به گزارش بهداشت نیوز، محققان دانشگاه میزوری در پژوهشی تازه به بررسی تأثیر تمرین عضلات زبان بر عملکرد سلول‌های عصبی درگیر در بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) پرداخته‌اند.
ALS یک بیماری پیشرونده عصبی است که به نورون‌های حرکتی مغز و نخاع آسیب می‌رساند و به‌تدریج موجب ضعف عضلات و اختلال در انجام فعالیت‌های حیاتی بدن می‌شود.
نتایج این پژوهش نشان داده است که تمرین زبان می‌تواند به نورون‌های حرکتی باقی‌مانده کمک کند تا فعالیت خود را بهبود بخشند و بخشی از عملکرد نورون‌های ازدست‌رفته را جبران کنند.
اهمیت این یافته زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم عضلات زبان نقش مهمی در صحبت کردن، بلع غذا و محافظت از راه‌های تنفسی دارند. اختلال در عملکرد این عضلات می‌تواند کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ALS را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد.
پژوهشگران امیدوارند با شناسایی دقیق سازوکار این اثر، بتوانند روش‌های درمانی جدیدی طراحی کنند که حتی در بیمارانی که توانایی انجام تمرین‌های زبان را ندارند، فعالیت نورون‌های حرکتی باقی‌مانده را تقویت کند.
یکی از ایده‌های مطرح‌شده، تولید داروهای تزریقی است که بتوانند اثرات مثبت این تمرین‌ها را در سلول‌های عصبی شبیه‌سازی کنند.
با وجود این نتایج امیدوارکننده، محققان تأکید دارند که این یافته‌ها هنوز در مرحله پیش‌بالینی قرار دارند و اثربخشی تمرین زبان به‌عنوان یک روش درمانی در بیماران انسانی باید در مطالعات بالینی بررسی شود.
نکته مهم: در حال حاضر درمان قطعی برای ALS وجود ندارد و این پژوهش به معنای اثبات تأثیر تمرین زبان بر درمان بیماری نیست؛ بلکه مسیر جدیدی برای تحقیقات آینده درباره حفظ عملکردهای حیاتی بیماران پیشنهاد می‌کند.