چگونه مادر خوبی باشیم؟ سوالی که خیلی از مادر ها به دنبال پاسخی جامع و کاربردی برای ان هستند تا به بهترین نحو بتوانند نقش خود را به عنوان مادر بازی کنند. اما چگونه؟ هر مادری با این سوال در کشمکش است که آیا به عنوان یک مادر به خوبی وظیفه اش را انجام می دهد؟ با ما همراه باشید تا به این سوالات پاسخ دهیم.
به گزارش بهداشت نیوز: کاملاً طبیعی است که نگران فرزندانتان باشید، و هرگاه خطایی از یکی از آنها سر زد از خودتان بپرسید “آیا ما اشتباهی کرده ایم که باعث این رفتار شده است؟” با این حال خوب است که به یاد داشته باشید خدا به یک دلیل فرزندتان را به شما عطا کرده است.”شما توانایی انجام این کار را به نحو احسن دارید”. پس چطور بر این تردید درونی فائق آیید و تبدیل به مادری شوید با این اطمینان که نه تنها خوب بلکه عالی هستید؟
10انتقاد کنندۀ درونتان را رها کنید
هیچ مادری نباید خودش را با والدین دیگر مقایسه کند. درست مانند بچه ها، هیچ دو مادری مثل هم نیستند و هر یک از سبک های والدگری جایگاه خودش را دارد. ما همیشه بدترین منتقد خودمان هستیم، و البته خیلی راحت است که خودمان را با دیگران مقایسه کنیم. البته بهتر است به این هم فکر کنید که احتمالا آنها هم خودشان را با امثال شما مقایسه می کنند و با خودشان می گویند که چرا نمی توانند مانند شما باشند.
9شما به اندازۀ کافی خوب هستید
همۀ مادران بیشترین و بهترین تلاششان را می کنند، اما مسئله آنجاست که فکر می کنند حتی بهترین تلاش آنها هم به اندازۀ کافی خوب نیست. فرقی نمی کند که چه کار می کنید، در هر صورت ممکن است احساس کنید کاری که می کنید کم است، اما فقط برای لحظه ای به این فکر کنید که دختر یا پسرتان این کار شما را چگونه می بینند، به خصوص وقتی که پا به سن جوانی می گذارند. آیا فکر می کنید آنها مادری را می بینند که پولی برای خرید یک بادبادک بزرگ را نداشته؟ نه، آنها اوقات خوشی را به یاد می آورند که با کمک شما بادبادکشان را درست کرده اند، حتی اگر آن بادبادک آنطور که باید، نبوده است.
8مراقبت بیشتری از خودتان بکنید تا بتوانید بهترین کار ممکن را انجام دهید
خیلی مهم است که به عنوان یک مادر از سلامت کامل روحی و حتی فیزیکی برخوردار باشید. مراقبت از خود مهم ترین بخش مادر بودن است. مادری که از خودش مراقبت نکند نمی تواند از فرزندانش هم مراقبت کند. مثلا مادری که مریض است و از مراجعه به دکتر صرف نظر می کند مریض و مریض تر می شود تا جایی که دیگر نمی تواند از جایش بلند شود و غذایی برای فرزندانش آماده کند.
درصورتی که اگرکمی به خود اهمیت می داد ، بیماری اش آنقدر بد نمی شد و همه چیز طی یکی دو روز ختم به خیر می شد. همین موضوع در مورد مادران سالم هم صدق می کند. مادری که وقتی را بیرون از خانه برای خودش در نظر نمی گیرد، احساس استرس و کمبود محبت می کند. وقتی مادری چنین احساسی داشته باشد نمی تواند به دیگران، به خصوص فرزندانش، عشق بورزد.
7چیزهای کوچک بیشتر به نظر می رسند
فرزندان، به خصوص زمانی که پا به سن جوانی می گذارند، از چیزهای سادۀ زندگی لذت می برند. کودکان ممکن است مسیر طولانی که شما سپری کرده اید تا یک جشن تولد فوق العاده برایشان بگیرید را به یاد نیاورند. شاید حجم عظیم هدیه ها را به یاد نیاورند، اما آن هدیۀ خاص کوچکی که برایشان خریده اید را به خاطر می آورند. تمرکز یک کودک در یک آن، روی چیز های زیادی پراکنده می شود، اما این لحظات کوچکی که شما برایشان می آفرینید همیشه یک نور روشن را در حافظه و خاطر فرزندتان خلق می کند.
6ارتباط کلید حل معماست
صرف نظر از اینکه فرزندتان چقدر با شما صحبت می کند، ارتباط چیزی فراتر از تعداد واژه هایی است که از دهان فرزندتان بیرون می آید. ارتباط چیزی است در مورد درگیر شدن فعالانه در علائق آنها. اوقاتی را به گوش کردن به موسیقی فرزندتان اختصاص دهید، یا گاهی بنشینید و با هم بازی های ویدئویی بازی کنید. فقط این را بدانید که آگاهی از علائق فرزندتان بینشی را در مورد او به شما می دهد که در غیر این صورت هرگز به آن بینش دست پیدا نمی کنید، حتی اگر جرقۀ مکالمه ای را با او بزنید. شروع این ارتباطات را از همان اول در برنامه فرزند پروری تان داشته باشید تا وقتی فرزندتان به سن نوجوانی رسید برایش عجیب نباشد که چرا مادرش سراغ موسیقی مورد علاقه اش را می گیرد یا می خواهد با دوستانش آشنا شود.
5با فرزندانتان به صورت فردی قرار ملاقات بگذارید
هر کودکی نیاز دارد که احساس مهم بودن کند، و یکی از بهترین راه ها برای جدی گرفتن فرزندانتان این است که با هر یک از آنها به صورت فردی زمانی را بگذرانید. مطمئناً زمان خانوادگی هم حائز اهمیت است اما مطمئن شوید که به هر فرزندتان زمانی را جداگانه اختصاص داده اید و از این زمان استفاده کنید تا با او ارتباط برقرار کنید و در مورد علایقش یاد بگیرید.
4برخی اعتقاداتتان را تغییر دهید
گاهی مادر بودن این است که باورها و اعتقاداتتان را بسط دهید. همۀ ما با مجموعۀ خاصی از باورها بزرگ شده ایم که شالودۀ وجودی ما را تشکیل می دهند، اما گاهی دنیا تغییر می کند. هر مادری تصوری از فرزند ایده آلش دارد، بلند یا کوتاه، لاغر یا ماهیچه ای، ورزشکار یا باهوش. اما وقتی فرزندتان با انتظاراتتان فرق دارد چه اتفاقی می افتد؟ باید بتوانید باورهایتان را درمورد فرزندتان تغییر دهید تا او را مجبور نکنید چیزی که نیست باشد.
به بیان دیگر هر انچه که پایه و اساس دانش فردی یک شخص است را به او آموزش دهید و سپس تصمیم گیری و انتخاب ها را به عهده وی رها کنید. این قدرت انتخاب را به وی بدهید، قرار نیست بار دیگر فردی تمام و کمال شبیه به شما وارد این جامعه شود.
3کار کم را به خوبی انجام دهید
گاهی ما فکر می کنیم باید یک مادر قهرمان باشیم، چکمه و شنل بپوشیم و به اطراف پرواز کنیم تا همۀ کارها را راست و ریس کنیم. فکر می کنیم همیشه باید خانه را در عالی ترین وضعیت نظافت نگه داریم، در انجام تکالیف درسی به فرزندانمان کمک کنیم، کار بیرون از خانه مان را به عالی ترین وجه ممکن انجام دهیم و در کنار اینها یک وعده غذایی خانگی داغ و خوشمزه روی میز داشته باشیم. البته در واقعیت انجام همۀ این کارها به طور همزمان بسیار سخت است، پس فقط یکی از کارهایی که می توانید رویش تمرکز کنید را انتخاب کنید و آن را به خوبی انجام دهید. شاید آشپز خیلی خوبی نباشید اما به خوبی می توانید در انجام کارهای مدرسه به فرزندتان کمک کنید. پس فقط روی انجام این کار تمرکز کنید و بعد از آن از رستوران بیرون بر محله تان یک غذای خوب بگیرید.
2مطمئن شوید تأدیب (ادب کردن) تان با جرم فرزندتان همخوانی دارد
مکاتب فکری بسیار متنوعی در زمینه تربیت و تأدیب وجود دارد، اما مهم ترین چیز در مورد تأدیب فرزندتان این است که مطمئن شوید تنبیهی که در نظر گرفتید با جرم او مطابقت دارد. اگر فرزندتان کمی بزرگتر است، از او بپرسید به نظرش چگونه باید تنبیه شود. اگر فرزندتان خیلی کوچک است مطمئن شوید که تنبیهش مستقیماً به کاری که کرده مرتبط می شود.
1بگذارید فرزندتان شکست را تجربه کند
هیچ والدی نباید همیشه پشت سر فرزندش باشد تا همۀ اشتباهاتش را جبران کند. البته این مسئله مهم است که اگر اشتباه بزرگی مرتکب شد همیشه کنارش حضور داشته باشید و مطمئن شوید که می داند همیشه راه برگشتش به سمت شما باز است. اما گاهی لازم است بگذارید شکست بخورد. اگر به خاطر زمان زیادی که صرف بازی ویدئویی می کند رابطه با دوست نزدیکش را از دست داد، بگذارید خودش متوجه شود که اشکال کار کجا بوده. البته می توانید سر نخ هایی را در اختیارش قرار دهید اما مسئله را برایش حل نکنید. اگر مادرش همیشه حضور داشته باشد تا اشتباهاتش را تصحیح کند هیچ وقت رسم زندگی کردن و مهارت حل مسئله را نمی آموزد.
به یاد داشته باشید، مادر خوب بودن به دیدگاه بستگی ندارد. این حقیقت دارد که شما همیشه مادر خوبی بوده اید. فقط کافی است خوب بودنتان را باور کنید.
منبع: هاو کن یو
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.