به گزارش «بهداشت نیوز» الان دو ماه است که جدا شدهام اما از روز جدایی خیالباف شدهام. تمام شب و روز در فکر و خیال همسر سابقم و مرور روزهای زندگی قبلیام هستم. در این دو ماه چند کیلو وزن کم کردهام و بیشتر تمایل دارم در تنهایی خودم باشم. تنها که هستم آرامش بیشتری دارم. سوال و جواب دوستان و فامیل در مورد همسرم بیش از همه چیز آزارم میدهد. خانوادهام هم مدام از برنامه آینده من میپرسند. گویا در خانه پدریام هم جایی ندارم. اینجا احساس غریبگی میکنم و دوست دارم یک اتاقک ۲۰ متری برای خودم داشتهباشم و مجبور نباشم با کسی حرف بزنم. همه می گویند که من مشکل پیدا کردهام. به نظر شما شرایط من بحرانی است؟ باید خودم را مجبور به ارتباط با کسانی کنم که دوستشان ندارم؟ آیا مستقل زندگی کردن یک خانم تنها که طلاق گرفته، کار خلاف قانون و شرع است که هر موقع حرفش را میزنم همه با دید تحقیر به من نگاه می کنند؟ لطفا راهنمایی ام کنید.
پاسخ:
دکتر احمد برجعلی
خیالبافی و فکرکردن به زندگی گذشته و مرور خاطرات در زمان بحران پس از طلاق روی میدهد و این خانم که تنها دو ماه از جدایشان با همسر سابقش میگذرد، در بحران افسردگی پس از طلاق به سر میبرد که دوران بسیار سخت و مخاطره آمیزی است. افسردگی پس از طلاق به دلیل تغییر شرایط و ایجاد شرایط جدید رخ میدهد. افراد در این بحرانهای پس از طلاق که پس از مدت زمانی برطرف میشود، باید حتما به مشاور و روانشناسان مراجعه کنند و حتی اگر تحمل این بحران برای آنها سخت است، از دارو برای آن استفاده کنند. در خانه تنها نشستن و استفاده نکردن از دارو و مشورت نکردن با یک روانشناس تحمل بحران پس از طلاق را دشوار میکند.
این گونه افراد نیاز به بازسازی دوباره روحی دارند. تنها زندگی کردن در دوران پس از طلاق زیاد مناسب نیست اما اگر مجبور به انجام آن شدیم باید با کمک متخصصان از این دوره بحران که گریبانگر تمام کسانی است که از همسران جدا میشوند، رهایی یابیم. زندگی کردن در کنار خانواده حداقل در ۴ ماه پس از طلاق و تا زمان تثبیت روحیه میتواند بسیار موثر باشد.
در ازدواج مجدد نیاز به بیان زندگی گذشته است اما در زندگی تنها و تنها بودن نیازی نیست به مردم درباره تنها زندگی کردن حرفی بزنیم. چرا که جامعه ما هنوز آن ظرفیت را پیدا نکرده است که به زن مطلقه نگاه درستی داشته باشد و آن نگاه منفی را از آن بردارد. سایه روشنهای این دوره باید بگذرد تا فرد بتواند به روال عادی زندگی بازگردد. بنابراین، نیازی به بیان رازهای زندگی به دیگران نیست. میتوان تنها روی قضیه یعنی تنها زندگی کردن را در جامعه بیان کرد و مطمءن بود که پس از مدتی مورد قبول واقع میشود. اما برای زنان و دخترانی که در دوران بحرانی طلاق به سر میبرند، حضور در کنار خانواده به ثبات روحیه آنها کم شایانی میکند. طلاق گرفتن عیب نیست و ممکن است گربیانگیر هر فردی شود اما چگونگی طی کردن دوره بحران آن مهم است.
منبع: سپیده دانایی