پس از در نظر گرفتن فاکتورهایی مانند سن، سطح تحصیلات و درآمد ماهیانه، محققان دریافتند که زنان بارداری که حمایت بیشتری از خانواده دریافت کردهاند، کمتر دارای نشانههای افسردگی بودند.
به گزارش «بهداشت نیوز» به نظر میرسد زنانی که در دوران بارداری خود، حمایت بیشتری از سمت خانواده دریافت میکنند، کمتر دچار افزایش هورمون استرس و درنتیجه افسردگی پس از زایمان میشوند. طی مطالعهای که اخیرا در دانشگاه UCLA صورت گرفت، محققان ۲۱۰ زن باردار با قومیت و پیشینههای اجتماعی و اقتصادی متفاوتی را سه مرتبه در طی بارداری (هفتههای ۱۹ و ۲۹ و ۳۷)، و سپس ۸ هفته پس از زایمان مورد مطالعه قرار دادند. در این مطالعه، از زنان درباره میزان حمایت خانواده و همسرشان و نشانههای مربوط به افسردگی سؤال شد. به علاوه نمونه خون همه شرکت کنندگان مورد بررسی قرار گرفت تا سطح هورمون کورتیکوتروپین که همان هورمون استرس ترشح شده از جفت است، اندازهگیری شود. پس از در نظر گرفتن فاکتورهایی مانند سن، سطح تحصیلات و درآمد ماهیانه، محققان دریافتند که زنان بارداری که حمایت بیشتری از خانواده دریافت کردهاند، کمتر دارای نشانههای افسردگی بودند. همچنین آنها کمترین میزان ترشح هورمون کورتیکوتروپین را در سه ماهه سوم بارداری خود داشتند. تحقیقات بیشتر، نشان داد که سطح هورمون کورتیکوتروپین، در سه ماهه سوم، میتواند کاملا ارتباط بین حمایت خانواده در بارداری و علایم افسردگی پس از زایمان را توضیح دهد. هرچه میزان ترشح این هورمون توسط جفت کمتر باشد، احتمال بروز افسردگی پس از زایمان نیز کاهش مییابد، و این حمایت خانواده است که از ترشح بیش از اندازه و غیرمتعارف این هورمون جلوگیری میکند. بنابراین میتوان به طور قطع نتیجه گرفت که فقدان حمایت خانواده، یکی از فاکتورهای خطر ابتلا به افسردگی پس از زایمان است. تحقیقات نشان دادند که هرچه سطح این هورمون بیشتر میشود، شدت افسردگی نیز افزایش مییابد. نتایج این مطالعه، به ما اثبات میکند که حمایت خانواده، میتواند پاسخهای بیولوژیک استرس را حتی در زنانی که باردار نیستند نیز کاهش دهد. در مطالعه بعدی بر روی همین گروه، ارتباط بین فاکتور روانشناختی، حمایت اجتماعی و فاکتور بیولوژیکی (هورمون کورتیکوتروپین) در پیشبینی افسردگی پس از زایمان مورد بررسی قرار گرفت. به گفته کرس دانکل، پروفسور روانشناسی دانشگاه UCLA، "ما، میزان حمایت درکی، حمایت اجتماعی و حمایت عاطفی افراد را مورد بررسی قرار دادیم. حمایت درکی، درواقع میزان احساس اطمینان مادر به همسر و خانوادهاش در زمانهایی که به آنها احتیاج دارد است. حمایت اجتماعی، شامل کمکهای دیگران در انجام وظایف همسری و مادری میشود و حمایت عاطفی، به معنای پذیرش، گوش دادن و ایجاد احساس مهم بودن در فرد است که به نظر میرسد قویترین نوع حمایت باشد." درحالیکه زنانی که از حمایت قوی همسر و خانوادهشان برخوردار بودند، کمتر علایم افسردگی داشتند، هیچ ارتباطی بین حمایت همسر و سطح ترشح هورمون کورتیکوتروپین یافت نشد. شکی نیست که پدران، یکی از بخشهای حیاتی پروسه بارداری هستند اما به نظر میرسد که حمایت همسر، قبلتر بر میزان ترشح هورمون کورتیکوتروپین تأثیر میگذارد و یا ممکن است حمایت همسر، به شیوه بیولوژیکی دیگری عمل کند. زنانی که از حمایت همسرانشان برخوردار هستند، زندگی سالمتری دارند که منجر به تولد کودکی سالمتر و کاهش مشکلات پس از زایمان میشود. این مطالعه نشان داد که زمان حمایت نیز بسیار مهم است. از آنجایی که میزان سطح هورمون کورتیکوتروپین در سه ماهه آخر، با افسردگی پس از زایمان در ارتباط است، حمایت اجتماعی زودتر، میتواند جلوی افزایش هورمون کورتیکوتروپین و بروز افسردگی پس از زایمان را بگیرد. هرچه میزان حمایت در گذشته بیشتر باشد، اثرش در اواخر بارداری بیشتر است. افزایش بیش از اندازه هورمون کورتیکوتروپین، با زایمان زودرس، یعنی زایمان زودتر از ۳۷ هفته نیز در ارتباط است.
منبع: سلامتیسم
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.