رسیدن به آرامش در زندگی مشترک هدفی است که برای اغلب زوجها در اولویت قرار دارد. در قرآن کریم، سوره روم، آیه 21 آمده است: «و از نشانههای او اینکه از[نوع]خودتان همسرانی برای شما آفرید تا بدانها آرام گیرید و میانتان دوستی و رحمت نهاد. آری، در این [نعمت] برای مردمی که میاندیشند قطعا نشانههایی است». اما آرامش و رسیدن به دوستی و رحمت در فضایی پرتنش ایجاد نخواهد شد. هرچند اختلافنظر رکن طبیعی هر رابطه است و قرار نیست شما و همسرتان هم دقیقا مانند هم باشید اما همسرانی میتوانند به دوستی و رحمت نسبت به هم برسند که در کنار پذیرش تفاوتها، کاری کنند تا دعوا و مشاجره در خانهشان به حداقل برسد. این کار چندان سخت نیست و قواعد خاص خودش را دارد.
به گزارش «بهداشت نیوز»
- یک گام قبل از آزمون و خطا
تا بهحال کسی را دیدهاید که بدون یادگیری مهارتهای رانندگی، پشت فرمان بنشیند و رانندگی کند؟حتی آنها که بدون گرفتن تصدیق، رانندگی میکنند هم یک روزی از پدر، دوست یا شخص دیگری مهارت رانندگی را آموختهاند. در خوشبینانهترین حالت، از کودکی به رانندگی دیگران دقت کرده و فهمیدهاند وقتی میخواهند ماشین را روشن کنند باید دندهاش خلاص باشد وگرنه با استارت زدن ماشین به جلو میپرد. وقتی برای کاری چون مهار یک شیء مثل ماشین حتما باید چند ساعتی آموزش دید و تمرینات لازم را انجام داد، چطور برای زندگی و کنار آمدن با انسانی دیگر که بهخاطر جنسیت متفاوتش دنیای روحی و جسمی متفاوتی هم دارد و به علاوه در خانوادهای دیگر تربیت شده است، میتوان بدون آموزش پیش رفت و موفق شد؟ دختر و پسری که بدون شناخت از روحیات هم و قواعد زندگی مشترک، پا به این عرصه میگذارند در بهترین حالت ممکن بعد از آزمون و خطاهای زیاد، میتوانند به تفاهم برسند.«آزمون و خطا » در رابطه همسران همان دعواهایی است که باید به حداقل ممکن برسد تا خانه محلی برای دوست داشتن باشد، نه میدانی برای جنگ. مطالعه، مشاوره و دقت در زندگیهای موفق و حتی ناموفق اطرافیان میتواند کمک کند تا شما و همسرتان بدون یادگیری وارد آزمون زندگی مشترک نشوید. هرچه علم شما از شرایط زندگی مشترک بیشتر باشد، دعوایتان کمتر خواهد بود.
- حرف زدن روی خط قاعدهها
عدمآگاهی در مورد نحوه گفتوگو یکی از بزرگترین دلایل بروز اختلافات در خانه است. صحبتکردن آدابی دارد که شما و همسرتان هرکدام ممکن است در قبال دیگران آنها را رعایت کنید اما وقتی بحث رابطه زن و شوهری به میان میآید بهدلیل صمیمیت و نزدیکی این رابطه، آن دسته از قواعد ارتباط کلامی که میدانید را هم شاید رعایت نکنید، چه برسد به بخشهایی که در هر گفتوگو باید رعایت شود و شما از آن بیاطلاعید. درنظر بگیرید که همسرتان در یک گفتوگوی 5جملهای 3بار از کلمه «باید»، آنهم در اول جملهاش استفاده کند. چه حسی در شما ایجاد خواهد کرد؟ حال کمی به جملاتی که روزانه به همسرتان میگویید دقیق شوید. اینکه شروع جملهتان با چه کلماتی باشد در نحوه پیش رفتن گفتوگو تأثیرگذار است. از طرفی در کلامتان حکم قاطع ندهید چون در این صورت نمیگذارد طرف مقابل حرفی بزند. گفتن کلماتی مانند همه، هیچ، همیشه و مانند آن، خیابان بن بست است. وقتی شما به همسرتان میگویید: «تو همیشه خانوادهات را به من ترجیح میدهی»، یعنی جایی برای گفتوگو و ادامه دادن نمیماند. اما اگر بگویید: «وقتی به منزل مادرت میرویم، دوست دارم سر سفره کنار من بنشینی» راه را برای گفتوگو باز میگذارد. ممکن است همسر شما دلیلی داشته باشد که آن را بیان کند و یا اصلا به اهمیت این موضوع از نگاه شما فکر نکرده باشد. در گفتوگو با همسرتان برای رسیدن به تفاهم و دوری از دعوا، مراقب کلمات و تأثیرگذاری آنها باشید. گاهی اوقات جابهجا کردن یک فعل میتواند احساسی که در طرف مقابل ایجاد میکند را هم تغییر دهد.
- وظیفه تو، وظیفه من
یکی از موضوعاتی که میتواند زندگی متاهلی را دچار مشکل کرده و به مرور چون موریانهای پایههای رابطه محبتآمیز را بخورد و سست کند، پرداختن به وظایف طرف مقابل است. در هر رابطهای هر دو طرف نسبت به هم وظایف و تکالیفی دارند. نمیتوان رابطهای را پیدا کرد که چون یک خیابان یکطرفه، فقط یکی از طرفین لازم باشد کارهایی را انجام دهد. حتی وقتی صحبت از مهر بیپایان مادری است با اینکه مادر تمام وظایفش را بیچشمداشت انجام میدهد اما بازهم طرف مقابل که فرزند باشد، تکالیفی برعهده خواهد داشت. رابطهها مانند یک خیابان دوطرفه هستند؛ این قانون بین شما و همسرتان هم وجود دارد. اینکه شما فهرستی از انتظاراتتان تهیه کنید و هر چندوقت یکبار به آنها سری زده و کنار برآوردهنشدههایش با خودکار قرمز یک ضربدر بزرگ بزنید، کمکی به بهبود رابطهتان نخواهد کرد. بیان خواستهها و انتظارات در زمان مناسب و به زبان مناسب کار درستی است زیرا هیچ انسانی ذهنخوانی بلد نیست. اما برای ساختن یک زندگی با حداقل دعوا، بهتر است شما و همسرتان هرکدام بیشتر به تکالیف خود فکر کنید نه انتظاراتتان. اگر چنین کاری را انجام دهید بهجای چرخه معیوب «من میخواستم ولی تو انجام ندادی» وارد چرخه سازنده «برای شادی همسرم من باید...» میشوید.
- احتکار ممنوع
برای چه چیزی ازدواج کردهاید؟ شاید این سؤالی است که هر چند وقت یکبار باید از خودتان بپرسید تا یادتان نرود کارکرد اصلی این کنار هم بودن چیست. اگر قرار بود هرکدام از صبح تا شب کار کنید و شبها در شبکههای اجتماعیتان چرخ بزنید و غرق تماشای تلویزیون شوید و درنهایت چندجملهای بینتان رد و بدل شود، زندگی در خانه پدری راحتتر نبود؟ شما و همسرتان به خانه مشترک آمدید تا در کنار کسی که دوستش دارید، همه نیازهای روحی و جسمی خود را به کمک هم برطرف کنید. اما نکته کلیدی، بودن کنار کسی است که دوستش دارید و دوستتان دارد.
بسیاری از دعواهای زن و شوهری زمانی اتفاق میافتد که طرفین بهدلیل مشغله و درگیر روزمرگیشدن، دیگر مانند روزهای اول از جایگاه خودشان در قلب طرف مقابل مطمئن نیستند. یکی از جای خالیهای بزرگ بعضی روابط همسران در این است که باز هم به بهانه صمیمیت از بیان احساسشان به هم خودداری میکنند. یادتان باشد همسر شما علم غیب ندارد و دریافت محبت شما برای رسیدن به آرامشی که ازمهمترین دلایل ازدواجتان بوده، لازم و ضروری است. وقتی به یکدیگر نمیگویید «دوستات دارم» جا برای حرفهای دیگر و گلایهها بیشتر باز میشود.
امام رضا(ع) میفرمایند: بعضی زنها برای شوهرشان بهترین غنیمت هستند؛ زنانی که برای شوهرشان اظهار عشق و محبت بکنند( مستدرک ج2، ص 351). البته مردها هم از این قاعده مستثنا نیستند. دریافت محبت، اطمینان قلبی در طرفین ایجاد میکند و بسیاری از مشکلات را میتوانند باهم برطرف کنند. خانهای که در آن ابراز محبت، گذراندن وقت برای باهم بودن و برطرف کردن نیازهای هم، یکی از قوانین روزمرهاش باشد، قطعهای از بهشت است روی زمین.
منبع: همشهری


نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.