به گزارش «بهداشت نیوز» با اشاره به حضور و تجمع مردم در اولین ساعتهای وقوع حادثه پلاسکو در محل حادثه و عکس گرفتنها و سلفی گرفتنهایی که در روند کاری آتشنشانان خلل ایجاد کرده بود، گفت: ما تلفن همراه را یک مولتیمدیا میدانیم و یک چند رسانهای است که در کیف و جیبمان همیشه قرار دارد.
وی ادامه داد: این دستگاه علاوه بر اینکه دوربین فیلمبرداری و عکاسی است از امکانات دیگری مانند اینترنت، ضبط صوت و پخش صوت و امکان نصب شبکههای اجتماعی برخوردار است اما متأسفانه مردم ما هنوز ابعاد این دستگاه کوچک را نشناخته است و زمانی که استفاده از آن را آغاز کردند آن را به عنوان وسیلهای برای گفتو گو فرض میکردند.
این استاد دانشگاه اظهار داشت: حال آنکه تلفن همراه خصوصاً بعد از آنکه هوشمند شد یک بمب رسانهای است و دیگر ادامه تلفن ثابت محسوب نمیشود و امکان گفتو گو تنها بخش کوچک و ناچیزی از امکانات تلفنهای هوشمند است.
خیامی خاطرنشان کرد: متأسفانه ما فرصت نکردیم همزمان با توسعه به کارگیری این دستگاه سواد رسانهای آن را نیز گسترش دهیم و یک عقبماندگی و حالت کاریکاتوری پیدا کرده است. در حوزه فناوری و سختافزاری پیشرفت بسیاری داشتیم اما در حوزه استفاده عقب افتادیم و جبران این فاصله در کشورهایی مانند کشور ما چند سال طول میکشد.
وی افزود: حادثه پلاسکو به ما نشان داد که هنوز فاصله میان توسعه سختافزاری و توسعه سواد رسانهای ما بسیار زیاد است چون ما دیگر حادثه تلختر از حادثه پلاسکو نداریم اما متأسفانه بخشی از مردم حتی در تلخترین حادثهها هم نتوانستند بر این فردگرایی حاصل از موبایل غلبه کنند.
این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: تلفنهای همراه چند ویژگی دارد یکی از ویژگیهای آنها امکان استفاده از شبکههای اجتماعی است که فردیت آدمها را توسعه میدهد و این فضا فراهم شده است که افراد خودگزین، خود تولید و خود توزیع شوند. بنابراین خودیت افراد توسط شبکههای اجتماعی در دو بُعد مثبت و منفی گسترش پیدا کرده است.
خیامی با بیان اینکه در حادثه پلاسکو بخشی از اعضای جامعه در مهمترین مشکل ایجاد شده «خود توسعه یافته» را بر ضروریترین منافع جمعی ترجیح میدهند، گفت: این یک خطر و هشدار است، هشدار سلفی گرفتن مردم در حوادث پلاسکو نشان میدهد که این افراد تمایل دارند خود را ارائه دهند. توسعه خود، توسعه نمایش خود نیز محسوب میشود. این هم از تبعات استفاده از گوشیهای هوشمند است.
وی افزود: افرادی که در صحنه فیلم میگرفتند با افرادی که سلفی میگرفتند متفاوت هستند. افرادی که از صحنه فیلم میگیرند در حوزه خودتولیدی هستند اما افرادی که سلفی میگیرند مایل هستند خودیت خود را بروز دهند. سلفی گرفتن علاوه بر اینکه یک آرامش کاذب نفسانی به افراد میدهد کاذب و ناپایدار است. مگر چند درصد از مردم بعدها به این عکسهای خود مراجعه میکنند. هر چقدر که صحنهها دیجیتالی میشود ثبت و ضبطها نیز ناپایدارتر و کوتاهتر است.
این استاد جامعهشناس ادامه داد: باید آرام آرام در این زمینه یک گفتوگوی ملی به راه بیندازیم، چرا که این موضوع بروز نفسانیت را نشان میدهد، پلاسکو نشان داد در مواقعی آرامش ناپایدار بر رفتار عقلانیت غلبه میکند و بر ضروریترین منفعت جمعی که نجات جان انسان است غلبه پیدا کرده و تبدیل به یک ژست اجتماعی میشود.
خیامی ادامه داد: در روزهای دوم و سوم عکسالعملهای مردم منطقیتر شد و خودشان متوجه شدند که در این شرایط باید چه کنند. عدهای هم که این اقدامات را انجام داده بودند قطعاً پشیمان شده بودند. امیدواریم این شوک اجتماعی که به جامعه وارد شد منجر به یکسری تغییرات در کاربری استفاده از گوشیهای هوشمند در جامعه شود.
منبع: فارس