✕
کد خبر: 300233

علائم گوارشی و تنفسی مزمن را جدی بگیرید

متخصص رادیوانکولوژی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به ناشناخته بودن عوامل خطر و راهکارهای قطعی پیشگیری از تومورهای نورواندوکرین، بر ضرورت توجه به علائم گوارشی و تنفسی مزمن و پیگیری پزشکی نشانه‌های هشداردهنده برای تشخیص به‌موقع این بیماری تأکید کرد.

به گزارش بهداشت نیوز، دکتر کاظم انوری اظهار کرد: تومورهای نورواندوکرین (NET) گروهی از تومورها هستند که از سلول‌های دستگاه عصبی ـ غدد درون‌ریز منشأ می‌گیرند. این سلول‌ها پیام‌های عصبی را دریافت کرده و در پاسخ، هورمون ترشح می‌کنند. از آنجا که این سلول‌ها در نقاط مختلف بدن پراکنده‌اند، تومورهای نورواندوکرین نیز می‌توانند در اندام‌های گوناگون ایجاد شوند.

وی با اشاره به نبود راهکار پیشگیرانه قطعی برای این بیماری افزود: برخلاف برخی بدخیمی‌ها که با اصلاح سبک زندگی می‌توان تا حد زیادی خطر بروز آن‌ها را کاهش داد، تاکنون روش پیشگیری مشخص و قطعی برای تومورهای نورواندوکرین شناخته نشده است؛ زیرا بخش عمده این تومورها در اثر جهش‌های خودبه‌خودی سلولی یا زمینه‌های ژنتیکی ایجاد می‌شوند.

دستگاه گوارش؛ شایع‌ترین محل بروز تومورهای نورواندوکرین

متخصص رادیوانکولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با بیان اینکه این تومورها امکان بروز در بخش‌های مختلف بدن را دارند، گفت: دستگاه گوارش شامل روده کوچک، آپاندیس، معده و رکتوم، شایع‌ترین محل درگیری است و حدود نیمی از موارد را شامل می‌شود. پس از آن، ریه‌ها و مجاری تنفسی با حدود ۳۰ درصد و لوزالمعده یا پانکراس با حدود ۱۰ درصد، از دیگر محل‌های شایع بروز این تومورها هستند.

دکتر انوری درباره میزان شیوع این بیماری نیز اظهار کرد: تومورهای نورواندوکرین در گروه سرطان‌های شایع قرار نمی‌گیرند و میزان بروز سالانه آن‌ها حدود ۷ تا ۱۰ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر است. البته در سال‌های اخیر، به دلیل پیشرفت روش‌های تصویربرداری، آندوسکوپی و بررسی‌های پاتولوژی، میزان شناسایی و ثبت این بیماری افزایش یافته است.

وی بیشترین شیوع این تومورها را در سنین میانسالی و سالمندی، به‌ویژه در بازه سنی ۵۰ تا ۷۰ سال دانست و افزود: با وجود شیوع بیشتر در این گروه سنی، احتمال بروز بیماری در سنین پایین‌تر نیز وجود دارد.

علائم گوارشی و تنفسی مزمن را جدّی بگیرید

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اهمیت شناخت نشانه‌های هشداردهنده بیماری خاطرنشان کرد: گرگرفتگی و قرمزی ناگهانی پوست، به‌ویژه در ناحیه صورت و گردن، اسهال مزمن و مکرر بدون علت مشخص گوارشی، درد یا احساس سنگینی در شکم، از جمله علائمی هستند که ممکن است در مبتلایان مشاهده شوند.

وی ادامه داد: در صورت درگیری ریه‌ها و مجاری تنفسی، تنگی نفس، خس‌خس سینه و سرفه‌های مزمن نیز ممکن است بروز کند. تپش قلب، نوسانات ناگهانی فشار خون به شکل افت یا افزایش، کاهش وزن بدون دلیل مشخص، خستگی مداوم و نوسانات قند خون در تومورهای پانکراس نیز از دیگر نشانه‌های احتمالی این بیماری به شمار می‌روند که در صورت تداوم، نیازمند بررسی و پیگیری پزشکی هستند.

تشخیص دقیق با ترکیبی از آزمایش‌ها و روش‌های تصویربرداری تخصصی

دکتر انوری با اشاره به چندمرحله‌ای بودن فرایند تشخیص تومورهای نورواندوکرین گفت: شناسایی دقیق این بیماری با استفاده از مجموعه‌ای از روش‌های تشخیصی انجام می‌شود که آزمایش‌های خونی، تصویربرداری‌های تخصصی از جمله سی‌تی‌اسکن و ام‌آر‌آی و اسکن‌های پیشرفته هسته‌ای را شامل می‌شود. در نهایت نیز نمونه‌برداری و بررسی پاتولوژی برای تأیید نوع تومور انجام می‌گیرد.

درمان چندوجهی و پیگیری منظم؛ دو رکن مهم مدیریت بیماری

متخصص رادیوانکولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد درباره روش‌های درمانی این تومورها اظهار کرد: انتخاب روش درمان با توجه به شرایط بیمار و ویژگی‌های تومور انجام می‌شود و درمان‌های دارویی برای کنترل ترشح هورمون‌ها و مهار رشد تومور، جراحی در موارد امکان برداشت تومور، رادیوتراپی نوین، شیمی‌درمانی و درمان‌های هدفمند یا تارگت‌تراپی از جمله گزینه‌های درمانی هستند.

وی با اشاره به اینکه بسیاری از این تومورها ماهیت آهسته‌رشد دارند، بر اهمیت استمرار درمان و پیگیری‌های دوره‌ای تأکید کرد و افزود: انجام منظم آزمایش‌ها و تصویربرداری‌های مورد نیاز، در کنار پایبندی به برنامه درمانی، برای ارزیابی روند بیماری، کنترل وضعیت بیمار و پیشگیری از عود آن ضروری است.