عوامل سلامت سالمندان

به گزارش بهداشت نیوز، در مورد نگرش افراد جامعه، اطرافیان و فرزندان سالمند بسیار مهم است. توجه افراد جامعه به سالمندان می‌تواند تاثیر مثبتی در پیشگیری ازعوامل آسیب پذیر داشته باشد. عوامل جسمانی متعددی که منجر به پیر شدن می گردند شامل تغذیه نادرست، بهداشت پایین، کمبود ویتامین‌ها، کم آبی بدن، کم کاری غدد تیروئید، بیماری‌های حاد مغزی، تصلب شرابین، آرتروز سرطان و.. می‌باشند.

توجه به جسم، لازمه جلوگیری از پیری

یکی از مهم‌ترین و ساده‌ترین روش‌های جلوگیری از پیر شدن توجه به جسم است. عدم توجه و رسیدگی به جسم منجر به پیری زودرس می‌شود. افرادی که تحرک کمتری دارند در معرض خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند افسردگی، بیماری و مرگ زودرس قرار می گیرند. بدون فعالیت و کار، انرژی در انسان به سرعت تحلیل می‌رود. افرادی که تحرک کمتری نسبت به افراد پر تحرک دارند در خطر ابتلا به بیماری‌های گوناگون قرار می گیرند ورزش کردن برای تمام افراد و هر گروه سنی مفید است. در گذشته فیزیولوژیست‌ها معقتد بودند که فقط تمرینات ورزشی در جوانی به استقامت دوران پیری کمک می‌کند؛ در حالی که تحقیقات نشان می‌دهد که ورزش برای هر فردی در هر سنی مفید است و یکی از خواص ورزش و فعال بودن جلوگیری از پیری است.

از فواید مهم ورزش رابطه آن با سالم نگه داشتن عضلات است. ورزش و تمرینات جسمانی موجب افزایش حجم عضلات شده و این امر به نوبه خود باعث می‌شود فیزیولوژی بدن قوی‌تر عمل کند. با توجه به وزن، سن و سلامتی جسمانی، سه هفته پیاده‌روی موجب کاهش کلسترول خون می‌شود. تمرینات ورزشی که در دوران جوانی شروع می‌شود مانع از پوکی استخوان درسنین بعدی می‌گردد و استخوان‌ها تحمل بیشتری برای وزن بدن پیدا می‌کنند، در نهایت ورزش موجب افزایش حجم عضلات و توان و قدرت فرد، افزایش در میزان متابولیسم، تحمل قند خون، کاهش کلسترول، تنظیم حرارت بدن و تراکم استخوان می‌گردد.

تنهایی، اولین معضل دوران پیری...

کابوس تنهایی شاید اولین معضل سن پیری باشد. احساس تنهایی، حالتی است ناخواسته و نامطلوب که در هنگام فقدان ارتباطات معنی دار رخ می‌دهد. در میان مسائل سالمندان، احساس تنهایی آنها، نیاز به توجه ویژه دارد؛ چرا که سالمندان آن را بنا به دلایل مختلف از قبیل نقص‌های جسمی ‌و از دست دادن نزدیکان و کمرنگ شدن ارتباطات، تجربه می‌کنند. بخشی از جمعیت سالمند به دلیل از دست دادن همسر، سال‌های واپسین عمر خود را در تنهایی می‌گذرانند. این سالمندان تنها نسبت به سایر سالمندان که متأهل و مستقل هستند، از لحاظ جسمانی و روانی آسیب‌پذیرترند. یافته‌های پژوهشی نشان می‌دهد که %43.75سالمندان ساکن در سراهای سالمندان احساس تنهایی می‌کنند. سالمندانی که دارای ۵ فرزند یا بیشتر بوده‌اند و در خانواده زندگی می‌کردند، احساس تنهایی زیاد داشته‌اند. یعنی با ازدیاد تعداد فرزندان، احساس تنهایی سالمند نیز افزایش می ‌یابد.

متأسفانه اکنون روش غالب و نامناسب محاوره با سالمندان به صورت غیرکلامی، اشاره سر و دست و جملات کوتاه و مقطع می‌باشد که میزان طرد شدگی سالمندان از جامعه را به خوبی نشان می ‌دهد، تنهایی عواقب سلامتی وخیمی برای افراد مسن دارد که از آن جمله می توان به اختلال در خواب، افزایش فشار خون، افزایش سطح هورمون کورتیزول که موجب بروز تنش می‌شود و افزایش افسردگی اشاره کرد. همچنین تنهایی می‌تواند موجب بروز مشکلاتی برای سیستم ایمنی و کاهش عمومی احساس رفاه شود. برای مقابله با حس تنهایی در سالمندان باید از شیوه‌های مشاوره شناختی با فرد، آموزش جامعه به منظور تغییر نگرش نسبت به کهولت و دارودرمانی استفاده کرد.