کد خبر: 78185
تاریخ انتشار: چهارشنبه 17 مرداد 1397 - 16:37
خبرنگاری سلامت دردها و مشکلات زیادی دارد؛ باید به فکر مردم باشی، به فکر خانواده خودت باشی، به فکر مسئولان باشی و در آخر هم به فکر خودت باشی.
به گزارش بهداشت نیوز: من یک خبرنگار سلامت هستم. خبرنگاری که رشته تحصیلیاش مهندسی بود. آن وقتها آدمها یا باید تجربی میخواندند یا ریاضی. آدمهایی که تجربی میخواندند باید پزشک میشدند و آدمهایی که ریاضی، باید مهندس عمران یا برق یا کامپیوتر میشدند. قصه من هم جدا از این دو بخش نبود. وقتی برادرم ریاضی خواند و بعد عمران، من هم همان مسیر را رفتم. اگر بعدتر خبرنگار شدم، به دو علت بود؛ اول عشقم به نوشتن و منتقد بودن و دوم چاره دیگری نداشتن.
من یک خبرنگار سلامت هستم. حوزه سلامت را برای این انتخاب کردم که کمترین دردسر را داشته باشد. من خبرنگار سلامت مجبورم موقع مصاحبه به پزشکان لبخند بزنم و به نشانه تایید سر تکان بدهم، حتی اگر حرفهایشان را قبول نداشته باشم. خیلیهای دیگر هم مثل من مجبورند برای حقوق بخور و نمیر و بیمه بگیر و نگیر، حرفهایی را بنویسند و منتشر کنند که شاید به آنها اعتقادی ندارند. این فاجعه زنده بودن است. فاجعه نفس کشیدن برای نفس کشیدن.
باید به فکر مردم باشی، چون اجتماعیتر از حوزه سلامت نداریم. باید به فکر خانواده خودت باشی، چون از آنها عزیزتر نیست. باید به فکر مسئولی که ممکن است چهار چرخت را هوا کند باشی. باید به فکر خودت باشی، چون اگر خودت نباشی، مترسکی هستی که فقط مینویسد و هیچ فکری ندارد. این دردها را باید با هم و در کنار هم تحمل کنی. باید بتوانی اینها را از هم جدا کنی و در عین حال با هم به آنها فکر و عمل کنی.
توی این کار باید همه را یکسان در نظر بگیری. باید ذهن و قلم را جمع کنی تا به کسی بر نخورد، حتی اگر خودت رعایت نمیکنی. باید نشان بدهی که باور داری حرفی که میشنوی را. باید نقش بازی کنی. این کار توست و برای این کار، پول میگیری. هرچند کم، اما همین بخور و نمیر را برای انتشار حرفهایی میگیری که داری مینویسیشان. حتی عکسهایت هم باید با دقت باشد. یعنی نباید کج باشد. نباید اول شخص داستان را حذف کنی. نباید کیفیت عکسی که میگیری پایین باشد. چون به اول شخص بر میخورد و بعدتر میخواهد که خبرنگار حرفهایت
ری را به برنامههای او بفرستند تا عکسهای کج نگیرد و تیترهای مردم پسند نزند. حتی وقت تیتر زدن باید همه جوانب را در نظر بگیری. همان جوانب مردم و خانواده و مسئولان و خودت را. باید همه را کنار هم بگذاری و ببینی کدام یکی برایت اولویت دارد توی آن لحظه. باید نگران همه چیز باشی و دغدغه همه اینها را داشته باشی. فقط در انتها نباید کوتاه بیایی از چیزی که نوشتی و تیتری که زدی. باید روی حرفت بمانی و قهر و غضب و شعب ابیطالب را به جان بخری. باید حواست باشد، چون بعضیها پول دارند و تو نه!
وقتی خبرنگار سلامت باشی، باید دوشنبهها را مهمتر از روزهای دیگر هفته بدانی. یعنی باید توی این روز خیلی چیزها که توی هفته خواندی و نوشتی را توی ذهن داشته باشی. باید جملهبندیهایت درست باشد. باید تجربهات را به کار بگیری و هیچ وقت به خودت زیادی مطمئن نباشی.
توی این روز باید بیشتر از هر روز دیگری از هفته یاد بگیری و تجربه کسب کنی. باید چشمها و گوشهایت باز باشد و این بار را روی شانههایت حس کنی سوالی که در نشست خبری سخنگوی وزارت بهداشت میپرسی و در همه رسانهها کار میشود، ممکن است درد خیلیها باشد. ممکن است منافع خیلیها را به خطر بیندازد. باید همه کلمههایت را سنجیده انتخاب کنی.
منبع: ایرنا
ارسال نظر
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.