به گزارش بهداشت نیوز، رضا بعد از سالها کارگری با اندک سرمایهای که داشت نسبت به رهن کارگاهی حدود ۴۰۰ مترمربع اقدام کرده بود و با استخدام سه کارگر کارهایی مثل مبلسازی و رنگآمیزی چوب انجام میداد.
براساس بررسیهای بهعملآمده سال ۹۳ با ورود به روزهای سرد زمستان، سه تن از کارگران متأهل مشغول در این محل بدون توجه به وجود مواد سریعالاشتعال مثل تینر، رنگ و روغن تصمیم میگیرند برای تأمین گرمای کارگاه از یک مشعل بدون حفاظ گاز شهری که داخل بشکهای قرار داشت استفاده کنند.
طبق نظریه سازمان آتشنشانی شهر تبریز، در همان چند دقیقه ابتدایی دریافت شعله روشن از سیستم گرمایشی یادشده، مواد حساس شیمیایی پس از دریافت حرارت موجب بروز حریق و گسترش آن در کمترین زمان ممکن شده و هر سه کارگر این کارگاه کوچک بهدلیل سقوط الوارهای چوبی و شعله بالای آتش، گرفتار حریق شده و بنابر نظریه پزشکی قانونی پس از خفگی بر اثر مسمومیت با گاز منوکسید کربن طعمه شعلههای آتش شدند.
در ادامه با طرح شکایت از سوی اولیاءدم، رضا بهعنوان کارفرما که مسئولیت کلی کارگاه را بهعهده داشت با استناد به ماده ۹۱ قانون کار که تصریح دارد تمام کارفرمایان و مسئولان مکلفند بر اساس مصوبات شورای عالی حفاظت فنی برای تأمین حفاظت و سلامت کارگران در محیط کار، امکانات لازم را تهیه کنند این فرد با لحاظ درصد مشخصی بهعنوان مقصر اصلی ماجرا شناخته شده و طبق حکم قاضی رسیدگی کننده به پرونده به پرداخت دیهای معادل ۶ میلیارد و ۳۰۰ میلیون ریال محکوم میشود.
طبق ماده ۲ آییننامه ایمنی ساختمان کارگاهها، رضا موظف بوده نسبت به طراحی، نصب و راهاندازی تأسیسات گرمایی و تهویه مطبوع با رعایت آخرین مقررات ملی ساختمان و استانداردهای معتبر اقدام کند که بر اثر همین سهلانگاری و بیتوجهی به نحوه نگهداری از مواد خطرناک، طبق مصوبه شورای عالی حفاظت فنی با اتهام «عدم رعایت اصول و موازین فنی کار» ابتدا به پرداخت محکومبه مذکور محکوم شده و در ادامه بر اثر ناتوانی در پرداخت آن روانه زندان مرکزی تبریز میشود.
ستاد دیه بعد از احراز ناتوانی مالی این مددجو با دعوت از شکات خصوصی نامبرده که خودش سرپرستی یک خانواده ۴نفره را عهدهدار است مبلغ بدهی را این روزها با پیگیری دادخواست اعسار به ۶۳ میلیون تومان کاهش داده است که فرد زندانی بابت همین الباقی از سال ۹۵ تاکنون در بند حضور دارد.
منبع:تسنیم