فروپاشی روانی معمولاً ناگهانی اتفاق نمیافتد؛ نتیجهٔ فشارهای انباشته، ترسهای گفتهنشده و نادیده گرفتن نیازهای درونی است. پیشگیری از آن، بیش از هر چیز، نیازمند آگاهی و مراقبت آگاهانه از خود است. همتایاران سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مازندران با همکاری مفدا مازندران اینفوگرافی "جلوگیری از فروپاشی روانی" را تهیه و منتشر نموده است.
به گزارش بهداشت نیوز به نقل از مفدا، فروپاشی روانی معمولاً ناگهانی اتفاق نمیافتد؛ نتیجهٔ فشارهای انباشته، ترسهای گفتهنشده و نادیده گرفتن نیازهای درونی است. پیشگیری از آن، بیش از هر چیز، نیازمند آگاهی و مراقبت آگاهانه از خود است.
اول: دیدن و پذیرفتن فشارها انکار خستگی، غم، خشم یا ترس، آنها را از بین نمیبرد؛ فقط عمیقترشان میکند. اولین قدم این است که به خودمان اجازه دهیم بپذیریم «حالم خوب نیست». همین پذیرش، بخش بزرگی از فشار را کاهش میدهد.
دوم: تنظیم حد و مرزها ذهن انسان ظرفیت محدودی دارد. پیگیری مداوم اخبار، تحمل روابط فرساینده یا مسئولیتهای بیشازحد، ذهن را به مرز فرسودگی میرساند. نه گفتن، فاصله گرفتن موقت و کمکردن ورودیهای استرسزا، نشانهٔ ضعف نیست؛ نشانهٔ بلوغ روانی است.
سوم: بدن را جدی بگیریم خواب ناکافی، تغذیهٔ نامنظم و بیتحرکی مستقیماً روان را تخریب میکنند. مراقبت از بدن حتی در سادهترین شکلش مثل پیادهروی کوتاه یا نفس عمیق پیام امنیت به مغز میفرستد.
چهارم: حرف زدن، نه فرو خوردن احساساتِ گفتهنشده، به شکل اضطراب، حملهٔ عصبی یا افسردگی بازمیگردند. صحبت با یک دوست امن، نوشتن، یا کمک گرفتن از متخصص، راه تخلیهٔ سالم فشار است.
پنجم: معنا ساختن در دل آشوب ذهن بدون معنا فرو میریزد. حتی در سختترین شرایط، داشتن یک هدف کوچک، یک مسئولیت انسانی یا یک امید روزانه، روان را سرپا نگه میدارد.
در نهایت، پیشگیری از فروپاشی روانی یعنی بهموقع ایستادن، گوش دادن به خود، و کمک گرفتن قبل از شکستن. مراقبت از روان، یک ضرورت است.
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.