آن چندماه به ظاهر یکنواخت، از نظر تغذیهای تمام شد. حالا سرگرمی واقعی– و چالش واقعی– شروع میشود: حالا زمان آن رسیده که غذای جامد را به نوزادتان معرفی کنید.
به گزارش بهداشت نیوز، از شیرگیری نامی است که به دوره انتقالی داده شده که در آن نوزادان هنوز به تغذیه با مایعات- شیرمادر یا شیرخشک - ادامه میدهند، اما به تدریج با غذای جامد نیز آشنا میشوند که اغلب تغذیه تکمیلی نامیده میشود، چون این غذاها مکمل مایعات خوراکی هستند اما حداقل تا یکسالگی غذای کمکی کودک بهطور کامل جایگزین شیر مادر نمیشود.
فرایند از شیرگیری نیز مانند تمام کارهایی که کودکان آغاز میکنند دربرگیرنده موفقیتها و شکستهای خاص آنان است.
برخی نوزادان غلات مخصوص نوزادان را امتحان کرده وبا اولین گاز به قلاب میافتند، در حالیکه دیگران تا هفتهها هر چیزی به جز سینه مادر را رد میکنند.
اگر تجربه شما آن فرایند خالص و مرتبی که از آغاز در ذهن داشتید نیست، ناامید نشوید.
نوزادی دورانی حیاتی برای ایجاد ذائقه و انتخابهایی است که در تمام طول عمر ادامه دارند.
از این فرصت استفاده کنید تا اولین برخورد کودکتان با غذا را به یک مورد جالب و مغذی تبدیل کنید.
بهترین زمان از شیرگیری
تحقیقات زیادی بر روی زمان از شیرگیری متمرکز شدهاند.
تعداد زیادی از مطالعات، احتمال اینکه آیا از شیرگیری زود یا دیرهنگام به رشد کمتر، گرایش به چاقی، کمبود مواد مغذی، یا مشکلات تکاملی منجر میشوند یا نه را بررسی کردهاند.
گرچه ممکن است تفاسیری که شما از منابع مختلف بدست میآورید کمی متفاوت باشد، غالب توصیهها کاملا با هم هماهنگ هستند و میتوان آنها را به این گونه جمعبندی کرد: بین سنین چهار و شش ماهگی، اکثر نوزادان آماده پذیرش تدریجی غذای جامد در رژیم غذایی خود علاوه بر شیر مادر و یا شیر خشک هستند.
ویژگی خاص این دوره زمانی چیست؟ اکثر نوزادان در چهار تا شش ماهگی آمادگی پذیرش غذای جامد را به این دلایل دارند:
- تغییرات تکاملی. نوزادان توانایی ذاتی برای مکیدن و بلع دارند، بدون داشتن این سطح از هماهنگی عضلانی آنها قادر به دریافت شیر از سینه مادرشان نیستند.
در دوره زمانی بین سه تا شش ماه، مغز نوزاد کنترل بهتری بر عمل بلع پیدا میکند و عضلات آنها در دهانشان اختصاصیتر و هماهنگتر میشوند.
حالا آنها آماده کشف دنیا از طریق دهانشان هستند، کاری که با علاقه منحصر به فردی انجام میدهند، و از نظر تکاملی آمادگی دارند چالش خوردن غذاهای پیچیدهتر و جامد را آغاز کنند.
- تغییرات فیزیکی. نوزادان با عملکرد کامل سیستمهای ارگانیکی بدن مانند بزرگسالان به دنیا نمیآیند.
قبل از چهار ماهگی سیستم گوارشی نوزاد و کلیهها قادر به اداره فرایندهای مختلف بر انواع غذاها یا شروع بار سنگین مواد مغذی نیستند.
در چهار ماهگی، کلیهها آماده معرفی تدریجی غذاهای جدید هستند، در اولین سالگرد تولد، کلیهها از نظر اندازه دو برابر شدهاند و آماده پذیرش یک رژیم مخلوط هستند.
- نیازهای تغذیهای. پس از چند ماه تغذیه با شیر مادر یا شیر خشک به تنهایی، نیازهای کودک از انرژی موجود در این مایعات فراتر رفته و رشد ممکن است به تاخیر افتد.
اما کالری بیشتر، تنها نیاز کودکان نیست– آنها همچنین از نظر آهن و روی، دو ماده معدنی که برای سلامت بدنهای در حال رشد شدیدا حیاتی هستند نیز دچار کمبود میشوند.
قبل از به دنیا آمدن نوزادان، مادران آنها مقدار زیادی آهن و روی به آنها میدهند که در بدنشان ذخیره میشود.
چندماه پس از تولد، این ذخیره داخلی تخلیه میشود و نوزادان، نیاز به دریافت این مواد معدنی ازطریق غذاهای دیگر پیدا میکنند.
این موضوع در نوزادانی که با شیر خشک غنیشده با آهن و روی تغذیه میشوند تا این حد حیاتی نیست، هرچند این نوزادان نیز نیاز دارند که غذاهای دارای مقدار بالایی از این مواد را در هنگام آغاز از شیرگیری دریافت کنند.
-چرا قبل از چهار ماهگی غذای جامد شروع نمیشود؟
برای والدین، تغذیه نوزاد فقط در تامین انرژی کافی خلاصه نمیشود- بلکه دادن مواد مغذی و عشق و مشاهده تکامل مهارتهای جدید در نوزادشان اهمیت دارد.
شاید ما بخواهیم بچههایمان سریعتر تکامل یابند، یا فقط نمیتوانیم به مایعات به عنوان تامین کننده نیازهای کودکانمان اعتماد کنیم.
به هر دلیلی که باشد، تحقیقات نشان دادهاند اکثر والدین در ایالات متحده و سایر کشورها، معرفی غذای جامد را قبل از چهار ماهگی آغاز میکنند، هر چند مسئولان بهداشتی توصیه به صبرکردن میکنند.
گرچه سن دقیق شروع غذای جامد بر هیچ سنگی حک نشده است، والدین نباید برای شروع غذای جامد قبل از چهار ماهگی عجله کنند.
اول اینکه نوزاد ممکن است برای مواجهه با غذای غیر مایع آماده نباشد و نتواند بافت غیرآشنای غذا را به سادگی بپذیرد.
دوم اینکه، برخی از شواهد نشان میدهند که کودکانی که خیلی زود غذای جامد را شروع کردهاند ممکن است بیش از اندازه غذا دریافت کنند.
هرچند والدین به طور سنتی رشد سریع را علامت سلامتی نوزاد میدانند، این روزها ما میدانیم که رشد زیاد میتواند نوزاد را درمعرض خطر چاقی در دورانهای بعدی زندگی قرار دهد.
عادات غذایی خوب باید در سالهای اولیه زندگی شروع شوند، نوزادان نباید درمعرض دریافت کالری بیش از حد نیازشان قرار داده شوند.
درطی زمان، نوزادان کنترل حرکتی بیشتری پیدا میکنند و توانایی بیشتری در تغذیه خودشان پیدا میکنند.
از هفت یا هشتماهگی، نوزادان میتوانند به جای کف دست اشیاء را با انگشتان خود بگیرند، هماهنگی دست و چشم بیشتری به دست آورند، و شروع به دست به دست کردن اشیاء میکنند.
والدین میتوانند به تکامل این حرکات از طریق قرار دادن نوزاد در معرض تغذیه با قاشق، آموزش نوشیدن مایعات از لیوان دردار به وسیله نی کمک کنند، و به آنها کمک کنند با انگشت غذا را در دست بگیرند.
تغذیه جامد به طور ایمن
خوردن غذای جامد برای نوزادان تطابق بزرگی به شمار میرود.
برخی غذاها به راحتی میتوانند وارد راه تنفسی شده یا باعث خفگی شوند، به خصوص غذاهای سفت یا آنهایی که گرد هستند. غذاهایی که در زیر آمدهاند نباید در سال اول تولد و حتی پس از آن به کودکان داده شود.
- سوسیس
- آجیل
- انگور
- کشمش
- هویج خام
- ذرت بوداده
- آبنباتهای گرد
همیشه کل غذا را در مخلوطکن بهصورت پوره یا رنده شده درآورید بهطوریکه دیگر تکه جامد قابل دیدن نداشته باشند.
غذاها میتوانند سرد یا گرم مصرف شوند، گرچه دانش سنتی اغلب مصرف غذا در درجه حرارت بدن (ولرم) را توصیه میکند، چون بچهها در برخی موارد از پذیرش غذاهای خیلی گرم یا سرد امتناع میکنند.
فقط مطمئن شوید که غذا آنقدر داغ نیست که دهان بچه را بسوزاند.
اگر غذا را در مایکروویو گرم میکنید، مطمئن شوید که غذا پس از گرم کردن به خوبی مخلوط شده و سپس آن را امتحان کنید، چون برخی از نواحی سریعتر از نواحی دیگر گرم میشوند.
منبع: زندگی آنلاین
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.