به گزارش بهداشت نیوز: ساعت بدن در ناحیه ای از مغز قرار دارد که با استفاده از نشانه های نور خورشید، می تواند زمان را مشخص کند و اطلاعات را به «ساعت های محیطی» در سراسر بدن منتقل کند. در واقع، اکثر سلولهای بدن ما دارای خوشه ای از پروتئین هایی هستند که در طول روز در یک ریتم تقریبا ۲۴ ساعته نگهداری می شوند و به یکدیگر متصل می شوند.
اما عواملی مانند نور مصنوعی، شیف های شبانه، پیری، بیماری های خاص و سفر در مناطق زمانی می توانند تنظیمات این سیستم را به راحتی مختل کنند و اثرات نامطلوبی را در پی داشته باشند.
از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶، از بیش از ۹۰،۰۰۰ نفر خواسته شد که شتاب سنجی را روی مچ دست خود بگذارند تا حرکات آنها را برای یک هفته ارزیابی کنند. علاوه بر این، شرکت کنندگان پرسشنامه های بهداشت روان را نیز تکمیل کردند.
محققان از داده های شتاب سنج برای تعیین اینکه آیا کسی یک اختلال ریتم شبانه روزی دارد ویا اینکه آیا ساعت بیولوژیکی او هماهنگ است، استفاده کردند. این مطالعه نشان داد افرادی که اختلالات بیشتری در ریتم های روزانه دارند، در طول عمرشان بیشتر از اختلال افسردگی یا اختلال دوقطبی رنج می برند. همچنین این افراد تغییرات خلقی بیشتری دارند و در سطوح بالاتر روان رنجور و تنها هستند و شادی و سلامتی آنها کم تر است.
منبع: شفقنا