موز از منظر طب سنتی دارای مزاج گرم و تر است. از بین مُصلحهای این میوه میتوان به نمک، مربای زنجبیل، عسل و سکنجبین بَزوری معتدل اشاره کرد.
به گزارش بهداشت نیوز، موز از منظر طب سنتی دارای مزاج گرم و تر است. از بین مُصلحهای این میوه میتوان به نمک، مربای زنجبیل، عسل و سکنجبین بَزوری معتدل اشاره کرد.
این میوه، خصلتهای مختلفی دارد: کثیرالغذا، چاقکننده، دیرهضم و قابض. علاوه بر اینها، برطرفکننده ضعف کلیه است و خون غلیظ تولید میکند. در طب سنتی از موز بهعنوان ملین سینه، برطرفکننده سرفه خشک و خشونت حلق استفاده میکنند. البته این میوه برای رطوبت معده نیز مفید است. البته نباید فراموش کنید که موز، دیرهضم و نفاخ است. بنابراین زیادهروی در مصرف موز (خصوصا در افرا دارای مزاج سرد و مرطوب، و سرزمینهای رطوبی)، موجب تولید باد در بدن، خون غلیظ بلغمی، کولیت و انسداد عروقی میشود. کسانی که به خوردن موز علاقه دارند، باید بدانند که ناشتا خوردن موز و نوشیدن آب بعد از آن برای بدن واقعا مضر است.
امروزه از مصرف موز و نیز عصاره پوست موز برای درمان زخمهای دستگاه گوارش (خصوصا زخم معده) استفاده میشود. حتی مصرف ژل تهیهشده از عصاره پوست موز (بهصورت موضعی) به بهبود محل زخمهای جراحی کمک میکند.
منبع: سلامتیسم
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.