به گزارش بهداشت نیوز، دکتر زهرا دلاوریان در این راستا با بیان اینکه آفت دهان به هیچ وجه بیماری عفونی نیست، افزود: البته باکتری و ویروس هایی در این ارتباط مطرح شده اند که اصلا علت بیماری نیستند، اما شاید بر سیستم ایمنی تأثیر منفی داشته و آفت نتیجه واکنش دفاعی بدن باشد.
دکتر دلاوریان با اشاره به اینکه بسیاری از افراد و حتی برخی از کادر پزشکی به اشتباه خیلی از زخم های دهان را آفت محسوب می کنند، اظهار داشت: آفت تاریخچه، خصوصیات و نمای تقریباً مشخصی دارد که شامل سابقه عود و تکرار شوندگی است.ایجاد آفت بیشتر در مخاط لب یا گونه ها، زیر زبان، کف دهان و کام نرم، اندازه و تعداد متفاوت، به شکل بیضی، گرد، کشیده و ... می باشد.
وی اذعان کرد: در نوع خفیف (مینور) تعداد ۱ تا ۶ زخم کمتر از ۱cm مشاهده می شود که معمولاً حتی بدون درمان با گذشت ۱ تا ۲ بهبود می یابد اما در نوع شدید (ماژور) تعداد ۱ تا ۱۰ زخم ایجاد می شود که بعضی از این زخم ها بزرگتر از ۱cm ( cm۳-۱) بوده و گاهی لبه های برجسته پیدا می کنند و ۲ تا ۶ هفته طول می کشد و بسیار دردناک هستند و بیشتر در کام نرم و لب ها مشاهده می شوند.
استاد بیماری های دهان، فک و صورت دانشگاه علوم پزشکی مشهد در ادامه با اشاره به اینکه گاهی زخم های بزرگ و طول کشیده با سرطان دهان اشتباه گرفته می شوند، اظهار داشت: هم چنین زخم های سرطانی با آفت دهان یا نوع دیگر با زخم های ریز و با تعداد زیاد با زخم های ویروسی اشتباه گرفته می شوند.
دکتر دلاوریان در ادامه افزود: همچنین زخم های شبیه به آفت به علت بیماری های سایر نواحی بدن داریم که معمولاً با علائم دیگری نظیر درگیری مخاط چشم، تناسلی و ... همراه هستند در نتیجه ممکن است درمان نادرست و غیر مؤثر صورت گیرد یا در مورد سرطان دهان تأخیر در تشخیص و درمان، شدت یافتن ضایعه و بروز عوارض ناخواسته و پیش آگهی بد گردد.
وی با تأکید بر اینکه بسیاری از افراد هر زخم دهانی را آفت تشخیص می دهند، خاطرنشان کرد: زخم های دهانی علت متعددی دارند که ممکن است از بعضی جهات شبیه هم باشند لذا باید بیماران به متخصص بیماری های دهان و فک و صورت یا دندانپزشک مراجعه کرده یا ارجاع داده شوند.
وی هدف از درمان را کاهش درد و تسریع زمان بهبودی زخم ها و بخصوص جلوگیری از تکرار زخم ها دانست و اظهار داشت: هرچند انواع خفیف با زخم های کوچک با تعداد کم و فواصل عود زیاد حتی خودبخود بهبود می یابند اما انواع شدید با زخم های بزرگ و به تعداد زیاد و فاصله عود کم به طوریکه بیمار از زخم های مداوم در دهان شاکی است نیاز به درمان موضعی و گاه خوراکی دارد بنابراین بیماران بهتر است از خود درمانی پرهیز کنند.