تاریخ انتشار: یکشنبه 24 آبان 1405 - 16:22
کد خبر: 300169
تومورهای نورواندوکرین گروهی ناهمگون از تومورها هستند که از سلولهای نورواندوکرین منشأ میگیرند؛ سلولهایی که ویژگیهای سلولهای عصبی و توانایی تولید و ترشح هورمون یا مواد پیامرسان را دارند. این تومورها میتوانند در بخشهای مختلف بدن، بهویژه دستگاه گوارش، لوزالمعده و ریه ایجاد شوند و از نظر محل، نوع ترشحات، درجهٔ تمایز و سرعت رشد تفاوت زیادی دارند. برخی تومورها هورمون فعال ترشح میکنند و ممکن است علائمی مانند گرگرفتگی، اسهال، افت قند خون یا زخمهای گوارشی پدید آورند، درحالیکه بعضی دیگر تا زمان بزرگشدن یا گسترش به اندامهای دیگر علامت مشخصی ندارند. تشخیص بر پایهٔ بررسی بافتشناسی و نشانگرهای اختصاصی در نمونهٔ تومور انجام میشود و تصویربرداری و آزمایشهای هورمونی نیز برای تعیین محل و میزان گسترش بیماری بهکار میروند. درمان به محل تومور، اندازه، درجه، مرحلهٔ بیماری و فعالبودن ترشح هورمونی بستگی دارد و ممکن است شامل جراحی، داروهای مهارکنندهٔ ترشح هورمون، درمانهای هدفمند یا پرتودرمانی داخلی باشد؛ بنابراین پیشآگهی و انتخاب درمان در هر بیمار متفاوت است.
به گزارش بهداشت نیوز به نقل از مفدا، جهرم، تومورهای نورواندوکرین گروهی ناهمگون از تومورها هستند که از سلولهای نورواندوکرین منشأ میگیرند؛ سلولهایی که ویژگیهای سلولهای عصبی و توانایی تولید و ترشح هورمون یا مواد پیامرسان را دارند. این تومورها میتوانند در بخشهای مختلف بدن، بهویژه دستگاه گوارش، لوزالمعده و ریه ایجاد شوند و از نظر محل، نوع ترشحات، درجهٔ تمایز و سرعت رشد تفاوت زیادی دارند. برخی تومورها هورمون فعال ترشح میکنند و ممکن است علائمی مانند گرگرفتگی، اسهال، افت قند خون یا زخمهای گوارشی پدید آورند، درحالیکه بعضی دیگر تا زمان بزرگشدن یا گسترش به اندامهای دیگر علامت مشخصی ندارند.
تشخیص بر پایهٔ بررسی بافتشناسی و نشانگرهای اختصاصی در نمونهٔ تومور انجام میشود و تصویربرداری و آزمایشهای هورمونی نیز برای تعیین محل و میزان گسترش بیماری بهکار میروند. درمان به محل تومور، اندازه، درجه، مرحلهٔ بیماری و فعالبودن ترشح هورمونی بستگی دارد و ممکن است شامل جراحی، داروهای مهارکنندهٔ ترشح هورمون، درمانهای هدفمند یا پرتودرمانی داخلی باشد؛ بنابراین پیشآگهی و انتخاب درمان در هر بیمار متفاوت است.