خوش بینی را به زندگی خود اضافه کنید، معجزه اش را ببینید

به گزارش بهداشت نیوز، حسن ظن افزون بر این که یکی از عوامل زمینه ساز ارتباط سالم با افراد جامعه است، به نوبه خود دارای ثمرات و برکاتی است که در اینجا به چند نمونه از آنها اشاره می شود:

1- جلب محبت
خوش بینی سبب ایجاد الفت و برادری میان مسلمانان می شود.
امام علی علیه السلام فرمود: مَن حَسُنَ ظَنُّهُ بِالنّاسِ حازَمِنهُمُ الَمحَبَّةَ ؛ خوشبینی به مردم، موجب دوستی و محبت آنهاست.

2- آسایش و آرامش
خوش بینی موجب آرامش روح و روان است. فردی که به دیگران خوش گمان است و رفتارهای سؤال برانگیز آنان را توجیه می کند مهمترین دستاورد او آسودگی خاطر است.

امام علی علیه السلام فرمود:
حُسنُ الظَّن یخَفِّفُ الهَمَّ وَ ینجِی مِن ثِقلَةِ الاثْمِ؛ خوش بینی، غم آدمی را کاهش می دهد و از سنگینی گناه رهایی می بخشد.

همچنین فرمود:
حُسنُ الظَّنِّ راحَةُ القَلبِ وَسَلامَةُ الدّینِ؛ خوش بینی عامل آسودگی و راحت جان و سلامت دین است.

اسلام می خواهد در جامعه اسلامی امنیت کامل حکم فرما باشد نه تنها مردم در عمل با یکدیگر بدرفتاری نکند، بلکه از نظر اندیشه و فکر نیز در امان باشند.

3- پاکی و صفای دل
حسن ظن سبب پاکی و صفای دل خواهد شد.

پیامبر اکرم (ص) فرمود:
أَحْسِنُوا ظُنُونَکمْ بِإِخْوَانِکمْ تَغْتَنِمُوا بِهَا صَفَاءَ الْقَلْبِ وَ نقَاءَ الطَّبْع ؛ گمان های خود را به برادران مؤمن، نیکو کنید چرا که حسن ظن به مؤمن موجب صفای دل و پاکی طبع است.

4- مصونیت از بیماری ها
پژوهشگران معتقدند افراد خوش بین کمتر در معرض بیماری ها و مرگ قرار می گیرند و عمر طولانی تری دارند و نیز میزان مرگ و میر ناشی از بیمارهای قلبی در افراد خوش بین کمتر است.

5- پیشگیری از گناه
خوش بینی مصونیت از گناه ایجاد می کند.

امام علی علیه السلام می فرماید:
حُسْنُ الظَّنِّ ینْجِی مِنْ تَقَلُّدِ الْإِثْم ؛ خوش گمانی، پیرو گناه را نجات می بخشد.

6- سلامت روان
اگر افراد در برخوردهای خویش، خوش بین باشند، گفتار و رفتار دیگران را خوب تفسیر می کنند و کمتر دچار سوء تفاهم می گردند. در فضای بدگمانی رفتارها و گفتارها به گونه ای خاص تفسیر می شوند. مثلًا احترام گزاردن به دیگری به چاپلوسی و تملق، سکوت به مخفی کاری، حرف زدن ملایم به بی اعتمادی و سردی، صراحت به پررویی، صداقت به ساده لوحی و صمیمیت به خودشیرینی تفسیر می شود.

7- نیت نیکو
نیت، جان عمل است؛ از این رو درستی و سلامت عمل در گرو پاکی و خلوص آن است و اگر نیت ناخالص باشد، عمل هم به همان میزان عیب ناک و آفت زده خواهد بود. کسی که حسن ظنی به دیگران نداشته باشد، نمی تواند نیت خوب و عمل و رفتار مناسبی در مورد آنها داشته باشد. امام علی علیه السلام فرمود:

مَنْ حَسُنَ ظَنُّهُ حَسُنَتْ نِیتُه ؛ کسی که خوش گمان باشد، نیتش نیکو خواهد بود.

کسی که به دیگران اعتماد ندارد، مثلًا به افراد نیازمند اعتماد ندارد، نمی تواند نیت خیری برای آنان داشته باشد و در میزان انفاق و نوع آن تأثیر خواهد داشت.

8- آسان گیری
یکی از برکات حسن ظن، آسان گیری است و فردی که به دیگری حسن ظن دارد، از بسیاری از حساسیت ها و پرسش ها و سخت گیری ها خودداری می کند. مانند اعتماد به جوانی که جویای کار است و یا برای خواستگاری آمده است و از بستگان نزدیک شخص می باشد.

امام علی علیه السلام فرمود:
مَنْ حَسُنَ ظَنُّهُ أَهْمَل ؛ کسی که خوش گمان باشد، آسان می گیرد.

9- اعتماد به یکدیگر
مهم ترین عامل همکاری در یک جامعه، اعتماد به یکدیگر است و باید برای رسیدن به اعتماد میزان حسن ظن تقویت شود.

10- جلب اعتماد
جلب اعتماد دیگران در زندگی لازم و ضروری است. برای پیدایش اعتماد باید اصل خوش بینی در معاشرت ها حاکم باشد و بدین وسیله اعتماد و همکاری اجتماعی فراهم شود.

منبع: سایت حوزه