نفرین بر کورونای بیرحمی که ارزوهای فراوانی را برباد میدهد.
"تلفن بی جواب برای همیشه"
ساعت ۷ وبیست وچهار دقیقه صبح چهارشنبه سی مهر وارد دفتر شدم، با همکاران خوش وبشی کردم وسرحال به اطاق خودم رفتم، چند دقیقه ای نگذشته بود که وضع دفتر متحول شد خبردادند دوستمان اقای همراهی کوچ کرده؛
با قاطعیت رد کردم چون من تا سه روز قبل که به ای سی یو رفت با وی در ارتباط بودم
یک هفته قبل به من پیام داد که نگران حال عمویش است و خودش در قرنطینه خانگی است.
پنجشنبه حدود هشت شب شنیدم در بخش بستری است به دیدنش رفتم مضطرب بود، وتنگی نفس داشت درخواست کرد با خانمش در یک اطاق باشند من به اطاقی که خانمش بستری بود سرزدم، ایشان وضع بهتری داشت به هردو امید دادم وبا پرستار بخش صحبت کردم اما به خاطر تجربیات بد قبلی و ترس از تاثیر بدحال شدن یکی در دیگری موافق کنار هم بودنشان نبودم.
شنبه برایم پیام داد که خانم مرخص شد ولی خودم بد حال شده ام وبحث انتقال به ای سی یو مطرح شد؛ باز امیددادم وبا تشکر پایان یافت.
به همین علت صبح چهارشنبه باور چنین مسئله ای برایم سنگین بود بلافاصله به شماره وی زنگ زدم زنگ خورد ولی بی جواب ماند، تنم لرزید به مدیر مرکز زنگ زدم گفت دیشب پر کشید با عمق وجودم در هجرت این همکار مودب ووظیفه شناس سوختم خدایش رحمت کند و به همه دوستدارانش صبر دهد.
نفرین بر کورونای بیرحمی که ارزوهای فراوانی را برباد میدهد.
دکترمحمدحسین صومى - رئیس دانشگاه علوم پزشکى
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.