✕
کد خبر: 299544

مصرف خودسرانه قطره‌های سفیدکننده چشم می‌تواند علائم بیماری را پنهان کند

قرمزی چشم همیشه ناشی از خستگی یا کم‌خوابی نیست و گاهی می‌تواند نشانه حساسیت، خشکی چشم یا عفونت باشد. استفاده خودسرانه از قطره‌های چشمی، به‌ویژه فرآورده‌های حاوی داروهای تنگ‌کننده عروق یا کورتون، ممکن است علائم را به‌طور موقت کاهش دهد، اما در برخی شرایط باعث تشدید مشکل یا به تأخیر افتادن درمان مناسب شود.

به گزارش بهداشت نیوز، قرمزی چشم یکی از علائم شایع است که ممکن است در اثر تحریک سطح چشم، حساسیت‌های محیطی، خشکی چشم یا عفونت ایجاد شود. با این حال، همه موارد قرمزی علت یکسانی ندارند و انتخاب روش درمان باید بر اساس عامل ایجادکننده انجام شود.

برخی قطره‌های بدون نسخه با تنگ کردن عروق سطح چشم، قرمزی را به‌صورت موقت کاهش می‌دهند. استفاده مکرر از بعضی از این فرآورده‌ها ممکن است پس از قطع مصرف با بازگشت یا تشدید قرمزی همراه باشد؛ به همین دلیل، استفاده طولانی‌مدت از آن‌ها بدون مشورت پزشک توصیه نمی‌شود.

چرا قطره‌های کورتونی نیاز به احتیاط دارند؟
قطره‌های چشمی حاوی کورتون برای درمان برخی بیماری‌های التهابی چشم کاربرد دارند، اما مصرف آن‌ها بدون تشخیص و نظارت متخصص می‌تواند خطرناک باشد. این داروها ممکن است فشار داخل چشم را افزایش دهند، روند ترمیم برخی آسیب‌ها را مختل کنند یا عفونت‌های خاص، از جمله عفونت‌های ویروسی قرنیه، را تشدید کنند.

از این رو، استفاده از قطره‌های باقی‌مانده از درمان قبلی یا داروهای تجویزشده برای فرد دیگر، روش مناسبی برای درمان قرمزی چشم نیست.

چه اقداماتی برای مراقبت از چشم مفید است؟
در موارد خفیف تحریک چشم، بسته به علت، اقداماتی مانند دوری از عامل حساسیت‌زا، استفاده از کمپرس سرد روی پلک بسته و پرهیز از مالیدن چشم می‌تواند به کاهش ناراحتی کمک کند.

افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می‌کنند، در صورت بروز قرمزی یا درد باید لنز را خارج کنند و در صورت تداوم علائم، سریعاً ارزیابی پزشکی شوند. قرمزی چشم در مصرف‌کنندگان لنز می‌تواند نشانه عفونت قرنیه باشد و نباید صرفاً با قطره‌های ضدقرمزی درمان شود.

همچنین رعایت بهداشت دست‌ها، استفاده نکردن مشترک از لوازم آرایش چشم و خودداری از تماس نوک قطره‌چکان با چشم یا سطوح آلوده، به کاهش خطر آلودگی کمک می‌کند.

چه زمانی مراجعه فوری ضروری است؟
اگر قرمزی چشم با درد شدید، حساسیت قابل‌توجه به نور، تاری یا کاهش دید، آسیب چشمی یا سردرد شدید همراه باشد، ارزیابی فوری پزشکی ضروری است. در صورت کاهش ناگهانی بینایی نیز نباید مراجعه را به تأخیر انداخت.

قرمزی مداوم یا عودکننده نیز نیازمند بررسی علت زمینه‌ای است؛ به‌ویژه اگر با ترشح غیرمعمول یا احساس جسم خارجی همراه باشد.

جمع‌بندی

قطره‌های چشمی باید متناسب با علت قرمزی انتخاب شوند. کاهش موقت قرمزی به معنای درمان بیماری زمینه‌ای نیست و استفاده خودسرانه از برخی داروهای چشمی می‌تواند عوارضی جدی ایجاد کند. تشخیص صحیح و رعایت توصیه‌های متخصص، بهترین راه برای محافظت از سلامت چشم است.