در میان همه بزرگان دانش پزشکی ایران که در صده و دهه های گذشته در خدمت به مردم ایران سنگ تمام گذاشتند، نام افرادی چون دکتر مسیح دانشوری همچون ستاره ای درخشان و ماندگار باقی مانده است؛ دانشمند بزرگی که عرصه پزشکی کشور را در حوزه بیماری های ریوی متحول کرد و اکنون نیز نام او زینت بخش یکی از بیمارستان های تخصصی کشور است.
به گزارش بهداشت نیوز به نقل از تابناک، مسیح دانشوری، اولین پزشک متخصص ریه ایران، در سال ۱۲۷۸ در کاشمر متولد شد. «سیدعلی دانشوری» پدر دکتر مسیح دانشوری از اهالی نیشابور؛ طبیبی حاذق، مشهور و ملقب به «حافظ الصحه مجدالحکماء» بود.
پدر بزرگ مسیح دانشوری نیز از افراد سرشناس و علمای مذهبی نیشابور و به نام «سید اسماعیل محضاله» بوده است. دانشوری تحصیلات ابتدایی را در کاشمر و سپس جهت ادامه تحصیل به مشهد رفت.
پس از مدتی به مدرسه فرانسوی «سن لوئی» تهران اعزام و به رشته پزشکی علاقهمند شد و در سال۱۳۰۲ جهت تحصیل در رشته طب به فرانسه رفت و در رشته بیماریهای ریوی و سل فارغالتحصیل شد و پس از مدتی در سال ۱۳۱۶ آسایشگاه سل شاه آباد را در محل کنونی بیمارستان مسیح دانشوری بنیان گذاشت. مسیح دانشوری سرانجام در سال ۱۳۴۷ در تهران درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
مسیح به پدر خود اصرار می کند که باید در رشته طب تحصیل کند و برای این کار باید به فرنگ برود. پدرش وی را در سال 1302 به فرانسه فرستاد تا در رشته طب به تحصیل ادامه دهد.
دکتر مسیح دانشوری پس از خاتمه تحصیلات در رشته بیماری های ریوی و سل از فرانسه مراجعت کرد و بیمارستان مسیح دانشوری فعلی را محلی مناسب برای تبدیل به یک مرکز استراحت و درمان بیماران مبتلا به سل یافت و در 26 مرداد ماه 1316 شمسی این مرکز رسما به عنوان آسایشگاه سل شاه آباد افتتاح شد.
پس از افتتاح آسایشگاه سل شاه آباد، دکتر مسیح دانشوری به معالجه و درمان بیماران مبتلا به سل پرداخت. بنظر میرسد دکتر پس از مراجعت به ایران، با توجه به کوچک بودن شهر کاشمر و از سوی دیگر احساس این که در پایتخت بیش از شهرستان به وجود او نیاز است در تهران ماند و به مداوای بیماران مشغول شد.
از جمله بیمارانی که با تلاش وی از مرگ نجات یافتند شخصی به نام «رزاق منش» بود که از ثروتمندان پایتخت به شمار میآمد. لذا پس از بهبود با کمک یکدیگر بیمارستان رزاق منش را در تهران احداث کردند. وی در تاسیس چند بیمارستان دیگر همچون بیمارستان ابوعلی و بیمارستان فیروزآبادی نقش محوری داشت.
بنای اولیه بیمارستان دکتر مسیح دانشوری در سال ۱۲۷۳ جهت مداوای بیماری ریوی مظفرالدین شاه قاجار و به توصیه پزشک معالج او احداث شد. پس از آن، دکتر مسیحِ دانشوری، کاخ مظفری را در شمالیترین نقطه تهران به یک مدرسه پرستاری تبدیل کرد.
سال ۱۳۷۱ ه. ش. علی اکبر ولایتی با همراهی چند تن از استادان پزشکی مرکزِ تحقیقات سل و بیماریهای ریوی که در محوطه فیزیکی این مرکز پزشکی قرار دارد را تأسیس کردند و در سال ۱۳۷۷ با ادغام این مرکز با بیمارستان مسیح دانشوری، «مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانیِ سل و بیماریهای ریویِ دکتر مسیح دانشوری»، پایهگذاری شد.
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.