به گزارش بهداشت نیوز به نقل از washingtonpost، با افزایش سن، بدن دستخوش تغییرات مختلفی میشود؛ اما یکی از تغییراتی که باید جدی گرفته شود، سارکوپنی یا تحلیل تدریجی توده و قدرت عضلات است. این روند ممکن است از حدود ۳۰سالگی آغاز شود و بهطور متوسط حدود ۳ تا ۵ درصد از توده عضلانی بدن در هر دهه کاهش یابد؛ هرچند بسیاری از افراد تا حدود ۶۰سالگی متوجه آن نمیشوند.
کاهش عضلات در مراحل پیشرفته میتواند انجام فعالیتهای روزمره مانند راه رفتن، بالا رفتن از پلهها یا حمل وسایل را دشوار کند و خطر ضعف، زمینخوردن و شکستگی را افزایش دهد. عضلات اسکلتی همچنین نقش مهمی در حفظ استقلال فرد و کیفیت زندگی در سنین بالاتر دارند.
اما یافتههای یک مطالعه جدید نشان میدهد که پیامدهای تحلیل عضلانی ممکن است فراتر از مشکلات حرکتی باشد. پژوهشگران در مطالعهای که اطلاعات بیش از ۴۵۸ هزار فرد ۴۰ تا ۶۹ ساله از پایگاه داده UK Biobank را بررسی کردهاند، ارتباط میان سلامت عضلات و خطر عفونت را مورد بررسی قرار دادند.
شرکتکنندگان بر اساس توده عضلانی، قدرت عضلات و عملکرد فیزیکی در سه گروه قرار گرفتند: افراد بدون سارکوپنی، افراد مبتلا به پیشسارکوپنی که تنها توده عضلانی پایینی داشتند و افراد مبتلا به سارکوپنی که علاوه بر کاهش توده عضلانی، مشکلات قدرت عضلانی نیز داشتند.
نتایج نشان داد افرادی که دچار پیشسارکوپنی یا سارکوپنی بودند، در مقایسه با افراد بدون تحلیل عضلانی، خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت داشتند. این ارتباط در مورد عفونتهای دستگاه ادراری و پوست نیز مشاهده شد، اما بیشترین ارتباط با عفونتهای تنفسی و سپسیس دیده شد؛ سپسیس واکنش شدید و بالقوه تهدیدکننده زندگی بدن به عفونت است.
پژوهشگران میگویند این یافتهها از این دیدگاه حمایت میکند که سلامت عضلات با توانایی سیستم ایمنی برای مقابله با عوامل بیماریزا ارتباط نزدیکی دارد.
با این حال، این مطالعه نمیتواند ثابت کند که کاهش توده عضلانی مستقیماً باعث افزایش عفونت میشود. به گفته پژوهشگران، هنوز مشخص نیست که آیا عضلات کمتر زمینه را برای عفونت فراهم میکنند، عفونتهای مکرر باعث کاهش عضلات میشوند یا عامل دیگری در ایجاد هر دو نقش دارد.
چرا عضلات و سیستم ایمنی به یکدیگر مرتبط هستند؟
به گفته متخصصان، افراد مبتلا به سارکوپنی معمولاً ممکن است با مشکلات دیگری مانند سوءتغذیه، ضعف جسمانی، التهاب مزمن و اختلال در عملکرد سیستم ایمنی نیز مواجه باشند؛ عواملی که میتوانند توانایی بدن برای مقابله با عفونتها را کاهش دهند.
التهاب مزمن نیز ممکن است در این ارتباط نقش داشته باشد. کاهش بافت عضلانی با افزایش التهاب سیستمیک و برخی نشانگرهای التهابی همراه است و این وضعیت میتواند توانایی بدن برای مقابله با بیماریهای عفونی را مختل کند. پژوهشگران نیز دریافتند برخی نشانگرهای التهابی در خون، بخشی از ارتباط میان کاهش توده عضلانی و افزایش عفونت را توضیح میدهند.
جالب اینکه در تحلیل گروههای سنی مختلف، افراد جوانتری که دچار سارکوپنی بودند، حتی نسبت به افراد مسنتر مبتلا به سارکوپنی خطر بالاتری برای عفونت داشتند. به گفته متخصصان، این موضوع میتواند نشان دهد که از دست دادن زودهنگام عضلات در افراد جوان ممکن است نشانهای از مشکلات زمینهای سلامت باشد.
ورزش میتواند از کاهش عضلات جلوگیری کند؟
پژوهشهای پیشین نیز ارتباط میان تمرینات مقاومتی و سلامت سیستم ایمنی را بررسی کردهاند. یک مرور نظاممند در سال ۲۰۲۲ نشان داد که انجام منظم تمرینات مقاومتی طی چند هفته میتواند تغییراتی در بدن ایجاد کند که با بهبود عملکرد ایمنی و کاهش التهاب مرتبط است؛ با این حال، هنوز مشخص نیست که این تغییرات در نهایت به کاهش واقعی میزان عفونت منجر میشوند یا خیر.
در حال حاضر، متخصصان توصیه میکنند برای حفظ سلامت عضلات، تمرینات قدرتی منظم در برنامه زندگی گنجانده شود. بر اساس دستورالعملهای مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا، بزرگسالان سالم بهتر است دو جلسه در هفته تمرینات قدرتی برای تمام گروههای اصلی عضلات انجام دهند.
حتی شروع تمرینات قدرتی در سنین بالا نیز میتواند مفید باشد. مطالعات نشان دادهاند افراد ۷۵ ساله و بالاتر نیز در صورت آغاز تمرینات قدرتی میتوانند عضلهسازی کرده و عملکرد خود را در انجام فعالیتهای روزمره بهبود دهند.
در عین حال، حفظ عضلات تنها یکی از عوامل مؤثر بر سالمندی سالم و عملکرد مناسب سیستم ایمنی است. واکسیناسیون مناسب، رعایت بهداشت و کنترل بیماریهای زمینهای نیز برای کاهش خطر عفونت اهمیت دارند.
منبع: سلامت نیوز