امید یک روند فکری است که تلاش فرد را در راه دستیابی به اهداف افزایش می‌دهد.

گفتن جمله(خجالت می کشد)به کودک در نزد دیگران باعث گوشه گیری بیشتر او می شود.

ترس را در کودک بی اهمیت ندانید چرا که بی توجهی به این موضوع باعث افزایش آسیب های روانی در کودک می شود.

والدین باید رفتارهای هیجانی کودک را کنترل کنند و به او کمک کنند تا در مسیر درست گام بردارد.

بازی های کامپیوتری قبل از سن 10 سالگی برای کودکان خطرناک است و باعث فاصله گیری کودک از دنیای واقعی می شود.

انسان حسود، تمام فکر و ذهنش حسادت به دیگران است که این امر موجب بازماندن از برنامه ریزی های خود در راه رسیدن به موفقیت می شود.

با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان بسیاری از والدین درباره روزه گرفتن فرزندان شان دچار تردید می شوند. آنها می خواهند بدانند که آیا روزه گرفتن و تحمل گرسنگی و تشنگی زیاد در فصل گرما برای کودک قابل تحمل است یا ممکن است باعث بروز مشکلاتی در سلامت او شود.اگر می خواهید با خیال راحت شاهد روزه داری فرزندتان باشید این مطلب را به دقت بخوانید.

کجای بودی؟ کجا میری؟کی میای؟چرا آنقدر دیر کردی؟ گوشیت رو چرا جواب نمیدادی؟ چرا رمز گوشیت رو عوض کردی؟ و...اینها جملات سخیف و در دید مردان توهین آمیزی است که برخی از زنان مسلسل وار نه یک بار بلکه در طول هفته چند بار با چنین جملاتی همسرشان را به رگبار می بندند.

وقتی اضطراب بوجود می آید از شخصی به شخص دیگر متفاوت است، این استرس در زندگی روزانه تداخل ایجاد میکند این نوع اختلال یک بیماری روانی جدی است.

72 درصد تماس‌گیرندگان کودکان خود را تنبیه عاطفی و روانی می‌کردند. این نوع تنبیه شامل مواردی مانند محرومیت، طردکردن، تحقیر، ناسزاگویی، تبعیض یا مقایسه، پرخاشگری و فریاد زدن می‌شود. تنبیه بدنی نیز شامل مواردی مانند انواع کتک زدن، کشیدن مو و پرت کردن است. با توجه به تعداد تماس‌ها مشخص می‌شود که 61 درصد کودکان تنبیه می‌شوند.

تا زمانی که رابطه خوبی با خودتان نداشته باشید به سختی می توانید با فرد دیگری وارد رابطه ایده آلی شوید. زیرا در این صورت رابطه باعث می شود به او وابسته شوید، احساساتی منفی مثل حسادت پیدا کنید و در نهایت دچار اختلاف شده و روابط تیره و تار می شود. این روابط هر دو طرف را به غم و اندوه و خشم مبتلا می کند و در نهایت هر دو احساس تنهایی می کنند.

احتمالا خیلی از شما هم این تجربه را داشته‌اید که وقتی با خانواده بیرون می‌روید یا دورهم جمع می‌شوید همه به‌جای حرف زده باهم سرشان توی گوشی یا تبلتشان است. بعضی‌ها حتی معتقدند موبایل باعث مرگ مکالمات خانواده سر میز شام می‌شود.

برای هر زوجی ممکن است این موقعیت پیش بیاید که درگیر بحران شغلی یا تحصیلی همسرش شود. گاهی افراد ناچارند برای ادامه تحصیل، ماموریت کاری یا هر دلیل دیگری مهاجرت کنند یا در یک برهه زمانی با هردلیلی مثل مشغله تحصیلی یا بحران شغلی و… با فشار روانی زیادی روبه‌رو شوند. در این شرایط ممکن است افراد دچار اضطراب و افسردگی شوند و حسابی به هم بریزند. طبق تحقیق‌های انجام شده فشارروانی و افسردگی به ترتیب دومین و سومین مشکل بسیار مهم محل کار، البته بعد از بحران خانوادگی محسوب می‌شود. شایع‌ترین نشانه‌هایی که در این بحران‌ها بروز پیدا می‌کنند، عبارت اند از: خستگی زیاد، بی‌خوابی، فشارخون بالا، سردرد، زخم معده و ترش کردن، ناتوانی در تمرکز و بی‌اشتهایی. تقریبا تمام این علامت‌ها ناشی از استرس زیادی است که در شرایط سختی همچون بحران شغلی و یا تحصیلی، انسان با آن مواجه می‌شود. روان‌شناسان معتقدند در این برهه از زندگی نقش همسر به‌ویژه زنان در همراهی همسرشان بسیار سخت‌تر از دیگر شرایط دشوار زندگی است. چون همسران افراد پرمشغله مجبورند با تلاطمات روحی همسرانشان که گاهی با بدخلقی و عصبانیت‌های غیرقابل تحمل همراه است نه تنها کنار بیایند، بلکه همسرشان را یاری دهند و اجازه ندهند بیش از پیش در خود فرورفته و احساس بی‌کفایتی کنند. آنان مدام باید تلاش کنند تا محیطی آرام و سرشار از محبت برای آن‌ها فراهم کرده و در عین حال اعتماد به نفس از دست رفته‌ی همسرشان را با دادن امید و شوقی دوباره برای حرکت و بازسازی زندگی زنده نگهدارند؛ اما چگونه؟

در این سال­ها با افزایش شوک‌­آور آمار طلاق روبه‌رو شدیم. درغالب اوقات، طلاق­های دوران عقد، به این دلیل روی می دهند که انتخاب افراد اشتباه بوده است؛ آن­قدر اشتباه که لازم شده همسران در مدت کوتاهی از هم جدا شوند. مشکلاتی مانند مسکن، شاغل نشدن مرد، توانایی نداشتن خانواده در تهیه­ جهیزیه و بسیاری مسائل دیگر، از اصلی­ترین دلایل طلاق در این دوران است. اما چگونه می شود از این مساله پیش­گیری کرد و اگر پیش آمد چگونه با طلاق در دوران عقد کنار بیاییم و چه کار کنیم که کمتر ضربه بخوریم؟!

سلام. با توجه به نوع سوال شما و آن گنگی که در شیوه مطرح کردنش داشتید و یا به عبارت دیگر شکی که داشتید در خصوص اینکه آنچه را که در ذهن دارید را به طور کامل مطرح کنید یا خیر و با توجه به تجربه‌ای که من در کار با مراجعین دارم، تقریبا این برداشت را در من ایجاد کرد که گویا شما راحت نیستید در مورد مسئله تان صحبت کنید. شاید می‌ترسید که قضاوت شوید. مثلا ممکن است فکر کنید که اگر سوالتان را واضح مطرح کنید یا درباره‌اش صحبت کنید، این برداشت پیش بیاید که خدای ناکرده شما اختلال روانی خیلی حادی دارید یا می ترسید که از نظر اخلاقی برچسب نامناسبی به شما زده شود.