در زمان جنگ و بحران دچار استرس میشویم و نیاز است که استرس خود را یا با مهارتهای شخصی خود یا با مشاوره با روانپزشک و روانشناس پائین بیاوریم، اما اگر استرس ما در دراز مدت ادامه یابد آیا مجاز به استفاده از داروهای آرامبخش و داروهای اعصاب هستیم؟
به گزارش بهداشت نیوز در زمان بروز بحرانها و جنگها خیلی از افراد دچار استرس شده یا اگر استرس دارند استرسشان تشدید میشود در این وضعیت نکته مهم این است که بدانیم آیا در این وضعیت مصرف داروهای آرامبخش لارم و است و میتواند کمک کننده باشد؟ یا اینکه اصلا مصرف داروهای آرام بخش و داروهای اعصاب توصیه نمیشود و چه کسی باید دارو را تحویز کند و دوز مصرف آن چقدر باید باشد.
دکتر حسین گلرخی مشاور خانواده و روان درمانگر در این باره میگوید: در زمینه مصرف دارو نکته مهم این است که مصرف داروها باید در دوز مشخصی شروع و به دوز مشخصی برسد. طی دورهای هم اصطلاحا مصرف دارو برای درمانهای میان و بلند مدت باید خاموشی داشته باشد. اما برای اما در کوتاه مدت ترجیح این است که فرد بتواند با کسب مهارتها و دریافت مشاورههای اولیه از حالت شوک خارج شود، خیلی وقتها از حالت شوک که خارج میشویم دیگر نیازی به دارو پیدا نمیکنیم. بنابراین توصیه اولیه این است که فرد از حالت شوک اولیه به واسطه فعالیتهای روان درمانی اورژانسی خارج شود و به حالت پایدار خود برسد. زمانی که فرد به حالت پایدار رسید باید بررسی کنیم چه دوزی از اضطراب را تجربه میکند.
اهمیت مشاوره با روانپزشک
این متخصص درباره شرایط مصرف داروهای آرامبخش و داروهای اعصاب نیز توضیح میدهد: خیلی وقتها فرد زمانی که از شوک بیرون میآید به دلیل مهارتها و توانمندیهایی که دارد،عملا سطح اضطراب وی کاهش پیدا میکند و نیاز به مصرف دارو نیست. اما اگر دچار چالشهای اضطرابهای پس از سانحه (PTSD) شد، امکان دارد نیاز به مصرف دارو باشد. پیشنهاد این است که اگر فرد میتواند ولو در رحد یک تماس تلفنی به روانپزشک دسترسی داشته باشد، حتما ویزیت شود.
دکتر گلرخی در این باره در توضیح بیشتر ادامه میدهد: بحث تداخل و عوارض دارویی خیلی مهم است. همانطور که بسیاری از مردم نیز میدانند خیلی از داروها وجود دارند که اضطراب و استرس را کاهش میدهند، اما این داروها کارکردهای مختلفی روی مغز دارند و همه یکسان نیستند. عوارض مختلفی هم دارند در برخی مواقع فرد یک دارو را مصرف میکند سردرد شدید میگیرد یا دجار بی خوابی یا خواب آلودکی شدید میشود. یا دچار حالت تهوع میشود. این را پزشک میداند که آیا این اتفاقات ریشه در تداخل دارویی دارد یا نه.
تشخیص فردی
او تشخیص فردی را نیز مهم میداند و میگوید: پیشنهاد من است که اگر فرد نتوانست اضطراب خود را در کوتاه مدت کنترل کند. دو سه هفته و یکماه گذشت و فردذ احساس کرد که روال زندگی وی از روال عادی زندگی متفاوت شده، یعنی قبل از این شرایط آرام بوده و اکنون اختلال خواب دارد و خوابهای پریشان به سراغ وی آمده و دلشورههای بی مورد دارد، نسبت به کوجکترین صدا واکنشهای تکانشی شدید نشان میدهد. در این صورت ممکن است این فرد نیاز داشته باشد در کوتاه مدت یک پروسه دارودرمانی داشته باشد.
نقش داروساز
دکتر گلرخی نقش پزشک داروساز را نیز مهم میداند و در این باره توضیح میدهد: اگر احیانا فرد به پزشک متخصص روانپزشکی دسترسی نداشت. پزشک داروساز در داروخانه میتواند در زمینه مشاوره مصرف دارو کمکی کند. به دلیل اینکه این فرد مطلع از داروها هست و داروسازی خوانده است. در صورتی که روانپزشک در دسترس نباشد در این شرایط پزشک داروساز پس از پرسیدن ردو سیا سه سوال نظیر اینکه شما مشکل قلبی دارید یا خیزو دارئی قلب یا فشار خون یا داروی خواب، داروی بیماری دیابت مصرف میکنید یا نمیخورید، میتواند به فرد مشورت بدهد که به عنوان مثال شما نصف این دارو را میتوانید مصرف کنید.
چطور کاندیدای مصرف دارو میشویم؟
این متخصص درباره اینکه چه زمانی باید دارو مصرف کنیم، میگوید: اگر تشخیص خود فرد این باشد که اضطرابش در حد ایجاد اختلال در روال عادی زندگیاش است، یعنی سرعت کارش پائین آمده، دقتش کم شده، پرش فکری دارد، دلشوره دارد و نمیتواند تمرکز کند و دچار حالتهای وسواسی شده، توضیح اینکه حتی حالتهای وسواسی هم میتواند از نشانههای اضطراب باشد. اگر فرد این علائم اضطرابی را در خود دید میتواند کاندیدای مصرف داروهای سبک اعصاب و روان برای کاهش استرس باشد، تشخیص اولیه مصرف دارو با خودش است. اما تشخیص دارو یا دوز دارو ترجیحا با پزشک متخصص یا روانپزشک یا دکتر داروساز داروخانه باید باشد.
منبع: همشهری
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.