نتایج یک مطالعه آزمایشگاهی جدید با مقایسه پنج تکنیک مبتنی بر میکروتیوب نشان میدهد که برخی روشها در خارجسازی ابزارهای شکسته از کانال ریشه، موفقیت و کارایی بیشتری نسبت به سایر روشها دارند. این یافتهها میتواند به دندانپزشکان در انتخاب مؤثرترین راهکار برای مدیریت یکی از چالشبرانگیزترین عوارض درمانهای اندودنتیک و افزایش شانس حفظ دندان کمک کند.
به گزارش بهداشت نیوز، شکستگی فایلهای نیکل-تیتانیوم (NiTi) یا فولاد ضد زنگ در کانال ریشه میتواند مانع تمیز کردن و شکلدهی، به خطر انداختن موفقیت درمان و ایجاد چالشهای فنی برای پزشکان شود. برای اطلاعرسانی در تصمیمگیری بالینی، محققان نیروی بیرون کشیدن - یک شاخص کلیدی از ظرفیت یک روش برای گرفتن محکم و استخراج یک قطعه شکسته - را در پنج تکنیک بازیابی ارزیابی کردند.
روش تحقیق
در یک مطالعه آزمایشگاهی بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران هشتاد قطعه فایل K از جنس NiTi #20 استانداردسازی و برای آزمایش ثابت شدند. آنها به یکی از پنج گروه تقسیم شدند که هر کدام نمایانگر یک روش بازیابی مبتنی بر میکروتیوب متفاوت بودند:
۱-میکروتیوب به همراه چسب سیانواکریلات
۲- میکروتیوب به همراه کامپوزیت روان لایت کیور
۳-میکروتیوب به همراه حلقه سیمی (BTEX PEN)
۴-میکروتیوب به همراه شفت داخلی
۵-میکروتیوب به همراه فیوژن لیزر
محققان با استفاده از یک دستگاه تست یونیورسال، حداکثر نیروی مورد نیاز برای بیرون کشیدن قطعه استخراج شده از هر مجموعه را اندازهگیری کردند. علاوه بر این، تغییرات دما در سطح بیرونی ریشه برای تکنیک لیزر در دندانهای نیش کشیده شده برای ارزیابی اثرات حرارتی بالقوه بررسی شد.
یافتههای کلیدی
- روشهای چسب سیانواکریلات و لیزر بیشترین نیروهای بیرون کشیدن را ایجاد کردند، که نشان میدهد آنها در مقایسه با سایر تکنیکها، تعامل مکانیکی قویتری با ابزار شکسته ایجاد میکنند.
- روشهای استفاده از کامپوزیت لایت کیور، کمترین نیروهای بیرون کشیدن را در بین رویکردهای آزمایش شده نشان دادند.
-روش لیزر به طور متوسط افزایش دمای حدود ۱۱ درجه سانتیگراد در سطح میکروتیوب و حدود ۳ درجه سانتیگراد در سطح بیرونی ریشه ایجاد کرد - یافتهای که محققان خاطرنشان کردند ممکن است از نظر بالینی قابل قبول باشد اما نیاز به بررسی ایمنی حرارتی دارد.
پیامدهای بالینی
طبق گفته تیم مطالعه، هر پنج تکنیک در بازیابی فایلهای شکسته اثربخشی نشان دادهاند، اما نیروهای بیرونکشی بیشتر مشاهده شده با چسب سیانواکریلات و همجوشی لیزری، آنها را به گزینههای امیدوارکنندهای در مواقعی که نیروی استخراج بیشتری مورد نیاز است - به عنوان مثال، با قطعات گیر کرده طولانیتر یا بیشتر - تبدیل میکند. آگاهی از عملکرد مکانیکی هر روش ممکن است به پزشکان کمک کند تا استراتژیهای بازیابی را با سناریوهای بالینی خاص تطبیق دهند.
نویسندگان تأکید میکنند که در انتخاب روش بازیابی باید مهارت اپراتور، در دسترس بودن تجهیزات و خطرات احتمالی مانند اثرات حرارتی در حین استفاده از لیزر نیز در نظر گرفته شود.
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.