در محیط کار لازم است که بیشتر از هر مکان دیگری محتاط باشید و کاملاً حساب شده و با انگیزه قدم بردارید. صرفاً کارکردن در یک مکان مشترک، نمیتواند بهانه خوبی برای دوستی باشد. بنابراین برای ارتباط دوستی خود، دو مؤلفه زمان و مکان را فراموش نکنید.
به گزارش بهداشت نیوز: برقراری روابط دوستانه عمیق و پایدار، آنهم در محل کار، امکان پذیر است، البته همه چیز بستگی به توانایی شخص در ایجاد این رابطه دارد. بدون شک، شکل زندگی و شخصیت هر فردی در این قضیه بیتأثیر نخواهدبود. با این حال، به اعتقاد روانشناسان، مجموعه دوتایی «همکار و دوست» از آن مباحث بسیار ظریف و حساسی است که همیشه در حیطه روانشناسی ذهن روانشناسان را به خود مشغول کردهاست. همگی ما حدوداً دو سوم از وقت خود را در محیط کار سپری میکنیم. عدهای، صمیمیت در محیط کار را دوست دارند و براین باورند که بیتفاوتی و یا حتی دشمنی در این محیط معنایی ندارد. این دسته از افراد، همواره در تلاشند تا روابط دوستانه خود با همکاران را گسترش دهند. اما به عقیده عدهای از روانشناسان، در ناخودآگاه هر فردی، یک راه انحرافی نیز وجوددارد که وی را به سمت این باور هدایت میکند که تلفیق صمیمیت و کار، در عمل امکانپذیر نمیباشد. اما سؤالی که ممکن است در اینجا مطرح شود، این است که آیا دوستان محل کار، دوستان واقعی هستند؟ عدهای بر این باورند که ماهیت محیط کاربه گونهای است که امکان برقراری یک رابطه دوستانه عمیق را تقریباً غیرممکن میسازد. اما روانشناسان معتقدند که این موضوع کاملاً فردی است، بطوری که عدهای براساس نوع تربیت خانوادگی خود، به راحتی با افراد دیگرارتباط برقرار میکنند: این دسته از افراد، در هر جمعی که وارد شوند، جذب آن میشوند و این توانایی را دارند که به بهترین شکل ممکن با اطرافیان خود ارتباط برقرار سازند. عدهای از روانشناسان معتقدند که خانواده اولین اجتماع و به عبارتی، اولین محل کاری است که هر فردی وارد آن میشود. خانوادهای که کودکش را با آغوش باز میپذیرد، به خواستههای معقولش احترام میگذارد و برای ترسها یا علایقش ارزش قائل است، در نهایت فردی را تحویل جامعه میدهد که قابلیت پذیرش همه افراد را خواهدداشت. بالعکس، خانوادهای که همیشه از ایجاد ارتباط با دیگران وحشت داشته است، امکان و موقعیتی برای ابراز احساسات و افکارش نداشته است و فقط مواقعی که پای منافعش در میان بوده، سخن گفته است، فردی را در خود پرورش خواهدداد که همه کس و همه نوع ارتباطی را خطرناک میپندارد. گاهی اوقات دشمنی های محیط کاری، به دوستی ختم میشود. به عقیده روانشناسان، در یک چنین محیطی، مسألهای که از اهمیت بالایی برخوردار است، برقراری تعادل میان روابط شخصی و کاری است، در حالیکه معمولاً جو محیط کاری به گونهای است که یکی از این روابط، قربانی دیگری میشود. همواره این نکته را به خود گوشزد کنید که هدف اصلی از کارکردن، فقط کسب پول نیست، بلکه ایجاد یک رابطه دوستانه متعادل نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.
بطورکلی روانشناسان و مشاوران کاری سه توصیه زیر را برای داشتن روابط کاری سالم در محیط کار پیشنهاد میدهند:
زیرک باشید و جانب احتیاط را رعایت کنید:
در محیط کار لازم است که بیشتر از هر مکان دیگری محتاط باشید و کاملاً حساب شده و با انگیزه قدم بردارید. صرفاً کارکردن در یک مکان مشترک، نمیتواند بهانه خوبی برای دوستی باشد. بنابراین برای ارتباط دوستی خود، دو مؤلفه زمان و مکان را فراموش نکنید.
در دوستی های کاری افراط نکنید:
روانشناسان بر این باورند که اگر اداره یا هر محل کاری، مکانی مناسب برای ابراز صمیمیت و دوستی نباشد، حداقل میتواند مکانی باشد که اعتدال در رفتارها را به شما میآموزد.
در دوستی های کاری، حساب شده و با یک استراتژی منطقی قدم بردارید:
همواره سعی کنید تا در روابط دوستی خود در محل کار، تنوع ایجاد کنید تا به این ترتیب از انزوا و حالت وابستگی کامل به یک فرد خاص، خارج شوید.
سلامتیسم
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.