تفاوت کمک کند.
بعضی داروها
افزایش اشتها می تواند عارضه برخی داروها باشد. برای مثال، بعضی کورتیکواستروئیدها، داروهای ضد روان پریشی و برخی داروهای دیگر می توانند اشتها یا وزن را افزایش دهند.
اگر افزایش اشتها پس از شروع یک داروی جدید ایجاد شده است، دارو را خودسرانه قطع نکنید و درباره این عارضه با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
بعضی بیماری ها
گرسنگی شدید و مداوم گاهی می تواند با بیماری های زمینه ای ارتباط داشته باشد. دیابت یکی از مهم ترین موارد است و افزایش گرسنگی ممکن است همراه با تشنگی زیاد، تکرر ادرار، کاهش وزن بدون دلیل یا خستگی دیده شود.
پرکاری تیروئید و برخی اختلالات دیگر نیز می توانند اشتها را افزایش دهند.
اگر افزایش اشتها بدون تغییر مشخص در رژیم غذایی یا فعالیت بدنی ایجاد شده، برای بررسی علت آن با پزشک مشورت کنید.
چه زمانی باید پیگیری پزشکی انجام داد؟
اگر گرسنگی مداوم و غیرعادی است، با وجود مصرف غذای کافی ادامه دارد یا همراه با کاهش وزن بدون دلیل، تشنگی و ادرار زیاد، ضعف و خستگی قابل توجه یا سایر علائم جدید است، بهتر است علت آن بررسی شود.
در بسیاری از موارد، اصلاح خواب، افزایش کیفیت وعده های غذایی، مصرف کافی پروتئین و فیبر و کاهش غذا خوردن ناشی از استرس یا عادت می تواند به کنترل اشتها کمک کند.
توجه: گرسنگی مداوم یک علامت غیر اختصاصی است و به تنهایی نمی تواند نشان دهنده یک بیماری خاص باشد. در صورت تداوم یا همراهی با علائم غیرعادی، برای بررسی علت با پزشک مشورت کنید.
منبع: عصر ایران
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.