وقتی والد در زمان خشم، اضطراب یا ناراحتی بتواند احساس خود را بشناسد و به شیوه‌ای سالم بیان و مدیریت کند، کودک نیز به‌تدریج یاد می‌گیرد هیجان‌های خودش را بهتر تنظیم کند.
به‌جای «گریه نکن» می‌توان گفت: «می‌فهمم ناراحتی، بیا درباره‌اش صحبت کنیم.»
به‌جای انفجار خشم، می‌توان مکث کرد و بعد گفت‌وگو کرد.
به کودک اجازه داد احساساتش را تجربه کند، بدون اینکه رفتار آسیب‌زننده‌اش تأیید شود.
هدف فرزندپروری، حذف احساسات کودک نیست؛ آموزشِ شناخت، بیان و تنظیم سالم آن‌هاست.
کودک از ما کامل بودن نمی‌آموزد؛ از ما می‌آموزد که با احساساتش چه‌طور زندگی کند.