به گزارش بهداشت نیوز: هیچ کس با کک و مک به دنیا نمی آید، حتی اگر از نوع ژنتیکی باشد. کک و مک ها با قرار گرفتن در معرض آفتاب تحریک می شوند. اگر کک و مک دارید و می خواهید از شر آن ها خلاص شوید، به این هفت توصیه توجه کنید:
کرم ضد آفتاب باعث از بین رفتن کک و مک نخواهد شد، اما از بروز کک ومک های جدید جلوگیری می کند. می بایست در تمام طول سال ضد آفتاب بزنید، حتی اگر هوا ابری باشد.
انجمن پوست آمریکا به این نکات اشاره می کند:
• کرم ضد آفتاب باید SPF 30 یا بالاتر داشته باشد.
• حداقل 15 دقیقه قبل از بیرون رفتن، کرم ضد آفتاب را روی پوست تمیز بمالید.
• هر دو ساعت یک بار، بلافاصله پس از شنا یا پس از تعریق شدید کرم ضد آفتاب را تمدید کنید.
لیزر با استفاده از پالس های نور متمرکز و شدید، مناطق آسیب دیده پوست را هدف قرار می دهد. لیزرها انواع مختلفی دارند. با توجه به مطالعات انجام شده در سال 2015، لیزر کیوسوییچ 1064 Nd YAG برای درمان کک و مک موثر است. نتایج مطالعه نشان می دهد که درمان با این لیزر باعث کمرنگ شدن بیش از 50 درصد کک و مک ها در 62 درصد شرکت کنندگان می شود.
لیزر درمانی کک و مک به طور کلی بی خطر است و احتمال بروز زخم در آن پایین است. با این حال، ممکن است عوارض جانبی دیگری همچون موارد زیر بروز کند:
• خارش
• ورم
• قرمزی
• پوسته پوسته شدن
• لایه برداری
• عفونت
• تغییر در رنگ پوست
اگر سابقه ی تبخال دهانی دارید، ممکن است لازم باشد قبل از لیزر، داروهای ضد ویروس مصرف کنید. این کار به این دلیل است که لیزر می تواند باعث فعال شدن تبخال در اطراف دهان شود.
پزشک قبل از به کارگیری این روش، کرم ها یا داروهای دیگری تجویز می کند. همچنین ممکن است قبل از انجام این روش به شما بگوید از مصرف بعضی از داروها یا محصولات اجتناب کنید. به همین دلیل پزشک می بایست قبل از انجام لیزر از هر دارو یا کرمی که استفاده می کنید مطلع شود.
حدود دو هفته طول می کشد تا اثر درمان با لیزر بهبود پیدا کند. برای دستیابی به نتیجه مورد نظر نیاز به جلسات متعددی است.
جراحی کرایو از نیتروژن مایع فوق سرد استفاده می کند تا سلول های غیر عادی پوست را نابود کند. به طور کلی جراحی کرایو بی خطر است و نیازی به هیچ بی هوشی و طی دوره بهبودی ندارد. برخی از عوارض جانبی جراحی کرایو عبارتند از هیپوپیگمانته شدن، خونریزی و تاول پوست. جراحی کرایو به ندرت باعث ایجاد زخم می شود.
کرم سفید کننده یا کرم محو کننده، به هر دو صورت نسخه ای و بدون نسخه در دسترس است. بسیاری از کرم های محو کننده حاوی هیدروکینون هستند. هیدروکینون ماده ای است که برای جلوگیری از تولید ملانین و روشن شدن مناطق تیره پوست مصرف می شود.
کرم هیدروکینون موضعی می تواند باعث عوارض زیر شود:
• التهاب
• خشکی
• سوزش
• تاول
• بی رنگ شدن پوست
در سال 1982، اداره غذا و داروی ایالات متحده -FDA- محصولات سفید کننده ای را که حاوی 2٪ هیدروکینون بودند، به طور کلی بی خطر و موثر دانست. در سال 2006، شواهد جدید نشان داد هیدروکینون باعث ایجاد سرطان در موش ها و سبب تیرگی و تغییر شکل پوست می شود.پس از آن این محصولات زیر چتر مطالعات برنامه ملی سم شناسی قرار گرفتند. بنا بر اینFDA توصیه کرد محصولات حاوی هیدروکینون تا تکمیل تحقیقات در بازار بمانند.
کرم رتینویید یکی از ترکیبات ویتامین A است. این کرم برای بهبود آسیب دیدگی ناشی از آفتاب و روشن کردن کک و مک ها استفاده می شود. طبق بررسی های انجام شده در سال 2014، رتینویید ها با جذب اشعه ماوراء بنفش B، می توانند از پوست در برابر نور محافظت کنند. این کار باعث جلوگیری از شکل گیری کک و مک های جدید می شود.
کرم های رتینوییدی در انواع نسخه ای و بدون نسخه در دسترس هستند. عوارض جانبی شایع عبارتند از:
• قرمزی
• خشکی
• تحریک پوست
• لایه برداری
• حساسیت
گاهی نیاز است برای لایه برداری و از بین بردن سلول های آسیب دیده پوست از محلول های شیمیایی استفاده کنید. یک لایه بردار متوسط حاوی «اسید گلیکولیک» یا «اسید تری کلرواستیک» در لایه های میانی پوست نفوذ می کند. هنگامی که پوست آسیب دیده برداشته می شود، پوست جدید تولید می شود.
لایه بردار های شیمیایی باعث بروز موقتی عوارض زیر می شوند:
• سوزش
• لایه برداری
• قرمزی
• تحریک
• پوسته پوسته شدن
• ورم
به گفته انجمن جراحی پوست آمریکا، برای درمان با لایه بردار های متوسط پوست به دو هفته زمان نیاز دارید. باید روزانه پوست خود را مرطوب نگه دارید و از پماد موضعی استفاده کنید. همچنین باید به مدت دو هفته از یک داروی ضد ویروسی استفاده کنید و تا بهبودی پوست از تماس با آفتاب اجتناب کنید.
چندین روش درمان طبیعی وجود دارد که بعضی از افراد حاضرند روی تاثیر آن قسم بخورند، اما از نظر علمی ثابت نشده اند. با این وجود، در بیشتر موارد در صورت استفاده متوسط ضرری به پوست وارد نمی شود.
این درمان ها به شرح زیرند:
عامل ایجاد کک و مک چیست؟
پوست سلول هایی به نام ملانوسیت دارد که رنگدانه ملانین تولید می کنند. ملانین به محافظت از پوست در برابر اشعه ماوراء بنفش خورشید کمک می کند. قرار گرفتن در معرض نور خورشید، ملانوسیت را تشویق می کند که ملانین بیشتری تولید کند. کک و مک در نتیجه تجمع ملانین در لایه بیرونی پوست به وجود می آید.
بیشتر مبتلایان به کک و مک های زیاد پوست های روشنی دارند، البته هر کسی می تواند دچار کک و مک شود. با اینکه سفید پوست ها نسبت به تیره پوست ها ملانین کمتری تولید می کنند، اما ملانوسیت های آنان در برابر تابش خورشید ملانین بیشتری تولید می کند.
برخی از کک و مک ها همیشگی هستند. بعضی دیگر در تابستان بیشتر مشاهده می شوند، اما در زمستان و یا در زمان اجتناب از نور خورشید محو می شوند. کک و مک های ارثی با افزایش سن کمرنگ تر می شوند و گاهی از بین می روند. کک و مک های ناشی از آسیب پوستی با بالا رفتن سن افزایش می یابند.
کک و مک ها سرطانی نیستند، اما ممکن است با سرطان پوست اشتباه گرفته شوند. قرار گرفتن در معرض بیش از اندازه آفتاب عاملی برای هر دو عارضه است؛ هم کک و مک و هم ملانوم. ملانوم و کک و مک در پوست های روشن شایع ترند.
اگر متوجه تغییر در اندازه، رنگ یا شکل کک و مک شدید، به متخصص پوست مراجعه کنید. او به شما می گوید این تغییرات جای نگرانی دارد یا خیر.
منبع: بهپو