یافتههای یک بررسی جدید به پزشکان یاری میدهد تا پیشبینی کنند کدام بیماران مبتلا به یک نوع سرطان مثانه پس از برداشتن مثانه با جراحی، احتمال عود سرطان بیشتری دارند.
به گزارش بهداشت نیوز به نقل از علمخوان، پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و همکاران بینالمللیشان پروندههای پزشکی ۱۰۳۲ بیمار مبتلا به «سرطان مثانه غیر مهاجم به عضله» (NMIBC) را که بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ در نه مرکز پزشکی تحت عمل سیستکتومی رادیکال - برداشتن کامل مثانه - قرار گرفته بودند، تجزیه و تحلیل کردند. همه بیماران سرطانی داشتند که به غدد لنفاوی گسترش نیافته بود و پس از جراحی هیچ سرطانی باقی نمانده بود. هیچکدام قبل یا بعد از عمل، شیمیدرمانی یا درمانهای دیگری دریافت نکردند.
هدف این بود که مشخص شود کدام ویژگیهای پاتولوژیک میتوانند موارد زیر را پیشبینی کنند:
عود سرطان
مرگ ناشی از سرطان مثانه
بقای کلی
پژوهشگران چه چیزی یافتند؟
این مطالعه نشان داد که «تهاجم لنفاوی عروقی» قویترین پیشبینیکننده پیامدهای ضعیف در بیماران است.
تهاجم لنفاوی عروقی زمانی رخ میدهد که سلولهای سرطانی در داخل رگهای خونی کوچک بدن یا رگهای لنفاوی یافت شوند. اگرچه تنها ۳۹ بیمار یعنی ۳.۸ درصد تهاجم لنفاوی عروقی داشتند، اما این افراد در مقایسه با بیمارانی که تهاجم لنفاوی عروقی نداشتند، با خطر قابل توجهی بالاتر عود سرطان و مرگ ناشی از سرطان مثانه مواجه بودند.
به طور خاص:
بیماران مبتلا به تهاجم لنفاوی عروقی بیش از دو برابر احتمال عود سرطان را تجربه کردند.
همچنین احتمال مرگ ناشی از سرطان مثانه در آنها بیش از دو برابر بود.
ده سال پس از جراحی، حدود ۳۵ درصد از بیماران مبتلا به تهاجم لنفاوی عروقی در مقایسه با حدود ۱۴ درصد از بیماران بدون تهاجم لنفاوی عروقی بر اثر سرطان مثانه فوت کرده بودند.
این مطالعه همچنین نشان داد که سن بالاتر، صرف نظر از ویژگیهای سرطان، با بقای کلی کمتر مرتبط است.
چرا این یافتهها مهم هستند؟
بیشتر بیماران مبتلا به سرطان مثانه غیرتهاجمی به عضله که تحت سیستکتومی رادیکال قرار میگیرند، نتایج بلندمدت خوبی دارند. با این حال، شناسایی گروه کوچکی که در معرض خطر بالاتری هستند، همچنان چالش برانگیز است.
این یافتهها نشان میدهد بیمارانی که نمونههای جراحی آنها تهاجم لنفاوی عروقی را نشان میدهد، ممکن است از موارد زیر بهرهمند شوند:
پیگیری فشردهتر پس از جراحی.
بررسی کارآزماییهای بالینی آینده که درمانهای اضافی را با هدف کاهش عود بیماری آزمایش میکنند.
با این حال، این پژوهشگران تأکید میکنند که این مطالعه ثابت نمیکند که بیماران مبتلا به تهاجم لنفاوی عروقی باید درمان اضافی دریافت کنند، زیرا هیچ درمان اضافی ارزیابی نشده است.
محدودیتهای مطالعه
پژوهشگران به چندین محدودیت اشاره کردند:
این مطالعه گذشتهنگر بود، به این معنی که به جای تعیین درمان به صورت آیندهنگر، به سوابق پزشکی موجود نگاه کرد.
تنها ۳.۸ درصد از بیماران تهاجم لنفاوی عروقی داشتند، که این یافته را نسبتاً غیرمعمول میکند.
مدل پیشبینی ایجادشده بوسیله پژوهشگران دقت کمی داشت، که نشان میدهد هنوز برای شناسایی بهتر بیماران در معرض خطر بالا، به نشانگرهای زیستی اضافی نیاز است.
خلاصه کلام
در میان بیمارانی که به دلیل سرطان مثانه غیر مهاجم به عضله، تحت عمل جراحی برداشتن مثانه قرار میگیرند، وجود تهاجم لنفاوی-عروقی به نظر میرسد یکی از قویترین علائم هشدار دهنده مبنی بر احتمال بازگشت سرطان یا منجر شدن به مرگ ناشی از سرطان مثانه باشد. این اطلاعات میتواند به پزشکان کمک کند تا مراقبتهای بعدی را شخصیسازی کرده و تحقیقات آینده را در مورد درمانهای اضافی برای بیماران پرخطر هدایت کنند.
منبع:
https://euoncology.europeanurology.com/article/S2588-9311(26)00168-9/fulltext
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.