پژوهش جدید: ارتباط معنادار بین عوارض شیردهی و بیماری IGM

به گزارش بهداشت نیوز، این مطالعه چندمرکزی مورد-شاهدی بوسیله پژوهشگران دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران، ایران، اصفهان و یاسوج شامل 730 زن با IGM تایید شده از نظر بافت‌شناسی و 760 فرد سالم بود و بزرگترین تحقیق از نوع خود تا به امروز است.

ماستیت گرانولوماتوز ایدیوپاتیک چیست؟

ماستیت گرانولوماتوز ایدیوپاتیک (IGM) یک اختلال نادر پستان است که در تصویربرداری و معاینه بالینی، عفونت یا حتی سرطان را تقلید می‌کند، اما علت آن ناشناخته است. در حالی که مطالعات قبلی به عوامل خطر احتمالی هورمونی، خودایمنی و مرتبط با شیردهی اشاره داشتند، شواهد محدود بوده است.

شواهد جدید از فرضیه رکود شیر پشتیبانی می‌کند

یافته‌های این مطالعه، شواهد اپیدمیولوژیک قوی در پشتیبانی از فرضیه قدیمی رکود شیر قدیمی می‌افزاید - این ایده که شیر باقی مانده پس از شیردهی منجر به التهاب و تشکیل گرانولوم در بافت پستان می‌شود.

یافته‌ها نشان داد:

زنانی که عمدتاً از یک پستان شیر می‌دادند، در مقایسه با زنانی که از هر دو پستان طور مساوی شیر می‌دادند، ۴.۲ برابر بیشتر احتمال ابتلا به IGM داشتند.
IGMبه طور قابل توجهی در پستان مقابل سمت غالب شیردهی شایع‌تر بود، و تقریباً ۷۰ درصد اختلاف بین سمتی که بیشتر برای شیردهی استفاده می‌شود و پستانی که تحت تأثیر این بیماری قرار دارد، مشاهده شد.
تورم پستان پس از شیر گرفتن با سه برابر افزایش خطر  IGMهمراه بود و «ماستیت شیردهی» تقریباً احتمال IGM را دو برابر می‌کرد.
استفاده از داروهای خوراکی بوسیله نوزادان در دوران شیردهی نیز با افزایش خطر IGM مرتبط بود، اگرچه مکانیسم این ارتباط هنوز مشخص نیست.
 

تفسیر یافته‌ها

اگرچه شیردهی برای سلامت مادر و نوزاد همچنان مهم است، اما این یافته‌ها نشان می‌دهد که شیوه‌ها و عوارض شیردهی – اما نه خود شیردهی - ممکن است در ایجاد IGM نقش داشته باشند.

این پژوهشگران چندین رویکرد عملی را برای کاهش بالقوه خطر پیشنهاد می‌کنند، از جمله:

-تشویق شیردهی متعادل از هر دو پستان

-  کنترل کردن سریع رکود شیر و ورم پستان

-رسیدگی به مشکلات نوک پستان که شیردهی مؤثر را محدود می‌کند

-از شیر گرفتن تدریجی برای کاهش احتقان و احتباس شیر

پیامدها و مسیرهای آینده

این مطالعه اساساً فرضیه رکود شیر را به عنوان یک مکانیسم اصلی در پاتوژنز IGM تقویت می‌کند و تمرکز را به رویدادهای مرتبط با شیردهی به عنوان عوامل خطر کلیدی تغییر می‌دهد. با این حال، محققان تأکید می‌کنند که همه موارد IGM را نمی‌توان تنها با رکود شیر توضیح داد که بیانگر آن است که سایر عوامل بیولوژیکی یا محیطی نیز ممکن است در این امر نقش داشته باشند.

تحقیقات آینده برای بررسی مکانیسم‌های میکروبی، ایمونولوژیکی و فیزیولوژی شیردهی که زیربنای این ارتباطات هستند و آزمایش اینکه آیا حمایت و نظارت هدفمند بر شیردهی ممکن است میزان بروز IGM را کاهش دهد، مورد نیاز خواهد بود.