به گزارش بهداشت نیوز، خشکی صبحگاهی می تواند بر کیفیت زندگی تاثیرگذار بوده و حتی موجب از دست دادن شغل فرد شود. حال ببینیم نشانه های خشکی صبحگاهی چیست و آیا شما به آرتریت روماتوئید(RA) مبتلا شده اید.
نشانه های سختی و تغییر در ادراک
معیارهای طبقه بندی 1987 برای آرتریت روماتوئید از کالج آمریکایی روماتولوژی نشان دهنده این است که «خشکی صبحگاهی در داخل و اطراف مفاصل، حداقل یک ساعت قبل از بهبودی کامل» در میان علائم بیماری وجود دارد.
با این حال، هنگامی که معیارهای طبقه بندی در سال 2010 به روز شد، خشکی صبحگاهی در آن دیده نمی شد. معیارهای تجدید نظر شده بر روی مراحل اولیه آرتریت روماتوئید و ویژگی هایی که با RA کاملا مرتبط هستند، متمرکز شده بودند.
به بیان دیگر، در حالی که خشکی صبحگاهی یک ویژگی مشترک در بیماران RA است، تنها به RA منحصر نمی شود. این ویژگی در انواع التهاب های آرتریت وجود دارد.
علت خشکی مفاصل در صبح چیست؟
دلیل اصلی خشکی صبحگاهی هنوز ناشناخته است. یک نظریه نشان می دهد که این بیماری به یک ریتم بیولوژیکی مرتبط است. هنگامی که در شب عملیات سوخت و ساز بدن انجام می شود، سطح بعضی از سیتوکین های التهابی ( پروتئین های محلولی هستند که در تنظیم ایمنی نقش دارند) افزایش پیدا می کند.
ریتم کورتیزول ممکن است در این امر تاثیر داشته باشد، زیرا کاهش سطح کورتیزول موجب افزایش التهاب در شب می شود. تحقیقات منتشر شده در آوریل 2015 در مورد آرتروز و درمان آن نشان می دهد که علیرغم ارتباط بین التهاب و خشکی صبحگاهی، با پیشرفت رادیوگرافی RA ارتباطی ندارد.
بهترین راهکار برای مقابله با خشکی صبحگاهی چیست؟
چیزی که از آن اطمینان داریم این است که بیماران RA که این مسئله را زیاد تجربه می کنند باید بهترین روش را برای مدیریت آن پیدا کنند و ممکن است رویکرد موثر برای افراد متفاوت باشد.
گروهی از بیماران مبتلا به RA پس از طرح این سوالات، نظرات و تجربه های خود را ارائه دادند:
– آیا خشکی صبحگاهی در ارتباط با RAرا تجربه کرده اید؟
– این مسئله را روزانه تجربه می کنید یا تنها زمانی که بیماری شما اوج می گیرد؟
– این عارضه چقدر طول می کشد؟
– چه چیزی به بهبود آن کمک می کند؟
– آیا در مورد خشکی صبحگاهی به پزشک خود گفته اید یا آن را در قلمرو RAدانسته اید؟
– این مسئله چگونه روال معمول شما را برهم می زند؟
علائم و راهکار پائولا
بیماری پائولا در 38 سالگی تشخیص داده شد و او اکنون 19 سال است که با این بیماری زندگی می کند. او می گوید هر روز این درد را تجربه می کند اما شدت آن متفاوت است.
«این درد ممکن است از 10 دقیقه تا 2 ساعت طول بکشد. سعی می کنم دست ها، آرنج ها، پاها و دیگر مفاصل را حرکت دهم. دستم را باز و بسته می کنم. 15 دقیقه می خوابم و دوباره بلند می شوم و این کار را تا زمانی که فرصت دارم انجام می دهم».
منبع: نبض ما