به گزارش «بهداشت نیوز» محمد لطفی با بیان اینکه طبق عادت ما مسائل را به صورت بنیادین مورد ارزیابی قرار نمیدهیم، گفت: تغییر اساسی یک موضوع با نگاه ظاهری محقق نمیشود و مسئلهای مانند حمایت از کودک نیازمند بررسی ریشهای و تغییرات بنیادین است و در غیر این صورت تنها نتیجهای که حاصل میشود، تغییرات جزئی با اثرات زودگذر خواهد بود.
وی با بیان اینکه در بخش کودک نگاه ساختاری وجود ندارد، عنوان کرد: در خصوص کودکان باید تمامی موارد مورد توجه قرار بگیرد، به عنوان نمونه آموزشوپرورش، بهداشت، چتر حمایت اجتماعی و ... برای کودکان باید به صورت جامع مورد بررسی قرار بگیرد.
این فعال حقوق کودک بیان کرد: یکی از مواردی که در خصوص کودکان مطرح است "کودکان و مباحث کیفری" است. با توجه به اینکه نگاه عدالت محور برای کودکان در مباحث کیفری مستلزم در نظر گرفتن مجازات است در دنیا برای این موضوع مصلحت کودک جایگزین عدالت میشود.
در خصوص سن کودک همچنان به اجماع نرسیده ایم
وی ادامه داد: در کشور ما با توجه به اینکه برای سن کودک هنوز به اجماع نظر نرسیدهایم، در خصوص کودک 15 ساله نگاه عدالتمحور به کار برده میشود و بر این اساس مجازات نیز شامل کودک میشود.
لطفی افزود: در دنیا محلهای ویژه برای رسیدگی به وضعیت حقوقی کودکان در نظر گرفته میشود تا کودک با مسائل مجرمانه بزرگسالان مواجه نشود و آسیب نبیند. این در حالی است که با وجود تعریف دادسرای کودک در کشور ما متاسفانه کودک به دادسرای بزرگسالان وارد میشود.
این فعال اجتماعی با تاکید بر اینکه کودکان برای تمامی کشورها سرمایههای انسانی هستند، عنوان کرد: آموزشوپرورش نقش مهمی در تربیت و هدایت صحیح کودکان دارد. در کشور ما بیشترین هزینه در بخش آموزشوپرورش به کادر آموزشی تعلق میگیرد و محتوای آموزشی در حاشیه قرار دارد، در این شرایط قطعا نمیتوان انتظار خروجی موثری از این سیستم داشت.
وی ادامه داد: کودکان مهارت رفع آسیب را باید در مدرسه بیاموزند و این در حالی است که محتوای آموزشی در کشور ما ضعف دارد، با مسائل روز اجتماع در تضاد است و کودکان این مهارت را به درستی فرا نگرفته و در برابر طوفان آسیبهای اجتماعی نمیتوانند مقابله صحیحی داشته باشند.
مسئله کودک هنوز در ایران جدی نیست
لطفی با بیان اینکه مسئله کودک در ایران جدی گرفته نمشود عنوان کرد: مسائل مربوط به کودکان همواره به گفتمان تبدیل میشود و برای این موضوع نیاز به برنامه جدی و سیاست گذاری داریم.
این فعال بخش کودک نبود قوانین مشخص برای حمایت از کودکان را متذکر شد و افزود: به عنوان نمونه برای کودکی که به دلیل فقر خانواده کار میکند برنامه مشخصی تعریف نشده و در قانون حمایتهای لازم از این کودک به عنوان حمایت اجتماعی دیده نشده است.
وی عنوان کرد: امکانات و بودجهای که برای سازمان بهزیستی به عنوان متولی آسیبها در نظر گرفته شده محدود است و جوابگوی نیاز جامعه هدف نیست و در خصوص مسائل کودک این سازمان نمیتواند حمایت گستردهای داشته باشد. باید در کنار تعریف قوانین مشخص این سازمان نیز به عنوان متولی تقویت شود.
برنامهریزی برای هزار روز طلایی
لطفی با بیان اینکه در کشورهای پیشرفته از هزار روز ابتدایی زندگی کودکان به عنوان هزار روز طلایی یاد میشود، عنوان کرد: در این کشورها برای این دوران برنامهریزی و سرمایهگذاری میشود تا ذهن کودک به درستی تربیت شود.
این فعال اجتماعی ادامه داد: در کشور ما نظام آموزشوپرورش عکس این روند را طی میکند و سالهای ابتدایی رشد کودک مورد بیتوجهی قرار گرفته و برای مراحل تحصیل نیز در ابتدا سرمایهگذاری درستی صورت نمیگیرد. این توجهات به سالهای انتهایی تحصیل و زمان کنکور ختم میشود، در صورتی که سرمایهگذاری و برنامهریزی در ابتدای راه اهمیت بیشتری دارد.
وی تاکید کرد: مسئله حمایت از کودکان بویژه کودکان بدسرپرست نیاز به نگاه عمیق و اساسی دارد و باید از نگاه ظاهری به این مسائل خارج شده و این موارد را با دید وسیعتری مورد ارزیابی قرار داد.
این فعال اجتماعی ادامه داد: کودک بدسرپرست در معرض آسیب قرار دارد و باید حمایتهای مناسب قانونی در تمامی ابعاد زندگی برای این کودک در نظر گرفته شود تا این کودک همراه با سایر کودکان در بستر تعریف شده مناسب رشد فکری و جسمی قرار بگیرد.
منبع: ایسنا