به گزارش بهداشت نیوز به نقل از مفدا، در تقویم جهانی، ۱۵ اکتبر (۲۴ مهرماه) به نام روز جهانی نابینایان و گرامیداشت «عصای سفید» نام‌گذاری شده است؛ روزی برای بازنگری در نگاه جامعه نسبت به افرادی که دنیای پیرامون خود را نه با رنگ و نور، که با اصوات، بافت‌ها، حس لامسه و از همه مهم‌تر، با چشم دل و اندیشه‌ای پویا تجربه می‌کنند. عصای سفید، فراتر از یک ابزار حرکتی، نمادی از استقلال، هویت و پویایی روشن‌دلان است؛ نشانی از اراده‌ای پولادین که مرزهای محدودیت را درنوردیده و تعریف تازه‌ای از توانمندی ارائه داده است.
با این حال، بزرگداشت این روز تنها به پاسداشتِ فردی خلاصه نمی‌شود، بلکه فراخوانی است برای سنجش عیارِ مسئولیت اجتماعی ما در قبال روشن‌دلان. جامعه‌ی پویا زمانی به معنای واقعی «فراگیر» می‌شود که حق دسترسی برابر به آموزش‌های باکیفیت، فرصت‌های شغلی متناسب، منابع علمی دسترس‌پذیر و از همه مهم‌تر، مناسب‌سازی فضای شهری و زیرساخت‌های دیجیتال برای این عزیزان فراهم شده باشد. روشن‌دلِ امروز، نیازمند ترحم نیست؛ او نیازمند بستری است تا بتواند پتانسیل‌های شگرف خود را بدون موانع ساختاری شکوفا کند.
از منظر سلامت و روان‌شناسی اجتماعی نیز، توجه به سلامت روان، توان‌بخشی به‌موقع و حمایت از خانواده‌های افراد دارای آسیب بینایی، از ارکان اصلی ارتقای کیفیت زندگی این قشر است. دانشگاه‌ها، مراکز علمی و رسانه‌های سلامت‌محور وظیفه خطیری بر عهده دارند؛ شکستن کلیشه‌های سنتی و تصویرسازی درست از عاملیت، تخصص و تاثیرگذاری روشن‌دلان در بدنه‌ی جامعه، گامی است که باید با جدیت بیشتری برداشته شود.
بیایید امروز، به احترامِ عصای سفید، نگاه‌های خود را بازبینی کنیم. به یاد داشته باشیم که بینایی، تنها یکی از پنج حس انسان است، اما «بینش»، موهبتی است که به وسعتِ تفکر هر فرد معنا می‌یابد. روشن‌دلان چراغ‌های روشنی در مسیر انسانیت‌اند که به ما می‌آموزند چگونه در اوج محدودیت، با امید و استواری گام برداریم. سهم آن‌ها از شهر و زندگی، نه حاشیه‌نشینی در برابرِ تفاوت‌ها، که سهمی برابر در تمامی عرصه‌های رشد و بالندگی است.