به گزارش بهداشت نیوز، دکتر رضا بیدکی اظهار کرد: داروهای ضدافسردگی، ضدروانپریشی و تثبیتکنندههای خلق، طی هفتهها و ماهها موجب تغییر و سازگاری تدریجی سیستم عصبی میشوند و قطع ناگهانی آنها فرصت تطابق مجدد را از مغز میگیرد.
وی افزود: در داروهای ضدافسردگی، سندرم قطع دارو ممکن است با علائمی مانند سرگیجه، عدم تعادل، احساس سوزنسوزن شدن یا شوک الکتریکی، تهوع، سردرد، علائم شبهآنفلوانزا، بیخوابی، کابوس، اضطراب و تحریکپذیری همراه باشد که بسته به نوع دارو معمولاً طی چند روز پس از قطع مصرف ظاهر میشود.
استاد گروه روانپزشکی دانشگاه با اشاره به تفاوت سندرم قطع دارو با عود بیماری، تأکید کرد: بیماران نباید با مشاهده این علائم به صورت خودسرانه مصرف دارو را با دوز نامناسب از سر بگیرند، بلکه باید با پزشک خود مشورت کنند.
بیدکی ادامه داد: قطع ناگهانی داروهای تثبیتکننده خلق مانند لیتیوم در بیماران دوقطبی میتواند موجب بازگشت سریع دورههای افسردگی یا سرخوشی شود و قطع داروهای ضدروانپریشی نیز در بیماران مبتلا به اختلالات روانپریشی میتواند خطر عود بیماری و بستری مجدد را افزایش دهد.
وی هشدار داد: در مورد بنزودیازپینهایی مانند آلپرازولام و کلونازپام، قطع ناگهانی میتواند با علائم ترک شدید از جمله اضطراب، بیقراری، بیخوابی و حتی تشنج همراه باشد.
استاد گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در پایان خاطرنشان کرد: قطع دارو باید به صورت تدریجی و با برنامهریزی پزشک انجام شود تا مغز فرصت سازگاری با شرایط جدید را داشته باشد.
منبع: ایسنا